جمهوری اسلامی در محاصره غرب
جدای از این کشور اسراییل نیز متحد و دوقلوی آمریکا در جنگ بوده وهست. در این روزها خبرهایی منتشر می شود که وزارت خارجه به بلغارستان ونیز به رومانی هشدار داده است پایگاههای خود را د راختیار آمریکایی ها قرارندهند. ایران در این پیامها علاوه برمطالبه گری دیپلماتیک به صورت ضمنی با تهدیدهای نرم دل دوکشور یادشده را خالی می کند.
دراین سو در نزدیک تر کشور قبرس که محل استقرار برخی از نیروهای غربی است نیز درتیررس وزارت خلرجه جمهوری اسلامی قرارگرفته و به این کشورنیز اخطار داده شده است. اما جلوتر از قبرس رفتار تند اوکراین رادیده ایم که گفته می شود با مجوز آمریکا یک کشتی ایران در خزررا هدف قرارداده است. اگرچه مقامهای اوکراینی در پاسخ به جمهوری اسلامی گفته اند زدن کشتی از روی عمد نبوده و اشتباه شده است اما می دانیم که این کشور آماده نبرد با جمهوری اسلامی است تا از آمریکا امتیاز بگیرد.مهمتر از همه اینها اما تغییر نسبی رفتار وتصمیم اروپاییها در باره ایران به ویژه داستان هرمز است. آلمان ، فرانسه ، انگلستان و حتی ایتالیا نیز از ایران می خواهند هرمز را آرام وباز نگهدارد . این کشورها به اضافه کانادا و ژاپن ونیز کره جنوبی قصددارند در کنفرانس 40 کشور درلندن حاضر باشند. جمهوری اسلامی بارها در این روزها لندن را تهدیدکرده ومقامهای بریتانیا نیز پاسخ تهدیدهای ایران رداده اند.
جمهوری اسلامی در رفتاری تازه می خواهد اراده سیاسی خود را برتنگه هرمزدر آبهای خود با ترتیباتی تازه وحتی در آبهای عمان استیلا دهد و از این تنگه به مثابه اهرم فشارو چانه زنی ونیز بازدارندگی استفاده کند.
از سوی دیگر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس وحتی عراق دنبال یافتن راههای جایگزین برای عبوردادن انرژی خود از مسیری غیر از تنگه هرمز هستند.
آمریکا نیز اصرادارد نمی گذارتنگه هرمز به دست ایران اداره شود. جمهوری اسلامی دست کم در حرف ودر روی صحنه به محاصره غرب وهواداران آن در آمده است. روسیه وچین دومتحد بزرگ ایران نیز تا امروز جمله وعبارت صریحی در پشتیبانی از ایران نگفته اند.
اخطار دادن وزارت خارجه به کشورهای پیوسته به غرب الزامی است اما همه کاررادرست نمی کند. کار باید به صورت ریشه ای حل شود.
