دیاکو حسینی: ما به این خاطر که بتوانیم آمریکا را به عقبنشینی وادار سازیم، به ابرقدرت تبدیل نخواهیم شد
بر اساس گزارش خبرآنلاین، دیاکو حسینی، پژوهشگر ارشد در حوزه مسائل استراتژیک، در مصاحبهای با «کافه خبر» این رسانه اظهار میدارد: در گام نخست باید از خود بپرسیم منافع ما چیست؟ تا وقتی که توافقی نسبت به منافع واقعی ایران نداشته باشیم، طبیعی است که کاربرد اهرمها نیز فاقد معنا خواهد بود؛ این موضوع همانند این است که ابزاری مانند آچار در دست داریم بیآنکه هدف مشخصی برای استفاده از آن داشته باشیم.
چرا برخی ادعا میکنند که ما به ابرقدرتی دست یافتهایم؟ به وضوح باید بگویم که ابرقدرت شدن نیازمند معیارها و شرایط متعدد است:
- لازم است که یک نظام اجتماعی و سیاسی پایدار و با ثبات برقرار باشد.
- وجود یک جمعیت کافی ضروری است (که جمعیت کنونی ایران در مقایسه با ابرقدرتهایی همچون روسیه، چین، هند، اتحادیه اروپا و آمریکا از این نظر ناکافی است).
- باید اقتصادی کاملاً فعال، قوی و مبتنی بر تکنولوژی داشته باشید که ما با آن فاصله معناداری داریم.
یکی از عوامل مؤثر در این مقوله، امور نظامی است. باید توجه داشته باشیم: اگر فقط قدرت نظامی میتوانست کشوری را تبدیل به قدرتی شکست ناپذیر کند و همه اهداف ملی را محقق سازد، ایالات متحده باید در هفته اول جنگ پیروز میشد. در حال حاضر همه به این واقعیت اشاره میکنند که آمریکا از نظر استراتژیک دچار شکست شده (تا به اینجا)، با وجود اینکه بزرگترین و پیشرفتهترین ارتش جهان را در اختیار دارد. این موضوع نشاندهنده این واقعیت است که یک درس اساسی وجود دارد: قدرت نظامی به تنهایی معادل با پیروزی و تسلط مطلق نیست. این نکته از اهمیت ویژهای برخوردار است.
حسینی بیان میکند که تنها به این خاطر که اکنون قادر به عقب راندن آمریکا هستیم یا توانستهایم کنترل تنگه را حفظ کنیم و حتی در صورت امکان ساخت بمب اتم، هنوز الزماً به یک قدرت بزرگ تبدیل نخواهیم شد مگر آنکه سایر عوامل نیز در کنار آن موجود باشد که این نیازمند یک فرآیند زمانی بلندمدت است. ما از لحاظ اقتصادی و اندازههای اقتصادی که در حال حاضر در سطح جهانی وجود دارد، فاصله زیادی داریم.
هیچ قدرتی در جهان بهراحتی و یک شبه به مقام ابرقدرتی نرسیده و ما نیز نمیتوانیم به این سادگی این موقعیت را بدست آوریم مگر اینکه زیرساختهای لازم فراهم باشد. بنابراین چنین بیانهایی شاید برای بحثهای رسانهای یا استوریهای اینستاگرام مناسب باشد، اما برای تصمیمگیری و سیاستگذاری حتماً نااندیشیده و سادهلوحانه است.
دیاکو حسینی خاطرنشان میکند که نکتهای که باید مد نظر قرار دهیم این است که ما از تنگه هرمز چه انتظاری داریم؟ آیا میخواهیم آمریکا را به عقب برانیم و از این جنگ بازگردانیم؟ خوب، یک گزینه وجود دارد: ما میتوانیم با ایجاد اختلال مداوم در خلیج فارس، رشد اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهیم و قیمتها را بالا ببریم؛ اما باید بدانیم که این عمل به خود ما نیز آسیب میزند؛ زیرا بخش عمدهای از تجارت ما (تقریباً ۸۰ درصد از کل تجارت خارجی ایران) از طریق خلیج فارس انجام میشود و بیثباتی در این ناحیه و تنگه هرمز به اقتصاد ما آسیب خواهد رساند.
اکنون این پرسش مطرح است که آیا ما آمادهایم بهای این آسیب اقتصادی که به خودمان وارد میکنیم را بپردازیم یا خیر؟
برای مطالعه جزئیات بیشتر، گفتوگوی کامل را اینجا بخوانید.
۳۱۲
