ژان رنو | زندگینامه ژان رنو | فیلمهای ژان رنو

بیوگرافی ژان رنو

خوان مورنو خیمنز در 30 ژوئیه 1948 در کازابلانکا ، مراکش متولد شد. در سال 1960 ، این پسر و خانواده اش ، با فرار از رژیم فرانکو ، به فرانسه نقل مکان کردند ، جایی که برای مدت طولانی در فقر شدید زندگی کرد. درآمد والدین بسیار ناچیز بود ، علاوه بر این ، پدر خوان شخصیت انفجاری داشت و همین امر پسر را مجبور می کرد تا حد ممکن آرام رفتار کند. خوان دوست داشت به تصاویر نگاه کند ، زیرا در آن زمان هنوز نمی توانست بخواند. مرد جوان در سن 17 سالگی برای گرفتن تابعیت فرانسه به خدمت سربازی رفت.

فیلمهای ژان رنو

در سال 1970 ژان رنو علاقه مند به بازیگری شروع به تحصیل در استودیوی رنه سیمون کرد. چهار سال بعد ، او اولین بار در یک تولید تلویزیونی ظاهر شد و پس از مدتی این بازیگر جوان شروع به اجرا در صحنه تئاتر Ecce Homo کرد. در سال 1979 ، یک درام کارآگاهی ، اولین نقش سینمایی وی ، به نمایش درآمد. به دنبال آن فیلم های نه چندان موفق "نور یک زن" (1979) ، "یک اعجوبه می خواهم" (1980) ، "مانورهای بزرگ" (1981) ، تا اینکه در همان 1981 یک آشنایی سرنوشت ساز با لوک بسون ، فیلمساز رخ داد رنو در اولین فیلم کوتاه این فیلم ساز مشتاق "The Penultimate" (1981) بازی کرد. اینگونه بود که همکاری طولانی مدت یک بازیگر با استعداد و یک کارگردان به همان اندازه با استعداد آغاز شد.

در سال 1983 ، اولین نمایش بلند فیلم "آخرین ایستاده" بسون با حضور ژان رنو در یک نقش کوچک اما به یاد ماندنی از یک قاتل بی نام ، اتفاق افتاد. کار مشترک بعدی این بازیگر و کارگردان ، فیلم هیجان انگیز arthouse Underground بود که در سال 1985 منتشر شد. در این فیلم ، رنو همچنین نقش ثانوی درامر را بازی کرد ، که به نوعی نماد فضای مرموز نویسنده شد ، با احترام به آثار استادان موج جدید فرانسه - ژان لوک گدار ، اریک رومر و فرانسوا تروفو. محبوبیت بسون و رنو به سرعت افزایش یافت و به زودی آنها دو فیلم مشترک دیگر ارائه دادند: یک ملودرام ماجراجویی درباره غواصان "آبی پرتگاه" (1988) و یک تریلر جنایی درباره یک قاتل زن "نیکیتا" (1990). علی رغم این واقعیت که در این فیلم ها ، رینو نقش اصلی را بازی نکرد ،

نقطه عطف کارنامه رنو ، تریلر جنایی همان لوک بسون "لئون" (1994) بود ، جایی که سرانجام ژان نقش اصلی را پیدا کرد ، و در آن او توانست توانایی چشمگیر خود را نشان دهد. لئون تنها ، بی سواد ،مبتلا به اوتیسم ، قاتل تنها ، که به یک سرپرست و مربی ناخواسته ماتیلدا تبدیل می شود ، به نمادی از سالها فعالیت کل بازیگر فرانسوی تبدیل شده است. این فیلم رنو 46 ساله را در آن زمان به شهرت جهانی رساند. ژان پس از تبدیل شدن به یک سوپراستار فیلم ، شروع به حضور فعال در هر دو فیلم ژانر و فیلم های نویسنده کرد. رنو در فیلم کمدی بوسه فرانسوی (1995) ، آخرین فیلم میکل آنژ آنتونیونی فراتر از ابرها (1995) بازی کرد و خیلی زود اولین بازی خود را در هالیوود انجام داد و در یک نقش کوچک در تریلر جاسوسی ماموریت غیرممکن (1996) بازی کرد. این فیلم به یک موفقیت عظیم تبدیل شد و باعث ایجاد امتیاز فوق العاده سودآوری شد و خود رنو اعتبار یک بازیگر همه کاره را بدست آورد. رنو پس از عبور از نقش کوربن دالاس در "عنصر پنجم" به دلیل تقصیر تهیه کنندگان استودیو ، نقش برجسته ای در یک فیلم اکشن خارق العاده دیگر - "گودزیلا" (1998) بازی کرد. به خاطر این فیلم ، ژان حتی از شرکت در فیلم "ماتریکس" خودداری کرد ، جایی که نقش مامور اسمیت به او پیشنهاد شد. در همان سال 1998 ، رینو در یک فیلم اکشن محبوب دیگر - "رونین" بازی کرد ، جایی که رابرت دنیرو خودش همبازی او شد. برخلاف "گودزیلا" ، "رونین" توسط مردم پذیرفته شد و رنو ، در واقع ، بار دیگر مظهر لئون بود ، فقط در یک تجسم "پیشرفته تر"

