پادگان الدوحه کویت زیر تیغ

ارتش جمهوری اسلامی ایران طی روزهای اخیر در قالب عملیات «صاعقه» حملات پهپادی علیه مواضع مرتبط با حضور نظامی آمریکا در منطقه انجام داده است؛ در این میان، پادگان «الدوحه» (Camp Doha) در کویت به دلیل نقش خود در پشتیبانی و استقرار نیروهای آمریکایی، در زمره مراکز مورد توجه قرار گرفته است.

این پایگاه که سابقه طولانی در پشتیبانی از عملیات‌های زمینی ارتش آمریکا دارد، طی ماه‌ها و روزهای اخیر بار دیگر به یکی از نقاط مهم شبکه نظامی واشنگتن در شمال خلیج فارس تبدیل شده است؛ مجموعه‌ای که به دلیل برخورداری از زیرساخت‌های لجستیکی، ظرفیت نگهداری تجهیزات و موقعیت جغرافیایی مناسب، همچنان بخشی از معماری پشتیبانی نیروهای آمریکایی در منطقه محسوب می‌شود. کالبدشکافی پایگاه قدیمی ارتش آمریکا در کویت در میان شبکه گسترده پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا، برخی مراکز با وجود تغییر ماموریت، هیچ‌گاه اهمیت راهبردی خود را از دست نمی‌دهند. پادگان الدوحه (Camp Doha) در کویت یکی از همین پایگاه‌هاست؛ مجموعه‌ای که پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ به یکی از مهم‌ترین مراکز استقرار، فرماندهی و پشتیبانی نیروهای زمینی آمریکا در منطقه تبدیل شد و در جریان حمله سال ۲۰۰۳ به عراق، یکی از حلقه‌های اصلی پشتیبانی عملیات زمینی واشنگتن بود. اگرچه با توسعه کمپ عریفجان (Camp Arifjan) بخش قابل توجهی از ماموریت‌های اصلی الدوحه به این پایگاه جدید منتقل شد، اما این مجموعه هرگز به طور کامل از معادلات نظامی آمریکا در کویت حذف نشد. ـــ بازدید ویلیام کوهن وزیر وقت دفاع آمریکا از پادگان دوحه در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۷ حفظ زیرساخت‌های لجستیکی، ظرفیت‌های نگهداری تجهیزات و موقعیت جغرافیایی مناسب باعث شد الدوحه همچنان به عنوان یک ظرفیت ذخیره و پشتیبان در معماری نظامی آمریکا باقی بماند. در ماه‌ها و سال‌های اخیر، همزمان با افزایش تنش‌های امنیتی در منطقه و تغییر رویکرد ارتش آمریکا از تمرکز نیروها در چند پایگاه بزرگ به سمت ایجاد شبکه‌ای پراکنده و انعطاف‌پذیر، بار دیگر توجه‌ها به این پایگاه قدیمی جلب شده است. استفاده مجدد از ظرفیت‌های الدوحه برای پشتیبانی، استقرار نیرو و نگهداری تجهیزات نشان می‌دهد که واشنگتن این مجموعه را همچنان بخشی از زنجیره عملیاتی خود در شمال خلیج فارس می‌داند. شناسنامه فنی پادگان الدوحه پادگان الدوحه (Camp Doha) در کشور کویت و در غرب شهر کویت قرار دارد و پس از جنگ خلیج فارس به یکی از مراکز اصلی حضور زمینی ارتش آمریکا در منطقه تبدیل شد. این مجموعه با هدف پشتیبانی از عملیات‌های زمینی، ذخیره تجهیزات، استقرار نیرو و مدیریت لجستیکی طراحی شد و در دوره اوج فعالیت خود، زیرساخت‌های یک شهر نظامی کامل را در اختیار داشت. این پایگاه شامل ساختمان‌های فرماندهی، مراکز ارتباطی، مناطق اسکان نیرو، محوطه‌های نگهداری تجهیزات سنگین، انبارهای لجستیکی، تاسیسات تعمیر و نگهداری، مراکز خدماتی و زیرساخت‌های پشتیبانی بود.