تخم شربتی میتواند عطش را کم کند، اما آب را جایگزین نمیکند
طبق گزارش ایسنا، دکتر محمدمهدی زرشناس با اشاره به اینکه تخم شربتی دانه گیاه ریحان به شمار میآید، توضیح داد: این دانه پس از تماس با آب، پوششی ژلهای و سرشار از موسیلاژ ایجاد میکند که دارای قابلیت جذب مقدار قابل توجهی آب است. به همین سبب، نوشیدنی تهیهشده با تخم شربتی میتواند تشنگی را برای مدتی طولانیتر کاهش دهد.
وی با اشاره به ترکیبات اصلی تخم شربتی، خاطرنشان کرد: این دانهها شامل موسیلاژ، فیبرهای محلول، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدها هستند. موسیلاژ موجود در تخم شربتی به حفظ آب در دستگاه گوارش کمک کرده و میتواند فرآیند تخلیه معده را به تأخیر بیندازد که در نتیجه، جذب آب به شکل تدریجیتر انجام خواهد گرفت.
این کارشناس داروسازی سنتی تأکید کرد که تخم شربتی نمیتواند جایگزین آب بدن شود. او افزود: در موقعیتهایی مانند فعالیت بدنی شدید، تعریق زیاد، تب یا گرمازدگی، بدن همچنان به مصرف آب و الکترولیتهای کافی نیاز دارد و استفاده از شربت تخم شربتی نمیبایست باعث ایجاد تصوری غلط مبنی بر تأمین کامل نیاز بدن به آب شود.
زرشناس ادامه داد: در صورتی که فرد به دلیل کاهش حس تشنگی، مصرف آب خود را کاهش دهد، هنوز در معرض خطر کمآبی قرار دارد؛ بنابراین بهتر است که تخم شربتی به عنوان یک نوشیدنی مکمل در کنار آب به مقدار کافی استفاده گردد.
عضو هیأتعلمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در مورد نکات ایمنی مصرف تخم شربتی گفت: این دانهها پیش از مصرف باید بهخوبی در آب خیس بخورند تا لایه ژلمانند دور آنها ایجاد شود. مصرف دانههای خشک، به ویژه برای کودکان، سالمندان و افرادی که در بلع مشکل دارند، میتواند خطر انسداد مری را به همراه داشته باشد.
وی همچنین به محتوای بالای فیبر در تخم شربتی اشاره کرد و افزود: مصرف زیاد این دانهها ممکن است منجر به نفخ، احساس پری و مشکلات گوارشی در برخی افراد گردد.
زرشناس یادآور شد که فیبر و موسیلاژ موجود در تخم شربتی ممکن است سرعت جذب برخی داروها را کاهش دهد و به همین دلیل توصیه کرد: افرادی که داروهای خوراکی مصرف میکنند، بهتر است فاصله زمانی یک تا دو ساعتهای بین مصرف داروهای خود و تخم شربتی رعایت کنند.
وی در پایان تأکید کرد: تخم شربتی میتواند گزینهای مناسب برای روزهای گرم باشد و با ایجاد حس سیری و کاهش تشنگی، به تحمل بهتر دماهای بالا کمک کند. اما باید اذعان داشت که این دانه نمیتواند جایگذینی برای آب آشامیدنی باشد و به همین خاطر، تأمین آب بدن همچنان به میزان کافی آب آشامیدنی و جبران الکترولیتهای از دست رفته در صورت تعریق شدید وابسته است.
انتهای پیام