انتقاد صنعت نساجی از قطع برق/ نقشی ۱۳ درصدی در اشتغال کشور داریم

طبق گزارش ایسنا، مجید دستمالچیان - رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران در یک کنفرانس خبری با خبرنگاران به بررسی تأثیرات قطعی برق بر فعالیت‌های واحدهای نساجی پرداخت و بیان کرد: صنعت نساجی نیز تحت تأثیر قطع برق قرار گرفته و به دلیل پیچیدگی‌های زنجیره‌ای فرآیند تولید در بسیاری از این واحدها، قطع برق می‌تواند آسیب‌های جدی به تولید وارد کند.

وی افزود: در برخی از بخش‌های صنعت نساجی، به‌گونه‌ای است که قطعی برق موجب می‌شود که خروج از مدار تولید و راه‌اندازی مجدد خط تولید زمان‌بر باشد و این موضوع هزینه‌های سنگینی به واحدهای تولیدی تحمیل می‌کند.

دستمالچیان تأکید کرد: از مسئولان درخواست داریم تا در این زمینه تجدیدنظر کنند. حفظ اشتغال باید جزو اولویت‌های اصلی قرار گیرد. حتی در صورت مواجهه با محدودیت‌های انرژی، اهمیت حفظ شغل و تأمین درآمد برای نیروی کار بسیار بالا است.

وی ادامه داد: بخش عمده‌ای از صنعت نساجی به صنایع پتروشیمی وابسته است و هرگونه اختلال در این زنجیره می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر فعالیت‌های واحدهای نساجی بگذارد. صنعت نساجی در کشور فراز و نشیب‌های زیادی را تجربه کرده؛ در برخی مقاطع شرایط مناسبی وجود داشته و در سایر زمان‌ها با چالش‌های جدی روبرو بوده است، اما یکی از آسیب‌های همیشگی این صنعت، قاچاق و واردات غیرقانونی کالا بوده است.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران ادامه داد: متأسفانه باوجود گذشت زمان، هنوز نتوانسته‌ایم به طور مؤثر با برخی مشکلات مقابله کنیم. اما واحدهایی که در شرایط دشوار به کار خود ادامه داده‌اند، نشان‌دهنده ظرفیت بالای صنعت نساجی برای حفظ موجودیت و ایجاد اشتغال هستند.

سهم ۱۳ درصدی صنعت نساجی از اشتغال کشور

وی به نقش مهم این صنعت در اشتغال‌زایی اشاره کرد و گفت: تقریباً ۱۳ درصد از کل اشتغال کشور به صنعت نساجی اختصاص دارد و این صنعت در سال‌های اخیر تلاش کرده است تا کمترین میزان تعدیل نیروی کار را تجربه کند و اشتغال فعلی خود را حفظ نماید.

دستمالچیان گفت: ارزش افزوده‌ای که صنعت نساجی تولید می‌کند، تا حد زیادی به نیروی کار وابسته است و از این منظر با سایر صنایع تفاوت‌ها و ویژگی‌هایی متمایز دارد. صنعت نساجی یک حوزه عظیم و ایجادکننده شغل است و بخش عمده‌ای از ارزش افزوده آن به نیروی انسانی برمی‌گردد.

دستمالچیان با ابراز نگرانی در خصوص مسائل مرتبط با انرژی گفت: موضوع انرژی نه‌تنها به قطعی برق محدود می‌شود، بلکه هزینه‌های سربار ناشی از تأمین انرژی نیز برای واحدهای تولیدی حائز اهمیت است. در شرایطی که نرخ‌ها در حال افزایش است، نباید هزینه‌های اضافی جدیدی به این واحدها تحمیل گردد؛ زیرا صنایع باید بتوانند روند تولید خود را ادامه دهند.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران تصریح کرد: برخی از هزینه‌هایی که در قبوض برق واحدهای تولیدی ثبت می‌شود، ممکن است به لحاظ عددی بزرگ به نظر نرسد، اما مجموع این هزینه‌ها در نهایت قیمت تمام‌شده برق را برای تولیدکنندگان افزایش می‌دهد. بنابراین باید در سیاست‌گذاری‌های انرژی به این موضوع توجه ویژه‌ای صورت گیرد.

وی در زمینه تأمین زیرساخت‌های تولید گفت: تأمین زیرساخت یکی از اصول اساسی برای بخش تولید است و متأسفانه در برخی زمینه‌ها تأمین زیرساخت‌ها همگام با نیازهای واحدهای تولیدی پیشرفت نکرده است.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران بیان کرد: یکی از معضلات اصلی، محدودیت اختیارات مدیران بانکی در شهرستان‌هاست. بسیاری از واحدهای نساجی در خارج از تهران و در شهرستان‌ها فعالیت می‌کنند، اما اختیارات مدیران بانکی در این مناطق کم است؛ برای مثال، اگر اختیارات یک مدیر بانکی در یک استان حدود ۱۰ میلیارد تومان باشد، این مبلغ در شرایط کنونی برای تأمین مواد اولیه بسیاری از واحدهای تولیدی رقم قابل توجهی محسوب نمی‌شود.

