زندگی ایرانیان در دنیای شگفتی ها
مردم بهت زده اند
ساعت ۲۴ شهروندان یک کشوربنیاد پایداری آن را در دست دارند. مردم اگر نباشند سرزمین، حکومت ، حزب و آرمانخواهی و انقلابیگری و اصلاح طلبی بیهوده است. چگونه می تایید کرد مردم نگهدار سرزمین و کشور و نهادهای ان هستند؟ اگر شهروندان از نهادهای حاکمیتی رضایت و به آنها اعتمادداشته باشند می توان گفت نگهدار کشور و نهادها خواهند بود.
اگر چنین نباشد و رضایت شهروندان دیده نشود می توان با قاطعیت حکم داد که جامعه لرزان وسست و روبه فروپاشی است. این است که همه نظام سیاسی در زبان و در روی آشکار بازی از فعالیت هایی می گویند که رضایت شهروندان در آنها در پله اول می نشینند.
جامعه های مدرن در پیاده سازی مردم خواهی و دمکراسی برای اینکه بدانند شهروندان از نهادها رضایت دارند نظر سنجی را پدیدار کرده اند. برای نظر سنجی در این دسته ازکشورها موسسه های کوچک وبزرگ و عمومی و تخصصی تاسیس می شود و انها در باره هرپدیده ای که به شهروندان برمی گردد نظر سنجی می کنند.
به طورمثال رسانه های ایرانی به ویژه رسانه های حکومتی هرروز از کاهش محبوبیت سیاسی دونالد ترامپ می نویسند. در امریکا نظر سنجی روزانه هم دیده می شود. همین رسانه ها با استناد به نتایج نظر سنجی درآمریکا خبر می دهند چند درصد از مردم این کشوربا جنگ ایران مخالف هستند.
در جمهوری اسلامی اما به هردلیل نظر سنجی سیاسی یا وجود ندارد یا درانحصار نهادهای حاکمیتی قراردارند و نظر سنجی از سوی نهادهای خصوصی ممکن نیست. به همین دلیل است که شکاف بزرگی میان دو داوری" اکثریت مردم از کارنامه و کار آمدی نهادهای حاکمیتی رضایت ندارند و " اکثریت شهروندان هوادار وضع موجودند " دیده می شود. هواداران هرکدام از داوری ها نیز برای اثبات دیدگاه خود مستنداتی ارایه می کنندو با این رویکرد خود را محق می دانند.واقعیت اما چیست ؟ واقعیت این است که – جدای از هرگرایش سیاسی از سوی اکثریت مردم- شهروندان ایرانی نمی توانند از وضعیت موجود کشورراضی باشند. مردم ایران نزدیک به نیم قرن است در فضایی یا ویژگیهای انقلابی زندگی می کنند.
می دانیم که انقلابیگری در ذات خود عادی بودن و نیز ارامش را نمی پسندد. این ویژگی ذاتی که اتش آن از سوی نهادهای حکومتی همیشه روشن بوده است زندگی را غیر عادی کرده و مردم نمی دانند درفردای زندگی خود چه خواهد شد. با توجه به اینکه این ویژگی در مناسبات با غرب به مثابه اصلی ترین قطب تولید ثروت با تندی همراه است کاررا سخت ترکرده است.
چه باید کرد؟ آیا می توان امیدوار بود روزی در ایران نیز موسسه های کارشناسی و فیر سیاسی و خصوصی برای نظر سنجی فعالیت کنند و به نهادهای حاکمیتی گزارش دهند که سطح رضایت از مردم نهادهای حاکمیتی چه نوسانی دارد؟
تا روزی که حقیقت وواقعیت خواست شهروندان به طور مستقیم از خود آنها پرسیده نشود راه برای داوری های سیاسی و غیر کارشناسی باز است. باید امروز ایران را با شهروندان راستگویانه در میان گذاشت و حرف دل آنها را شنید.
