هشدار درباره کسری پلیاستر در صنعت بافندگی/ ۱۷ هزار تن تعهد فروش در حالت تعلیق
طبق گزارش ایسنا، شاهین کاظمی - نایبرئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران - در نشست خبری که با حضور خبرنگاران برگزار شد، اعلام کرد: در گذشته میزان واردات سالانه در صنعت نساجی به حدود دو میلیارد دلار میرسید و بخش قابل توجهی از نیاز این حوزه به خارج وابسته بود. امروز نیز صنایع وابستگی به واردات مواد اولیه را تجربه میکنند و در مواردی، تولیدکنندگان داخلی قادر به تأمین تمام نیاز کشور نیستند.
او با تأکید بر اهمیت پلیاستر به عنوان یکی از اصلیترین مواد اولیه در صنعت نساجی، گفت: به دلیل خشکسالیهای اخیر و اولویت یافتن کشتهای غذایی برای تأمین امنیت غذایی، کشت پنبه در کشور با مشکلات جدی مواجه شده است. ما از یک صادرکننده به واردکننده پنبه تبدیل شدهایم و در دورههای زمانی مختلف حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد نیاز کشور به این محصول از طریق واردات تأمین میشود؛ در حالی که تقریباً ۶۰ درصد از زنجیره نساجی جهان بر پایه پلیاستر است و وضعیت مشابهی در ایران حاکم میباشد، به عبارتی دیگر، ۶۰ درصد از نیاز زنجیره نساجی کشور از پلیاستر تأمین میشود.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران افزود: در شرایط عادی، سالانه در حدود ۳۰۰ هزار تن چیپس پلیاستر نساجی و به همین میزان چیپس پلیاستر بطری به وسیله شرکتهای پتروشیمی داخلی تأمین میشد و واحدهای نساجی این مواد را از طریق بورس خریداری میکردند. به علاوه، حدود ۱۰۰ هزار تن نیز از طریق واردات تأمین میشد؛ به این ترتیب، ۷۵ درصد از نیاز از زنجیره پتروشیمی داخلی و ۲۵ درصد از محل واردات تأمین میگردید.
کاظمی اشاره کرد که تاسیسات پتروشیمی در پی جنگهای اخیر آسیب دیدهاند و گفت: بعد از حوادث مربوط به جنگ رمضان، به ویژه خساراتی که به تاسیسات یوتیلیتی پتروشیمیهای مستقر در ماهشهر و سپس عسلویه وارد آمده، بخشهایی از واحدهای پتروشیمی فعالیت خود را متوقف کردهاند. این کاهش تولید به معنی این است که صنعت نساجی نیز با دشواریهایی در تأمین مواد اولیه داخلی مواجه شده که این چالش نخستین مشکل است. همچنین با کاهش منابع ارزی مواجه هستیم و اگر بخواهیم کسری مواد اولیه را از طریق واردات تأمین کنیم، نیاز به ارز مناسب داریم که در حال حاضر به دلیل وضعیت موجود، تأمین آن دشوار شده است.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران با تأکید بر حجم بالای مواد اولیه مورد نیاز گفت: معضل دیگری که وجود دارد این است که واردات این مواد باید در تناژ بالایی صورت گیرد و چنین حجمی را نمیتوان با لنج یا روشهای محدود به کشور وارد کرد. بنابراین، عمدتاً واردات باید از طریق حمل و نقل دریایی انجام شود. در گذشته بخش بزرگی از این مواد در بنادر امارات قرار داشت، اما بعد از جنگ اخیر، برخی محمولههای مربوط به ایران در کشورهای منطقه، دچار مشکلات نقل و انتقال شدهاند و به این ترتیب، میزان زیادی از کالاهای ما در این کشورها است و امکان جابجایی سریع آنها از بین رفته است.
کاظمی خاطرنشان کرد: در گذشته، واحدهایی که به خرید از بورس میپرداختند، میتوانستند به راحتی فرآیند خرید خود را انجام دهند و نیازی به سابقه واردات نداشتند، اما شرایط امروز به گونهای تغییر کرده که واحدها باید تجربه وارداتی داشته باشند. ایجاد پرونده جدید یا ورود به چرخه واردات برای واحدهایی که این سابقه را ندارند، بسیار دشوار شده است. بسیاری از شرکتها سفارشهای ثبت شدهای داشتهاند که هنوز برای آنها تخصیص ارز انجام نشده است.
وی افزود: این مسئله فقط به یک بخش خاص محدود نمیشود ولی در حال حاضر صنعت نساجی بهطور مشخص با چالش تامین پلیاستر روبهرو است. هماکنون، سه هفته است که چیپس پلیاستر نساجی در بورس ارائه نشده و حدود ۱۶ تا ۱۷ هزار تن از تعهدات فروش سلف چیپس و نخ پیاو-وای که در ماههای گذشته انجام شده، هنوز عرضه یا تحویل نشده و در شرایط حاضر، مشخص نیست این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
اختلال در بنادر، حملونقل مواد اولیه را هم دشوار کرده است
کاظمی گفت: بخش عمده واردات به صورت دریایی انجام میشود و در شرایط کنونی، برخی از این ظرفیتها با محدودیت مواجه شده است و امکان واردات ریلی از چین نیز کمتر از قبل است. در گذشته، تعداد معدودی قطار در هفته برای حمل کالاها وجود داشت که امروزه ظرفیت آن چنان نیست که پاسخگوی صنعت نساجی باشد. همچنین مسیر ترکیه برای تأمین مواد اولیه در دسترس است، اما هزینههای مربوط به واردات از این مسیر بسیار بالا است و ظرفیت حملونقل نیز به اندازهای نیست که بتواند نیازهای واقعی صنعت نساجی بهویژه در عرصه پلیاستر را تأمین کند.
وی با اشارت به همزمانی مشکلات تأمین مواد اولیه با رکود اقتصادی گفت: صنعت نساجی در حال حاضر از چندین جبهه تحت فشار قرار دارد. از سوی دیگر با کمبود مواد اولیه مواجه است و رکود اقتصادی نسبت به کاهش تقاضا باعث شده است که بسیاری از واحدها نتوانند با ظرفیت کامل خود مشغول به کار باشند. اگر موجودی مواد اولیه در واحدها از بین برود، اوضاع میتواند به یک بحران جدی تبدیل شود زیرا زنجیره نساجی به صورت کاملاً پیوسته عمل میکند.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران توضیح داد: به همین دلیل، وقتی مواد اولیه در ابتدای زنجیره نبود، اثر آن به سرعت به تمامی حلقههای بعدی منتقل میشود و در نهایت تقاضا در بخشهای مختلف صنعت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. حتی اگر اوضاع کشور به سمت ثبات و صلح پایدار حرکت کند، صنعت نساجی ممکن است با یک شوک جدی در زنجیره تأمین مواجه گردد؛ چرا که موجودی مواد اولیه در بسیاری از بخشها کاهش یافته است و به سرعت نمیتوان این کمبود را جبران کرد. به همین جهت، لازم است برای تأمین مواد اولیه و حفظ تداوم فعالیت زنجیره نساجی برنامهریزی دقیقی صورت گیرد؛ زیرا توقف هر حلقه از این زنجیره میتواند آثار قابل توجهی بر سایر بخشهای تولید داشته باشد.
انتهای پیام