ترفندهای ترامپ و آشوب در اقتصاد ایران
به این ترتیب یک سال است کشور دروسط جنگ و شرایط دهشتناک نه جنگ نه صلح گرفتارشده و همه نیروی فکری ، مادی و مالی موجود و به دست آمده درسالهای پیشین درمسیر جنگ به کارگرفته شده است. پس از پذیرش آتش بس در اوایل تیرماه پارسال اما تنش باقیمانده فرصت برنامه ریزی از اقتصاد درسطح کلان از دست رفت. اکنون نیز روزگار گونهای رقم خورده و درگردش است که راه برای هر برنامه ریز ی قابل اجرابسته
. آسیبهای جنگ 44 روزه که بسیار گسترده تر از جنگ 12 روزه بود وهست شرایط را از ابعاد گوناگون دشوارکرده است. واقعیت تلخ این است که با همه آسیبهای احتمالی به اقتصاد کشورهای جهان ونیز برخی فعالیت ها در سطح جهان و به ویژه امریکا اما برای مردم ایران دستاوردی ندارد و این را دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا نیز میداند.
تنهایی راهبردی سیاسی جمهوری اسلامی در جهان امروز که تحت تاثیر ترس از اعمال مجازات امریکایی ونیز ریسکهای احتمالی قابل اعتنا در ایران از سوی کشورهای جهان اتفاق افتاده اثر خودرا در بخش اقتصاد برجای گذاشته و جمهوری اسلامی متحدی وفادار برای تجارت درشرایط ایران را ندارد. درچنین وضعیتی است که دونالد ترامپ بازی پیچیدهای را با جمهوری اسلامی در دستورکارقرارداه و با ارایه توییتهای گمراه کننده، روزی از رسیدن به صلح مینویسد و ساعتی بعد مینویسد شاید جنگ اتفاق افتدو به این ترتیب توپ را به زمین جمهوری اسلامی انداخته و منتظر واکنش می ماند.
شمار روزافزون و پیچیده این توییت ها ونیز گفت وگو برای ادامه احتمالی جنگ ویا رسیدن به توافق ایرانیان را سردرگم میکند. مقامهای سیاسی و دارنده اختیارات برای پاسخ دادن به بازی دیپلماسی ونیز برخی از تریبون داران در واکنش به این رفتار ترامپ پراکنده گویی دارند و دربرخی مواقع با سخنانی تحریک کننده سطح منزعه را تخفیف کرده و یا از مسیر خارج میکنند.
برایند این بازی اما چنین شده که جمهوری اسلامی دیگر مسایل مهم کشور به ویژه اقتصاد ، را رها کرده و همه نیرویش را برای جنگ آماده سازی میکند. تخصیص همه نیروها و امکانات در این مسیر و غافل شدن از حل مسایل سفت شده بازکردن گرهها را ناممکن کرده وبارروانی و مادی جنگ بردوش ایرانیان به ویژه مزد و حقوق و مستمری بگیران افتاده و دولت نیز از تامین ریال و ارز کافی برای حل مسایل ناتوان می ماند.
اکنون پرداختهای ریالی برای خرید گندم، پرداخت مستمری میلیونها بازنشسته ونیز 50 هزار استاددانشگاه به بن بست رسیده و سروصدای این اقشار در امده است. جز این ، کشور درآماده سازی سرمایه برای بازسازیهای واحدهای بزرگ پتروشیمی و فولاد ودیگرصنایع در تنگنای واقعی است. تجارت خارجی میرود که سخت ترین دوره کوچک شدن را به دلیل محاصره دریایی و کاهش شدید صادرات نفت ودیگر کالاها ونیز واردات را تجربه کنیم. طولانی شدن این وضعیت بدون تردید سخت ترین روزها را برای مردم مهیا کرده است. یادمان باشد شهروندان ایرانی سفره نان کوچک شده و رخت بر بستن تفریح و اموزش و بهداشت و تیره بودن اینده را به دلیل نبود چشم اندازی روشن و زودهنگام تا روزهایی محدود و معدود تاب می آورند و روزهایی میرسند که حتی اگر بخواهند نیز بی تاب خواهند شد. درچاه بازیهای ترامپ نیفتیم.
