خوب و بد فرسایشی شدن جنگ ایران و آمریکا

به این ترتیب آتش بس از سوی دوسوی جنگ به هردلیل برپا است و تا روزی که رخدادی تازه بیفتد شاید دیگر جنگی را نبینیم. با این همه هیچ آدمی در ایران و شاید در آمریکا نمی گوید جنگ پایان یافته است. گویی دو سوی جنگ برای روزهایی با شروعی دیگر اماده می شوند زیرا در روی پرده نشانه ای از گفت وگو دیده نمی شود. 

کارشناسان باوردارند جمهوری اسلامی بدش نمی اید دست کم تا روز انتخابات میان دوره ای در آمریکا این روزهای فرسایشی را بر هماورد خود تحمیل کند و به امید برنده شدن دموکرات ها بنشیند.

در این وضعیت رسانه های آمریکایی می پرسند  آیا ایران می‌کوشد با فرسایشی کردن بحران، موقعیت سیاسی دونالد ترامپ را در آستانه انتخابات میان ‌دوره‌ای تضعیف کند؛ همان‌گونه که بحران گروگان‌گیری در دوران جیمی کارتر به یکی از عوامل شکست سیاسی او تبدیل شد.

جک کین، ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا، این قیاس را دقیق نمی‌داند. او می‌گوید ترامپ همچنان از ابزارها و توان نظامی گسترده‌ای در منطقه برخوردار است و هشدار می‌دهد ایران نباید توانایی یا اراده او را دست کم بگیرد؛ اشتباهی که به باور او تهران پیش‌تر نیز مرتکب شده است.

از سوی دیگر رسانه های یادشده نوشته اند  در واشنگتن هنوز اتفاق نظری درباره مسیر آینده بحران وجود ندارد. برخی بر تهدید ایران علیه ترامپ و ضرورت تشدید فشار تأکید می‌کنند، برخی بر توان ایران برای طولانی کردن بحران دست می‌گذارند و برخی دیگر به مقاومت بازار انرژی در برابر شوک‌های منطقه‌ای اشاره دارند.

اما در یک نکته تقریباً توافق وجود دارد: رویارویی تهران و واشنگتن وارد مرحله‌ای فرسایشی شده که پایان آن هنوز در چشم‌انداز نزدیک دیده نمی‌شود.فرسایشی شدن نبرد شگفت انگیز جمهوری اسلامی با قدرت نخست جهان اما در داخل ایران بازتاب های گسترده تری از نظر رفتارشهروندان خواهد داشت.

دولت ایران می خواهد با افزایش قیمت کالاهای انحصاری که توزیع می کند بودجه را سامان دهد اما از رفتار شهروندان هراس دارد. همین ماههای پیش افزایش قیمت نان که سیاسی ترین کالا به حساب می آید با افزایش قیمت شدیدی روبه روشده و افزایش قیمت دیگر کالاهای خوراکی ایرانیان را خشمگین کرده است.

ناظران آگاه می گویند شهروندان آمریکایی به اندازه ایرانیان زیر فشار اقتصادی سرچشمه گرفته از جنگ نیستندو درجه تاب آوری آنها بالا است.