انتقاد تند روزنامه نزدیک به اصولگرایان از احمد زیدآبادی: آلومینیوم و کالاهای کشاورزیای که انگار از مسیر لولهها عبور نمیکنند!
روزنامه جوان در گزارشی که از خبرآنلاین نقل شده، به احمد زیدآبادی اشاره کرده و نوشته است: او از آن دسته افرادی است که در دوره جنگ، بخش عمده روز را زیر لحاف میگذرانده و پیوسته دعا میکرده که جنگ زودتر پایان یابد. به همین دلیل، تمام کنشها و واکنشهایش نیز بیش از هر چیز بر پایه ترس از امریکاست؛ ترسی که در نهایت همین گزاره را هم دستمایه تحلیل خود کرده و با اتکا به همان «عاقلانهگویی» از سعدی شاهد آورده است: «عاقل آن است که اندیشه کند پایان را».
زیدآبادی در نوشته خود آورده است: طرف امریکایی چنین منظوری دارد که با توجه به اثرگذاریِ تنگه هرمز بر اقتصاد جهانی در دوران جنگ، در زمان نزدیکِ پیش رو، بخش قابل توجهی از نفت منطقه از مسیر خطوط لوله به خارج منتقل خواهد شد و در نتیجه، تنگه دیگر به شکل آبراههای کناری و کماهمیت جلوه میکند! او پیشتر نیز گفته بود که «استفاده بیش از حد از یک ابزار میتواند اثرش را کاهش دهد یا حتی به کلی آن را از بین ببرد!»
از نگاه این گزارش، جنگ رسانهایِ دشمن و نیز گروهی از افراد سادهلوح یا همسو با دشمن در داخل، دست به دست هم دادهاند تا این تصور را جا بیندازند که اهمیت تنگه در آینده به سرعت کمرنگ خواهد شد. اگر واقعاً قرار است چنین اتفاقی رخ دهد، پس چرا آمریکا، اعراب و بخشهای دیگرِ جهان اصرار دارند تنگه را هرچه زودتر باز کنند؟ اگر قرار است موضوع بیاهمیت باشد، بهتر است همه کنار بایستند و صرفاً تماشا کنند تا اهمیت آن برای یک بار هم که شده کاهش یابد؛ نه اینکه دنبال فراهم کردن شرایط باشند و بخواهند با خیال خود بر ایران بخندند.
ضمن اینکه تنگه هرمز، فقط محل عبور نفت نیست؛ بارهایی مانند کود، آلومینیوم و همچنین کالاهای اساسی فراوانی از آن عبور میکنند؛ حتی مجموعهای نزدیک به هزار نوع فرآورده نفتی و محصولات کشاورزی و صنعتی هم از مسیر دریا جابهجا میشوند و اتفاقاً اینها از لوله عبور نمیکنند! افزون بر این موارد، میتوان دلیلهای متعدد دیگری هم برشمرد تا روشن شود افرادی مانند زیدآبادی، بدون اینکه حتی یک لحظه مکث کنند و بیندیشند، با اولین هشدار یا تهدید یک مقام امریکایی، بیدرنگ به زیر همان لحاف تحلیلیِ خود میخزند.
17302