جبهه اصلاحات برای حاکمیت شرط گذاشت
به نظر می رسد تجربه دست کم سی ساله روندهای سیاسی در کشور هیچ درس محکمی برای آموختن برای اصلاح طلبانی مثل نبوی ، مرعشی ، شکوری راد ، حضرتی ، امام ، راکعی و... نداشته و هنوز باور ندارند از نظر نظام سیاسی حاکم بر ایران نه تنها اینها که هرکدام به ویژه رییس و نایب رییس را به حبس کشیده اند را قبول ندارند بلکه سید محمد خاتمی را نیز قبول ندارند و البته رییس جمهور اسبق نیز از دور دستی بر آتش دارد و درهمه این سالها نتوانسته است با رسانه ها چند کلمه حرف بزند.واقعیت این است که به اعتراف افرادی مثل زید آبادی و قوچانی که نسل دوم اصلاح طلبها به حساب می آیند دانشجویان وجوانانان معترض آنها را نیز نمی شناسند چه برسد به کسانی مثل مرعشی و نبوی و راکعی و از اینها حرف شنوی ندارند . با این همه باید گفت اصلاح طلبان دل به دریا زده و در این توفان سیاسی به حاکمیت پیشنهاد داده و بیانیه ای صادرکرده اند. نگاهی به بیانیه نشان می دهد بخش اصلی آن شرح فضای سیاسی موجود است و دلایل پدیدار شدن این وضعیت است و در انتهای این بیانیه نیز برای ارایه پیشنهاد شرط گذاشته اند. آیا نظام سیاسی ایران به اصلاح طلبانی که این بیانیه را صادرکرده اند روی خوش نشان خواهند داد و آیا شهروندان به سخنان و پیشنهادهای احتمالی این گروه دلخوش خواهند شد؟ بخش هایی از بیانیه را در ادامه می خوانید :
حرف خاتمی اساس کار است
تحلیل آنچه در 50روز گذشته در فضای مجازی، اعتراضات خیابانی و دانشگاهی و واکنش نهادهای مدنی و چهرهها و گروهها و اقشار مختلف رخ داده، نشان میدهد اعتراضات، فرانسلی، فراجنسیتی، فرامنطقهای، فراطبقاتی و فراقومی برای بازپس گرفتن «زندگی» است. این اعتراضات و مطالبات، برآمده از سالها «سیاستِ انکار»، «سیاست بهرسمیت نشناختن»، «مسائل انباشتۀ حلنشده»، «تحقیر شهروندان متکثر» و «سرکوب زندگی» است. میزان نارضایتیهای انباشته و اعتراضات، قابل فروکاهش به آنچه در هفتههای گذشته در خیابان دیده شده، نیست. این ناآرامیها علاوه بر خیابان، در نظرسنجیهای معتبر، در عدم مشارکت اکثریتِ جامعه در انتخاباتِ سالهای ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰، در فضای مجازی و در مواضع نمایندگانِ بانفوذ اقشار و اصنافِ مختلف آشکار و قابل رهگیری است.
بهرغم گذشت 50روز، متأسفانه هنوز در نهادهای حکمرانی نشانههای تحلیل واقعبینانه و آسیبشناسانه اعتراضات و ناآرامیهای گسترده اجتماعی کنونی، ریشهیابی و زمینهشناسی شکلگیری و رویکرد حل مسئلهای موثر نسبت به آن، دیده نمیشود. این روزها در تریبونهای رسمی، بسیار از ضرورت گفتوگو و جداساختنِ حسابِ منتقد و معترض از اغتشاشگر سخن میرود، ولی متاسفانه شاید بهدلیل فقدان همان تحلیل واقعبینانه، هنوز عملاً لوازم و زمینههای ضروری برای این تفکیک و ارائه تعریفی روشن از منتقد و معترضی که حاکمیت وی را اغتشاشگر و عامل دشمن و بیگانه نداند و همچنین حقوقی که چنین فردی از آن برخوردار است، تمهید نشده و لذا گفتوگو و مذاکرۀ کارسازی عملاً شکل نمیگیرد.
جبهۀ اصلاحات ایران ضمن حمایت از پیام اخیر سیدمحمد خاتمی باور دارد، خشونتپرهیزی و اجتناب از شکلگیری و تقویت چرخۀ خشونت، هم از منظر اخلاقی و هم از منظر اثربخشی و پیامداندیشی، برای تمامی طرفهای بحران اخیر لازم و ضروری است. حاکمیت میبایست حق اعتراض و بیان خواستههای مسالمتآمیز گروههای مطالبهگر مردم را، «در عمل» به رسمیت بشناسد و با نهایت رواداری با آنان مواجه شود و برای تأمین امنیت، از اعمال خشونت پرهیز کند. ما خصوصاً دقت در حفظ جانها و رعایت حرمت دماء شهروندان ایرانی را اکیدا از حاکمیت خواستاریم. به هیچوجه و با هیچ دلیلی، جان باختنِ انسانها، حتی یک نفر، در معرکه مواجهه معترضان و حکومت قابل پذیرش و قبول نیست، خاصه آنکه شاهد جان باختن تعداد کثیری از هموطنانمان در یک روز و واقعه، مانند جمعههای خونین زاهدان و خاش باشیم. ما همچنین معتقدیم اجتناب از خشونت برای جریانهای مطالبهگرِ عدالت، آزادی، دموکراسی، توسعه و زندگی، الزامی حتمی است. خشونت، منجر به تقویت و توجیهِ سرکوبِ بیشتر میشود. معترضان و سایر نیروهای سیاسی و اجتماعی ضروری است که برای رسیدن به اهدافشان از ابزارهای ناروا استفاده نکنند. اعمال هرگونه خشونت، از جملۀ این ابزارهای ناروا است. ما بر این باوریم که درخواست اعمال تحریم و فشار بیشتر خارجی بر کشور و کمک به تحقق آن، اقدامی ضدملی است که در صورت به نتیجه رسیدن، از قضا عملاً جامعۀ ایران را بیشتر ضعیف کرده، هزاران مرگ و تشدید فقر و انزوا به همراه میآورد و اقتدارگرایی را تقویت میکند و حتی طبق گزارش اخیرِ گزارشگرِ حقوق بشرِ سازمان ملل، در سطح گستردهای ناقض حقوق بشرِ ایرانیان است. جبهۀ اصلاحات ایران ضمن عرض تسلیت مجدد به هموطنان، به ویژه داغدیدگانِ هفتههای اخیر، اعلام میکند که برای برونرفت از بحران، به سهم خود پیشنهاداتی عملی و اجرایی دارد که چنانچه اراده و تمایلی در حاکمیت برای شنیدن و به کار بستن مشاهده شود، آمادگی ارائه و بحث، گفتوگو و تبادلنظر درخصوص آن را خواهد داشت.
