انتظار کارگران معادن طلا برای برقراری امنیت شغلی
ین کارگران که در معادن طلای آقدره و زرشوران تکاب مشغول به کار هستند؛ میگویند: تلاشهای فراوان برای بهبود شرایط و برقراری امنیت شغلی به جایی نرسیده است؛ در معادن طلا، کارفرما اختیاردارِ مطلق است و کارگر حقی برای مشارکت، چانهزنی و یا اعتراض ندارد.
این کارگران سود سرشاری نصیب کارفرمایان میکنند اما از داشتن تشکل صنفی محروماند. یکی از کارگران آقدره میگوید: در طول اینهمه سال نتوانستیم متشکل شویم، در واقع اجازه ندادند؛ مطالبهگریهای ما در دهه 90 و اعتراضاتمان منجر به صدور حکم شلاق شد؛ حتی تعدادی از ما به اخراج تهدید شدیم. خواستههای ما قانونی بود اما در نهایت کارگران محکوم شدند!
کارگران معادن طلا میگوند: برخورداری از قرارداد پایدار و دائم یا شبه دائم، بهبود مزد و مزایای مزدی مطابق با قانون و قواعد عدالت و بهرهمندی از سیستم نمایندگی یا تشکل صنفی، خواسته ماست؛ سود کارفرمایان معدن طلا با گرانی طلا و تورم چند برابر شده اما زندگی ما کارگران زمین خورده است. چرا باید نگران تمدید قرارداد باشیم؟ چرا باید با حقوق بسیار حداقلی زندگی کنیم؟!