دستمالچیان با انتقاد از رویه‌های موجود در نظام بانکی اظهار داشت: در حال حاضر، توجه ویژه‌ای به شاخص‌هایی مانند معدل موجودی حساب‌ها وجود دارد، در حالی که باید تحت شرایط کنونی، انضباط مالی واحدهای تولیدی نیز مد نظر قرار گیرد. به عنوان مثال، ممکن است یک تولیدکننده در این موقعیت تصمیم بگیرد منابع خود را صرف تأمین مواد اولیه و افزایش موجودی انبار کند، نه تنها برای بالا بردن موجودی حساب خود؛ از این رو، در شرایط کنونی نگه‌داشتن موجودی مواد اولیه و حفظ معدل حساب در کنار هم، کار دشواری است.

وی بر لزوم مساعدت بانک‌ها به شرکت‌های دارای انضباط مالی تأکید کرد و گفت: اگر بانک‌ها مشاهده کنند که یک شرکت از انضباط مالی خوبی برخوردار است و شرایط مالی مناسبی دارد، باید در دوران سخت اقتصادی به این شرکت کمک نمایند تا بتواند حداقل مواد اولیه مورد نیازش را تأمین کند. همچنین یکی دیگر از موارد کمتر مورد توجه، زمان فرآیند تأمین مالی است. ممکن است یک واحد تولیدی برای دریافت تسهیلات چندین ماه در پروسه‌های بانکی مشغول باشد.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران افزود: وقتی تأمین مالی یک واحد تولیدی چهار یا پنج ماه به طول بینجامد، در این مدت قیمت مواد اولیه و نرخ ارز و سایر متغیرهای اقتصادی تغییر می‌کند. بنابراین زمانیکه منابع مالی به دست آنها می‌رسد، ممکن است شرایط بازار اساساً متفاوت شده باشد و حتی توجیه اقتصادی خرید مواد اولیه نیز دستخوش تغییر گردد. لذا باید علاوه بر حجم تسهیلات و منابع مالی، به زمان تأمین مالی نیز توجه شود؛ زیرا در وضعیت فعلی برای تولیدکننده بسیار حیاتی است.

دستمالچیان در ارتباط با تأمین برق برای صنایع نساجی نیز تصریح کرد: مسئله تأمین برق پدیده‌ای نیست که به تازگی آغاز شده باشد و صنایع نساجی برای چند سال است که با این چالش روبرو هستند و از ابتدا به مسئولان هشدار داده‌ایم که در صورت عدم اقدام برای حل این مسأله، اوضاع هر سال سخت‌تر خواهد شد. در حالی که بسیاری از صنایع به راهکارهایی برای تأمین برق دست یافته‌اند، اما صنایع نساجی به خاطر تنوع و پراکندگی واحدهای تولیدی در سراسر کشور با چالش‌هایی مواجه هستند.

وی به چندین راهکار جدید برای تأمین برق اشاره کرد و گفت: برخی از روش‌هایی که به تازگی برای تأمین برق پیشنهاد شده‌اند، از نظر اقتصادی برای واحدهای تولیدی توجیه‌پذیر نیستند، چرا که هزینه تولید برق به میزان قابل توجهی افزایش یافته و به تبع آن، قیمت نهایی محصول قابلیت رقابت در بازار را از دست می‌دهد.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران در ادامه بیان کرد: اگر کشور با کمبود منابع ارزی مواجه است، باید پرسید که چرا به جای تسهیل صادرات، روز به روز محدودیت‌های بیشتری برای صادرکنندگان ایجاد می‌شود. همه می‌دانیم که کشور زیر فشار تحریم‌ها و محدودیت‌های ارزی قرار دارد، اما در چنین شرایطی باید مسیر صادرات به گونه‌ای تسهیل گردد تا تولید کنندگان و صادرکنندگان بتوانند ارز مورد نیاز خود را تأمین کنند. اما عدم هماهنگی بین دستگاه‌های مختلف متولی صادرات، شامل سازمان‌های وابسته، بانک مرکزی و سایر نهادهای نظارتی، موجب سردرگمی تولیدکنندگان و صادرکنندگان شده است.

دستمالچیان افزود: اگر قواعد به‌گونه‌ای تنظیم شود که صادرکننده در اجرای تعهدات ارزی خود با مشکلات متعددی مواجه شود، نتیجه آن بی‌میلی به صادرات و از دست رفتن بازارهای بین‌المللی خواهد بود. بازارهای زیادی را در سطح جهانی از دست داده‌ایم و در شرایطی که تولیدکننده ایرانی برای حفظ بازارهای صادراتی خود تلاش می‌کند، سیاست‌های داخلی نباید به گونه‌ای تنظیم شود که فرصت‌های رقابتی آنها را کاهش دهد.

وی در پایان گفت: چالش‌های موجود در صنعت نساجی به‌صورت زنجیره‌ای به یکدیگر مرتبط هستند و از تأمین انرژی و مواد اولیه گرفته تا تأمین مالی، شرایط ارزی و صادرات را شامل می‌شود. لذا نمی‌توان هر یک از این مسائل را به‌طور جداگانه بررسی کرد و انتظار داشت تولیدکننده بتواند تحت چنین شرایطی به عملیات خود ادامه دهد، چرا که حفظ تولید و اشتغال نیازمند یک دید هماهنگ و واقع‌بینانه در عرصه سیاست‌گذاری است.

انتهای پیام