بازگشت به سینمای فرانسه برای رنو کمتر پیروزمندانه نبود. در سال 2000 ، نمایش برتر هیجان انگیز شیک Crimson Rivers توسط ماتیو کسوویتس ، براساس رمان نویسنده و روزنامه نگار محبوب ژان کریستف گرنجر ، انجام شد. رنو نقش کمیسر Niemans را بازی کرد - یک حرفه ای متفرق و متواضع که به منطقه کوهستانی Guernon فرانسه فراخوانده شد تا یک سری قتل ها را بررسی کند. در این فیلم ، رنو با یک ستاره دیگر - وینسنت کاسل - یک پیوند باشکوه ساخت. "رودهای زرشکی" هم موفقیت کارگردان و هم بازیگران اصلی را بدون قید و شرط به دست آورد ، اما به نظر نمی رسد دنباله فیلم "فرشتگان آخرالزمان" 2004 به نصف فیلم اصلی برسد. در سال 2001 ، رنو به عنوان نویسنده ایده کمدی جنایی "وسابی" با لوک بسون پیوست. ژان در نقش یک افسر پلیس غیر عادی فرانسوی ظاهر شد که ناگهان متوجه می شود که در ژاپن دور او یک دختر 19 ساله دارد که توسط یاکوزا شکار می شود. این فیلم درخشان ، خنده دار و پویا ظاهر شد و به محبوبیت مخاطبان تبدیل شد.

در سال 2003 ، یک دونفره کمدی نمادین دیگر متولد شد: ژان رنو و جرارد دپاردیو در فیلم کمدی اکشن Unsucky بازی کردند که از محبوبیت کمتری نسبت به Wasabi برخوردار نبود. به دنبال آن کمدی دیگری با عنوان "کورسیکایی" (2004) ، پس از آن رینو تصمیم گرفت با بازی در درام "هتل رواندا" (2005) در ژانر تاریخی تلاش کند. یک سال بعد ، نسخه صفحه نمایش رمان "کد داوینچی" (2006) توسط دن براون ، که در آن رنو در نقش افسر پلیس بزو فهه بازی می کرد ، منتشر شد. شهرت بحث برانگیز رمان و اقتباس های آن مانع موفقیت تجاری فیلم نشد. فیلم اکشن "22 گلوله: جاویدان" (2010) ، که ژان در آن نقش یک مافیوس با نفوذ فرانسوی را بازی می کرد ، منتظر موفقیت بیشتر بود.

موفقیت بعدی رنو باید 7 سال صبر می کرد. هیجان انگیز "دختری در مه" دوناتو کاریسی نه تنها ژان را به تونی سروویلوی معروف رساند بلکه مورد استقبال منتقدان حرفه ای قرار گرفت. علی رغم اینکه رنو در دهه هشتاد به سر می برد ، او هنوز هم به طور فعال مشغول فیلمبرداری است. در سال 2020 ، دو فیلم با مشارکت ژان به طور همزمان منتشر شد - درام های جنگ "پنج خون یکسان" و "در انتظار آنیا".

ژان رنو سه بار ازدواج کرد و چهار فرزند دارد.