از گردن کج تا انگشتان خسته؛ گوشیهای همراه چه تاثیری بر بدن دارند؟
فرارو- سالها مداوم نگاه کردن به صفحه نمایش گوشی و بهطور مکرر خمیدن سر ممکن است به بدن عادات تازهای در نشستن و حرکت ایجاد کند؛ تغییراتی که برخی از آنها قابل پیشگیریاند، اما همیشه نمیتوان آنها را به سادگی اصلاح کرد.
به گزارش فرارو به نقل از فست کمپانی، اکثر مردم به این موضوع پی بردهاند که استفاده زیاد از دستگاههای نمایشگر میتواند خواب و تمرکز را مختل کند، اما آثار ناشی از استفاده مداوم از تلفن همراه ممکن است تنها به تأثیرات بر مغز و افکار محدود نماند. تحقیقات و تجربیات پزشکان نشان میدهد که بدن انسان نیز در پاسخ به ساعات طولانی مگسگیری به صفحه، خم کردن سر، نزدیک کردن چشمها و بالا و پایین کردن مدام صفحه بهتدریج دچار تغییرات میشود.
برخی پزشکان بهطور غیررسمی از اصطلاح «بدن گوشی» برای توصیف نوعی تغییرات فیزیکی استفاده میکنند که بهدلیل استفاده طولانیمدت یا نادرست از تلفن همراه به وجود میآید. این تغییرات بیشتر در وضعیت گردن و بدن خود را نشان میدهند، هرچند باید با احتیاط در مورد ارتباط مستقیم گوشی با برخی مشکلات دیگر صحبت کرد.
فشار گوشی بر ستون فقرات
یکی از معروفترین عواقب ناشی از استفاده نادرست از گوشی، حالتی است که به آن «گردن تکنولوژی» یا Tech Neck میگویند.
زمانی که شما سر خود را برای دیدن صفحه به سمت پایین متمایل میکنید، عضلات پشت گردن مجبورند بیشتر کار کنند تا سر را نگه دارند. در ابتدا، این فشار ممکن است تنها باعث خستگی و دردهای معمولی گردن شود. اما اگر این وضعیت بهطور مکرر برای ساعتهای زیاد ادامه یابد، فشار مداوم ممکن است به ساختارهای گردن، از جمله دیسکهای مهرهها آسیب بزند.
کی. دنیل ریو، جراح ستون فقرات گردنی در مرکز پزشکی نیویورک-پرسبیترین و ویلز کورنل میگوید که این مشکل در میان جوانان در سالهای اخیر بیشتر دیده شده است؛ حتی در افرادی که در دهه بیست زندگی خود هستند و پیشتر بهندرت دچار چنین مشکلاتی میشدند.
یکی از دلایل ایجاد این مشکل این است که گوشی بر خلاف کامپیوتر، همیشه همراهمان است. در زمان کار با کامپیوتر میتوان ارتفاع نمایشگر را تنظیم کرد، اما تلفن همراه در هرجایی همراه فرد است، چه در منزل، چه در خیابان، چه در تختخواب و چه در محل کار، و همین موضوع باعث میشود بسیاری از افراد حتی بعد از اصلاح وضعیت میز کارشان، همچنان هنگام استفاده از گوشی گردن خود را در وضعیت نامناسبی قرار دهند.
ریو حتی نظر بر این دارد که توصیه رایج «صاف بنشینید و زاویه ۹۰ درجه برای زانوها و لگن برقرار کنید» بهترین راهحل نیست. از دید او، این وضعیت ممکن است در نهایت شخص را دوباره به سمت قوز کردن سوق دهد.
او پیشنهاد میکند که در زمانهای طولانی استفاده از گوشی یا نمایشگر، بدن کمی به عقب متمایل شود. تکیه به زاویهای در حدود ۲۵ تا ۳۰ درجه به همراه حمایت مناسب از کمر و سر میتواند سبب انتقال بخشی از وزن سر و بالاتنه به صندلی گردد و فشار را بر گردن کاهش دهد.
با این حال، پیشگیری از اهمیت بسزایی برخوردار است. به عقیده ریو، هنگامی که آسیبهای سلولی و فرسایش ساختارهای گردن به مراحل پیشرفته برسند، همیشه امکان بازگشت شرایط به حالت اولیه ممکن نیست.
آیا نمایشگر سبب نزدیکبینی میشود؟
افزایش نزدیکبینی یا میوپی در کودکان در سالهای اخیر توجه زیادی را جلب کرده و نمایشگرها غالباً بهعنوان عوامل مؤثر شناخته میشوند. با این حال، دونالد موتی، پژوهشگر در حوزه بینایی، بر این اعتقاد است که خود صفحه نمایش بهاحتمال زیاد بهطور مستقیم سبب افزایش نزدیکبینی نمیشود.
