انتقال جنجالی کسری طاهری به سپاهان؛ ریسکی که پرسپولیس به خود راه نداد
انتقال کسری طاهری به باشگاه سپاهان یکی از مهم‌ترین رویدادهای فصل نقل‌وانتقالات جاری در فوتبال ایران محسوب می‌شود؛ این جابه‌جایی تنها یک هفته بعد از آغاز مسابقات لیگ برتر رخ داد و اکنون شکل ثبت آن از نظر قوانین نقل‌وانتقالات، به موضوعی با چالش و ابهام تبدیل شده است.
کسری طاهری در شرایطی به سپاهان منتقل شد که پیش از این، نامش با باشگاه نساجی مازندران گره خورده بود. این موضوع اهمیت نحوه انتقال او را بیشتر مشخص کرده و سوالاتی درباره سازوکار جابه‌جایی‌اش میان این دو باشگاه ایجاد کرده است؛ به ویژه با توجه به این که در مقررات، انتقال دوباره یک بازیکن زیر ۱۶ هفته می‌تواند مشمول قواعد خاصی شود که به «پل» شهرت دارد.
در این میان، سوال اصلی این است که آیا طاهری مستقیماً از باشگاه روبین‌کازان روسیه به سپاهان منتقل شده یا اینکه او ابتدا به نساجی ملحق شده و سپس به اصفهان آمده است. به گفته مسئولان سپاهان، انتقال این بازیکن مستقیماً از روبین‌کازان انجام شده و هیچ ارتباطی بین مبلغ پرداختی برای رضایت‌نامه او و مالک نساجی وجود ندارد.
به این ترتیب، هزینه مربوط به رضایت‌نامه کسری طاهری از طریق یک شرکت واسطه و به شکل فعالیت یک ایجنت پرداخت شده و این شرکت تنها وظیفه دریافت رضایت‌نامه بازیکن را برعهده داشته است. از این رو، به عقیده سپاهانی‌ها، انتقال طاهری به نساجی نمی‌تواند به عنوان یکی از مراحل رسمی در زنجیره انتقال او به حساب آید و در واقع مبنای قراردادی که در سپاهان ثبت شده، انتقال از باشگاه روسی است.
با این حال، مستندات و گزارش‌های رسانه‌ای قبل از این انتقال نمایی متفاوت را از وضعیت طاهری به فوتبال ایران ارائه می‌کند. در این روایت، طاهری ابتدا به نساجی مازندران منتقل شده و بعدها راهش به سپاهان هموار شده است؛ نظری که در صورت تأیید، می‌تواند اهمیت قوانین مربوط به جابه‌جایی دوم بازیکن در مدت زمان کوتاه را دوچندان نماید.
حتی شهاب زندی، مدیرعامل نساجی مازندران، در اظهاراتش در مردادماه سال گذشته به‌طور واضح از انتقال طاهری به این باشگاه صحبت کرده بود. این اظهارات اکنون به بخش مهمی از بررسی مسیر انتقال این بازیکن تبدیل شده است؛ زیرا شفاف‌سازی وضعیت حقوقی و واقعی انتقال طاهری به نساجی، تأثیر زیادی بر تعیین اینکه انتقال او به سپاهان تحت کدام بخش از مقررات نقل‌وانتقالات قرار می‌گیرد، خواهد داشت.
سپاهان در واقع ریسکی را پذیرفته که پرسپولیس در آن مقطع از انجام آن خودداری کرده بود. باشگاه اصفهانی پس از استناد به روایت خود درباره نحوه انتقال بازیکن، قرارداد کسری طاهری را به امضا رساند، در حالی که پرسپولیس نیز پیشتر نام این بازیکن را در فهرست گزینه‌هایش داشت اما در نهایت حاضر نشد به این فرآیند وارد شود.
اکنون محور بحث نه صرفاً تمایل باشگاه‌ها به این بازیکن، بلکه چگونگی تفسیر و انطباق مقررات با روش انتقال او است. اگر انتقال به نساجی تنها یک فرآیند واسطه‌ای برای دریافت رضایت‌نامه بوده باشد، استدلال سپاهان قابل توجه خواهد بود؛ اما اگر اسناد رسمی نشان‌دهنده این باشد که طاهری ابتدا بازیکن نساجی شده و سپس در فاصله‌ای کوتاه به سپاهان حرکت کرده است، به‌طور حتم موضوع باید از جنبه دیگری ارزیابی شود.
بنابراین، موضوع کسری طاهری بیشتر از آنکه یک انتقال عادی در دنیای فوتبال ایران باشد، به محکی برای چگونگی اجرای قوانین نقل‌وانتقالات تبدیل شده است؛ پرونده‌ای که در نهایت با ارائه اسناد رسمی و نحوه ثبت این جابه‌جایی مشخص خواهد شد که آیا ریسک سپاهان یک تصمیم منطقی بوده یا اینکه این انتقال به چالش‌های قانونی منجر خواهد گردید.
بیشتر بخوانید: اولین واکنش گزینه پرسپولیس به سپاهانی شدن: به هواداران قول صد درصد می‌دهم!