زیدآبادی: آقای پزشکیان، لطفاً توضیح دهید چگونه؟
احمد زیدآبادی، کارشناس سیاسی، در یادداشتی با عنوان «بفرمایید چگونه؟» در کانال تلگرامی خویش ابراز داشت: «مسعود پزشکیان از تمام کسانی که توان انجام کاری برای برطرف کردن چالشهای کشور را دارند دعوت کرده است تا در عرصه عمل شرکت کنند. این دعوت بسیار مثبت است، اما سوال این است: به چه شکلی و با چه سازوکاری؟
یکی از بزرگترین چالشهای این سرزمین، عدم تفکیک واضح میان حوزه جامعه و دولت به معنای کلی آن است! به بیان دقیقتر، مسئولیت و حوزه فعالیت هر یک از این دو کاملاً مبهم باقی مانده است. برخی از افراد و نهادهای حاکم بهنظر میرسد که اصلاً مفهوم «جامعه» را به رسمیت نمیشناسند و برداشت آنان از قلمرو قدرت دولت و حکومت، تسلط بر تمامی جوانب فردی و اجتماعی شهروندان است.
نگرش تمامیتخواه و توتالیتر که متأسفانه از زمان انقلاب تا به حال، بهعنوان مانعی اصلی بر سر راه ایجاد نهادهای مستقل اجتماعی و مشارکت شهروندان در حل مشکلات خود عمل کرده، فضایی برای دعوت از افراد به منظور یاری رساندن به حل معضلات باقی نمیگذارد.
این رویکرد توتالیتر متاسفانه بر سایر نهادهای حاکم و بخشهای گستردهای از جامعه نیز اثر گذاشته و تصورات آنها را درباره مدیریت کشور تحریف کرده است. به واقع، آن نهادها و افرادی که نگاهی به تقویت جامعه دارند، هنوز به شناسایی استقلال این عرصه از حیطه قدرت حکومت گام برنداشته و در نهایت از تصدیگری دولت در امور مدنی عقبنشینی نکردهاند.
بسیاری از اقشار اجتماعی نیز تحت تأثیر این دیدگاه بهطور کلی دستگاه حاکم را مقصر تمامی مشکلات بزرگ و کوچک خود و دیگران میدانند و حاکمیت را بهشکل منبعی بیپایان از قدرت و ثروت تصور میکنند که هیچگاه به وظایفش عمل نمیکند، چرا که به باور آنها یا هیچ علاقهای به این کار ندارد یا منابع را به طور کامل از طریق عوامل خود به یغما میبرد.
در حقیقت، این اقشار به ظرفیتهای مستقل خود برای مساعدت در حل بحرانها آگاهی ندارند و با این مؤلفه ناشناس هستند. بنابراین وقتی آقای پزشکیان از مردم میخواهد تا در جهت خروج از معضلات یاری دهد، لازم است نحوه این کمک را مشخص سازد. آیا به این معناست که افراد داوطلب باید وارد سیستم دولتی شوند؟
کاملاً واضح است که این مسیر مسدود است و حتی اگر فرض کنیم که هنوز هم باز باشد، در بطن این دستگاه پیچیده و گرفتار در زنجیرهای سنگین قوانین و مقررات متعارض، چه اقدام موثری فراتر از کارهایی که برخی از مسئولان کنونی انجام میدهند، از دیگر داوطلبان برمیآید؟
اما اگر هدف آقای پزشکیان، یاری به برطرف کردن نابسامانیها در درون جامعه است، متأسفانه این نیز اگر از ورود به نهاد حاکم محدودتر نباشد، بهطوری که هر بخش مدنی و اجتماعی بهوسیله دهها مدعی حکومتی مورد ادعا قرار گیرد، باز هم به سادگی امکانپذیر نیست.
با این شرایط، ما با انبوهی از چالشها که همانند بهمن به سوی ما سرازیر شدهاند مواجهایم و رئیسجمهوری که همگان را به همیاری فرامیخواند، بدون اینکه مسیری برای کمکرسانی فراهم باشد! »