بنا بر گفته او، مسئله ممکن است بیشتر به این واقعیت مربوط باشد که کودکان به دلیل استفاده از نمایشگرها زمان بیشتری را در محیطهای بسته میگذرانند و فرصتی کمتر برای گردش در فضای باز دارند.
تحقیقات مختلف نشان دادهاند که گذراندن زمان در فضای باز ممکن است دارای نقشی محافظتی در برابر ابتلا به نزدیکبینی در کودکان باشد. در یک مطالعه که از دادههای ساعتهای هوشمند استفاده شده بود، حدود دو ساعت حضور روزانه در فضای باز بیشترین میزان محافظت را در برابر نزدیکبینی نشان داد؛ به شرطی که هر نوبت حضور حداقل ۱۵ دقیقه طول بکشد و روشنایی روز به حدود ۲ هزار لوکس برسد.
این مقدار روشنایی حتی در سایه نیز بهراحتی در محیط خارج قابل دستیابی است. لذا والدین نیازی به قرار دادن فرزندان خود در نور مستقیم خورشید ندارند.
در مورد بزرگسالان، نگرانی درباره اثر مستقیم نمایشگرها بر نزدیکبینی بهمراتب کمتر است. به گفته موتی، در این گروه سنی، احتمالاً عوارض ناشی از استفاده طولانی از نمایشگر بیشتر به خستگی چشم مربوط میشود. در این زمینه، رعایت تعادل و پرهیز از عادات افراطی همچنان روشی منطقی و قابل توصیه است.
آیا گوشی قدرت دستها را نیز کاهش میدهد؟
موضوع دیگری که در بحث «بدن گوشی» مطرح میشود، قدرت گرفتن و فشار دادن دست است. قدرت پنجه یا Grip Strength بهعنوان سرویسی حیاتی برای ارزیابی قدرت عضلانی و سلامت عمومی بدن شناخته میشود و حتی میتواند با طول عمر و وضعیت کل سلامت ارتباط داشته باشد.
از آنجا که سبک زندگی مدرن ما غالباً افراد را به تجهیزات نمایشگر مجبور کرده است، ممکن است این تصور شکل بگیرد که کاهش فعالیت دستها و استفاده مکرر از گوشی منجر به ضعف در قدرت پنجه میشود. اما شواهد فعلی چنین ارتباط مستقیمی را تأیید نمیکنند.
یوهانس بلر، استاد جامعهشناسی پزشکی، بر این نکته تأکید میکند که تفسیر روند کاهش قدرت پنجه باید با احتیاط صورت گیرد. تحقیقی که در سال ۲۰۱۹ با مشارکت او انجام شد، نشان داد که کاهش قدرت پنجه در واقع در میان نسلهایی مشاهده میشود که چند دهه پیش از ظهور گوشیهای هوشمند به دنیا آمده بودند.
بنابراین، نمیتوان به سادگی کاهش قدرت عضلانی را به یک وسیله خاص نسبت داد. این روند احتمالاً بازتاب تغییرات وسیعتری در سبک زندگی، نوع کار و میزان فعالیت بدنی انسانهاست.
قدرت پنجه بهخاطر این توضیح جالب است که تصویری از قدرت عضلانی و سلامت عمومی بدن بهدست میدهد و نهتنها وضعیت دستان را نشان میدهد. البته، اندازهگیری یکباره قدرت پنجه نمیتواند بهتنهایی نشاندهنده بیماری یا تشخیص پزشکی باشد.
در نهایت، بهترین رویکرد همچنان ساده باقی میماند: فعال بمانید و تحرک داشته باشید تا قدرت عضلانی خود را حفظ کنید. این توصیه برای هر شخصی، در هر سنی، قابل اجراست.
بصورت کلی، تلفن هوشمند بهتنهایی لزوماً دشمن بدن نیست، اما شیوه استفاده از آن میتواند تأثیر بسزایی داشته باشد. ساعتها خم نگهداشتن سر، نشستنهای طولانی، کاهش فعالیت بدنی و جایگزینی فضای باز با ساعتهای متمادی استفاده از نمایشگر، میتواند نقصان های جسمی ناشی از زندگی دیجیتال را تشدید کند.
به این ترتیب، بهجای ترس از گوشی، بهتر است روش استفاده از آن را بهبود بخشیم: وضعیت بدن را تغییر دهیم، وقفههای منظم داشته باشیم، فعالیت بدنی را افزایش دهیم و برای کودکان زمان کافی برای بودن در محیطهای خارج فراهم کنیم. بسیاری از آسیبهای مرتبط با زندگی دیجیتال، قبل از تبدیل به مشکلات جدی، با همین تغییرات ساده قابل پیشگیری هستند.