استقلال خوزستان، نمونه بارز؛ تیمی که همچنان از زمین محروم است، در لیگی که به تعداد تیمها افزوده میشود
در فصل گذشته لیگ برتر فوتبال ایران، تیمی موفق به ثبت یک رکورد جهانی شد. این تیم در طوال مدت لیگ که به حالت نیمهتمام بود، هیچگاه طعم واقعی میزبانی و برگزاری بازیهای خانگی را تجربه نکرد! تمامی بازیها به عنوان مهمان برگزار شدند و در دورافتادهترین نقاط مانند اهواز و آبادان تا پایتخت، تهران، به میدان رفتند، به جز ورزشگاه اختصاصی خودشان! یا حداقل ورزشگاه غدیر اهواز که به عنوان میزبان معرفی شده بود!
جالب است که در طول این مدت، تمامی بهانههایی که مسئولان شهر اهواز برای عدم میزبانی ارائه میدادند، به تکرار درآمد و در نهایت، در روزهای پایانی حتی زحمتی برای توضیحات بیشتر نیز به خود ندادند! استقلال خوزستان به عنوان یک تیم در تمام طول فصل گذشته، مهمان بود و این مسئله باعث حسرت فوتبالدوستان اهوازی گردید. اکنون یک سال از آن ماجرا میگذرد و در صورتی که در هر نقطه دیگری از دنیا بود، مسئولان به میدان آمده و در پی حل این مشکل برمیآمدند و قدم اول را در تأمین زمین تیمشان برمیداشتند.
اما اکنون، با گذشت یک سال، اوضاع به همان منوال قبلی ادامه دارد و استقلال خوزستان کماکان فاقد ورزشگاهی برای برگزاری نخستین بازیهای خانگی خود است. در هفته اول لیگ بیست و شش، از مجموع ۶ بازی روز نخست، تنها یک مسابقه بدون حضور تماشاگر برگزار شد؛ بازی استقلال خوزستان در ورزشگاه دستگردی تهران که در سالهای اخیر هیچگونه اجازه پذیرش تماشاگر را دریافت نکرده و این اطلاعات برای تمام حوزههای فوتبال روشن است.
بهراستی این که در خوزستان، به عنوان زادگاه فوتبال، هیچ ورزشی موجود نیست که تیم آبیهای اهواز در آن حریف خود را مورد پذیرایی قرار دهد، در حالی که فولاد نیز خود در زمین ذوب آهن میهمان بوده و ورزشگاه شهدای اهواز در دسترس بود، یک سوی ماجرا به شمار میرود و همچنین افزایش تعداد تیمهای لیگ برتر به ۱۸ تیم، بدون رفع مشکلات موجود در لیگ ۱۶ یا حتی ۱۴ تیمی و صرفاً تنها به منظور راضی نگهداشتن همگان، سوی دیگر این داستان است!