چرا زغالسنگ نمیتواند منبع انرژی اصلی تمامی کارخانجات سیمان باشد؟
به نقل از ایسنا، محمد رضا محمدی - مدیر انجمن صنفی صنعت سیمان - در نشست همفکری با نمایندگان رسانهها، در پاسخ به سوال خبرنگار ایسنا در مورد کارایی انرژی خورشیدی در صنعت سیمان و نیز جنبههای مرتبط با استفاده از زغالسنگ بهعنوان منبع انرژی در این صنایع، اظهار داشت: قطعاً پروژههای نیروگاه خورشیدی از منظر اقتصادی و فنی به دقت مورد سنجش و ارزیابی قرار میگیرند و چنانچه دارای توجیه لازم باشند، به مرحله اجرا درمیآیند. علاوه بر این، انجام مطالعات و بررسیها جزء الزامات ثابت کلیه پروژهها است و تا زمانی که نتایج تحقیقات به جمعبندی نرسیده باشد، پروژهای آغاز نمیشود.
وی ادامه داد: بهرهگیری از زغالسنگ در مواقع بحرانی میتواند به تولید و افزایش تابآوری در برابر شرایط نامساعد کمک کند و امیدواریم با تدابیری که در کشور بهکار گرفته شده و بهبود روابط بینالمللی، از تنشها پرهیز شود و شرایط به حالت عادی بازگردد، همچنان بتوانیم از منابع طبیعی، به ویژه گاز، بهرهبرداری کنیم؛ چرا که این امر هم در راستای حفظ محیط زیست است و هم مانع از ایجاد آلودگی بیشتر و هدررفت منابع، بهویژه در صنایع نزدیک به مناطق شهری، میشود.
این مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری سیمان تأمین تاکید کرد: البته امکان استفاده از زغالسنگ وجود دارد و زیرساختهای لازم نیز میتواند ایجاد شود. در حال حاضر، این شرکت در حال بررسی قابلیت استفاده از زغالسنگ است و این موضوع بهصورت رسمی از سوی وزارت صمت به صنعت ابلاغ شده و بر پیگیری آن تأکید گردیده است.
محمدی خاطرنشان کرد: با این حال، با توجه به آلودگیهای ناشی از زغالسنگ و فاصله برخی کارخانههای سیمان از منابع تأمین زغالسنگ در کشور، نمیتوان به استفاده از این سوخت بهعنوان یک راهکار مشترک برای تمامی شرکتها نگریست. از سوی دیگر، هزینههای سنگین حملونقل در مناطقی که فاصله زیادی با مراکز برداشت زغالسنگ دارند، میتواند این گزینه را برای برخی واحدها غیر اقتصادی سازد.
وی در پاسخ به پرسشی دیگر از خبرنگار ایسنا در خصوص تقسیم سالانه ۹۰ درصدی سود شرکتهای بورسی دولتی در صنعت سیمان میان سهامداران و ضرورت تخصیص بخشی از این سود به نوسازی کارخانههای فرسوده، بیان کرد: به هیچ وجه نسبت به مقوله نوسازی بیتفاوت نیستیم؛ شرکتها بخش عمدهای از سود خود را صرف تأمین هزینههای جاری، سرمایه در گردش و تسویه بدهیهای بانکی میکنند و بخشی از منابع مورد نیاز نیز از طریق سیستم بانکی تأمین میشود. لذا ناچاریم برای تأمین حداقل نیازهای مجموعه و حفظ وضعیت موجود از این منابع استفاده کنیم و همزمان تلاش میکنیم حداکثر ظرفیت سرمایهگذاری و نوسازی را محقق سازیم.
رئیس انجمن صنفی صنعت سیمان اشاره کرد: از طرف انجمن نیز اقدامات مؤثری در این خصوص انجام شده و پیگیری این موضوع همچنان ادامه دارد. در نشستی که با حضور معاون اول رئیس جموری و مدیران هلدینگهای سیمانی و مرتبط با نهادهای دولتی و حاکمیتی برگزار شد، پیشنهاد اختصاص ۵۰ درصد از سود شرکتها به مدت پنج سال به کارخانجات بهمنظور نوسازی آنها و جلوگیری از فرسودگی بیشتر مطرح گردید.
محمدی افزود: در صورت اجرایی شدن این پیشنهاد، قطعاً میتوان منابع مالی جدیدی را به صنعت تزریق کرد. این پیشنهاد در حال حاضر در مراحل مختلف بررسی در نهادهای مربوطه قرار دارد و چندین جلسه نیز برگزار گردیده و امیدواریم در صورت تأیید، بتواند بخشی از مشکلات موجود در زمینه تأمین منابع مالی و نوسازی صنعت را رفع کند.
وی همچنین به برنامههای مدنظر برای استفاده از سوخت RDG یا پسماند شهری اشاره کرد و گفت: پیگیری استفاده از سوخت پسماند شهری در کارخانه سیمان کرمانشاه بیش از سه سال است که ادامه دارد، اما آنچه روند اجرای پروژه را با چالش مواجه کرده، تأمین خوراک مورد نیاز است. ضروری است خوراک مورد نیاز از سوی مدیریت شهری کرمانشاه و اطراف تأمین گردیده و امکان انتقال آن به کارخانه فراهم شود. اگر دستاورد روشنی از سوی مدیریت شهری درباره تأمین خوراک حاصل گردد، بدون شک میتوانیم با سرعت بیشتری به ارائه این ظرفیت بپردازیم.
رئیس انجمن صنعت سیمان ادامه داد: موضوع دیگری که در دستور کار قرار دارد، بازیابی حرارت تلفشده یا ریکاوری حرارت است که میتواند تا حدود ۳۰ درصد از انرژی مصرفی را بازگرداند. اما متأسفانه در حال حاضر در کشور حتی یک کارخانه سیمانی وجود ندارد که از این فناوری بهرهمند باشد.
محمدی در پایان اظهار داشت: با وجود این که در کشوری مانند چین که بیش از نیمی از سیمان جهان را تولید میکند، حتی یک واحد هم وجود ندارد که از توانایی نیروگاه بازیافت حرارتی بهرهمند نگردد و حتی کشور عراق که در سالهای اخیر بهطور گستردهای در حوزه سیمان فعالیت داشته، از امکانات این عرصه بهرهبرداری کرده و یک واحد نیروگاه بازیافت حرارتی نیز دارد؛ امیدواریم مسئولان ذیربط صدای صنعت را بشنوند و برای توسعه این فناوری و رفع موانع موجود، حمایت لازم را بهعمل آورند تا توانمندیها و ظرفیتهای موجود در صنعت به ثمر نشیند.
انتهای پیام