برنامه ۱۵ میلیارد دلاری عراق برای دور زدن تنگه هرمز ۴ سال زمان میبرد
بر اساس اطلاعات منتشر شده از ایسنا، علیرغم خوشبینی مقامات آمریکایی نسبت به ساخت خط لوله عراق – سوریه به عنوان یک گزینه سریع برای جایگزینی تنگه هرمز، دو منبع آگاه به خبرگزاری رویترز اعلام کردند که ایجاد این بنادر و زیرساختهای جدید به دلیل نیاز به ساختارهایی کاملاً نوین و جایگزینی خط قدیمی کرکوک-بانیاس، حداقل به چهار سال زمان و هزینهای فراتر از ۱۵ میلیارد دلار نیاز دارد.
به نقل از العربی الجدید، در شرایطی که بسته شدن تنگه هرمز منجر به کاهش شدید صادرات نفت عراق و تحمیل خسارات سنگین به بغداد شده است، واشنگتن و شرکتهای شناختهشده بینالمللی در حوزه انرژی از برنامه ساخت خط لولهای با ظرفیت اولیه ۲ میلیون بشکه در روز حمایت میکنند.
کارشناسان و منابع متخصص در این پروژهها تأکید دارند که خط لوله قدیمی متعلق به دهه ۱۹۸۰ دیگر کارایی ندارد و پیادهسازی سیستم جدید مستلزم اخذ مجوزهای ارضی جدید از دولت سوریه، پاکسازی زیرساختهای فرسوده و تکمیل تحقیقات فنی و مالی است. این نکته به وضوح مشخص میکند که این پروژه در کوتاهمدت نمیتواند به بحران صادرات نفت عراق پاسخ دهد.
عراق و سوریه هرکدام تفاهمنامههای جداگانهای با کنسرسیومی متشکل از شورون، تیآی کپیتال و هولدینگ UCC قطر برای انجام تحقیقهای فنی و مالی با هدف آمادهسازی این پروژه به امضا رساندهاند. هر چند نه وزارت نفت عراق و نه شرکت دولتی نفت سوریه به درخواستهای رویترز برای اظهارنظر درباره این پروژه یا برآورد منابع مربوط به زمانبندی و هزینهها پاسخی ندادهاند.
همچنین، تیآی کپیتال و هولدینگ UCC نیز به استعلامات رویترز در این خصوص پاسخ ندادند. شورون، با اشاره به بیانیه پیشین خود در مورد توافق اولیه، اعلام کرد که در مورد جزئیات تجاری اظهارنظری نمیکند.
در نشستی مطبوعاتی که در ماه گذشته برگزار شد، یکی از مدیران شورون بیان داشت که این پروژه میتواند فرصتی جدید برای ورود به بازارهای مدیترانهای ایجاد کند. وی همچنین اشاره کرد که هر خط لولهای باید به میادین نفتی غرب قرنه-۲ و ناصریه در جنوب عراق که شورون برای خرید آنها در حال مذاکره است، متصل شود.
مدیر شورون تأکید کرد که این شرکت هنوز باید بررسیهای فنی لازم را انجام دهد تا مشخص شود آیا خط لوله کنونی میان عراق و سوریه نیاز به بازسازی، توسعه یا مدرنسازی دارد یا خیر. او توضیح داد که این شرکت هنوز تخمینی از ظرفیت صادرات آینده این پروژه ارائه نکرده و گفت: «خطوط لوله از این نوع معمولاً از لحظه راهاندازی، با ظرفیت کامل فعالیت نمیکنند.»
با وجود خوشبینیهای فزاینده به این پروژه به عنوان یک روش اصلی برای تنوعبخشی در بخش انرژی بینالمللی، منابع نشان میدهند که راه عملیاتی شدن آن همچنان طولانی و پیچیده است و شامل انجام کامل مطالعات فنی، تضمین حقوق مالکیت زمین و تأمین مالی مورد نیاز برای ایجاد زیرساختهای کاملاً نو میشود.
طبق دادههای ارائهشده از منابع درگیر در پروژه، ساخت این خط لوله که ظرفیت انتقال روزانه ۲ میلیون بشکه نفت را دارا خواهد بود به برقراری ارتباطات جدید میان میادین نفتی شمالی و جنوبی عراق و مرکز تجمیع «حدیثه» و سپس به خاک سوریه نیاز دارد.
انتهای پیام