۴۰ درصد از واحدهای مسکونی در شهرهای جدید بیاستفاده ماندهاند
به دنبال اطلاعرسانی ایسنا، بهروز ملکی در نشست مطبوعاتی با عنوان «آینده سرمایهگذاری در حوزه مسکن و صنعت ساختمان، فرصتها، چالشها و استراتژیها» که در نمایشگاه صنعت ساختمان برگزار شد، تاکید کرد: مسکن بر خلاف چندین کالای دیگر، ویژگیهای اقتصادی خاصی دارد که باید در سیاستگذاریها مورد توجه قرار گیرد. یکی از بارزترین ویژگیهای آن، وابستگی به مکان است. به این معنا که نمیتوان به راحتی نیاز به مسکن در یک استان یا شهر را با تأمین مسکن در نقطهای دیگر برطرف کرد؛ حتی در داخل یک شهر نیز تقاضا برای مسکن در مناطق مختلف کاملاً متفاوت خواهد بود.
ملکی همچنین بر این نکته تاکید کرد که مسکن یک کالای غیرقابل واردات است. از این رو، در صورت بروز کمبود مسکن، نمیتوان با واردات این کالا مشکلات را حل کرد و لازم است راهحلها در درون کشور و متناسب با محلی که تقاضا ایجاد شده، جستجو شود.
مسکن در سبد خانوار از اهمیت ویژهای برخوردار است
مشاور وزیر راه و شهرسازی بیان داشت: مسکن تنها یک محصول مصرفی نیست، بلکه به عنوان یکی از مهمترین داراییهای خانوار نیز به شمار میآید. همچنین، مسکن سهم بالایی از هزینههای خانوار را به خود اختصاص میدهد و هر گونه تغییر در هزینه مسکن میتواند به طور سریع بر سطح رفاه خانوارها تأثیر بگذارد.
ملکی ادامه داد: تقاضای مسکن به شدت ناهمگون و متنوع است. خانوارها با توجه به درآمد، تعداد و سن اعضای خانواده، محل کار، سبک زندگی و عوامل مختلف دیگر نیازهای متفاوتی دارند. بنابراین، نمیتوان یک الگوی واحد برای تمامی خانوارها و مناطق در نظر گرفت.
تامین خدمات و زیرساختها، پیشنیاز مسکن است
وی با اشاره به اهميت مکانیابی پروژههای مسکن خاطرنشان کرد: مسکن وابستگی زیادی به زیرساختها و خدمات دارد. یک ساختمان مسکونی به خودی خود نمیتواند تمام نیازهای مسکن را برآورده کند؛ بلکه دسترسی به حمل و نقل، خدمات شهری و سایر زیرساختها نیز بخشی جداییناپذیر از مفهوم مسکن محسوب میشود. عدم توجه به این مسائل میتواند باعث شود پروژههایی شکل بگیرد که از لحاظ فنی مسکن باشند، اما از نظر دسترسی و کیفیت زندگی، پاسخگوی نیاز خانوارها نباشند.
ملکی همچنین بر پایداری این کالا تاکید کرد و بیان نمود: مسکن همواره ماندگار و بلندمدت است. عمر طولانی ساختمانها میتواند باعث شود که تصمیماتی که بهویژه در زمینه مکانیابی و کیفیت ساخت به طور اشتباه اتخاذ میشوند، سالیان سال اثر خود را باقی بگذارند.
از کمیسازی صرف در سیاستگذاری مسکن پرهیز شود
این کارشناس مسکن به یادآوری نکته مهمی پرداخت و گفت: بنابراین در سیاستگذاری مسکن باید از تصمیمات کوتاهمدت و صرفاً کمی اجتناب کرد و همزمان به عوامل مکان، کیفیت، زیرساختها، خدمات و نیازهای متنوع خانوارها توجه لازم را داشت. تجربیات برخی پروژههای مسکن در گذشته نیز نشان دادهاند که بیتوجهی به این ملاحظات میتواند عواقب و پیامدهای بلندمدتی به همراه داشته باشد.
وی با بیان اینکه مسکن به یک کالای ماندگار و با دوام تبدیل شده است، مدعی شد: اگر در حوزه مسکن تصمیمات اشتباهی اتخاذ کنیم، آثارش تا سالیان ادامه خواهد یافت. مسکن نمیتواند بدون سیاستگذاری صحیح رقم بخورد. بخش مسکن به سایر عناصر از جمله زمین، سرمایه، بانک، شهرسازی و دیگر مولفهها مرتبط است.
مشاور اقتصادی و مالی وزیر راه و شهرسازی با یادآوری اینکه مسکن با چالشهای پیچیدهای روبهرو است، گفت: این نیکی که مسئولیت دولت برابر با تأمین مسکن برای همه باشد، میتواند مسالهای سیاسی ـ اجتماعی را به یک موضوع صرفاً دولتی بدل کند. این انتظار که دولت زمین، وام، سیاستگذاری و قیمتگذاری را نیز همزمان انجام دهد، انتظاری غیرمنطقی است؛ بلکه دولت باید بستر لازم را برای افرادی که نیاز به مسکن دارند، فراهم کند.
ملکی تصریح کرد: اصل مهم در حوزه مسکن، موضوع زمین است، اما لازم است که آمادهسازی، دسترسی و کاربری و سایر پیشنیازهای آن نیز در نظر گرفته شود. لذا در خصوص این فرض که هیچ مشکلی در زمینه زمین وجود ندارد، باید با احتیاط نظر داد.
شاید یک میلیون نفر هم در شهرهای جدید زندگی نکنند
وی در ادامه به تأسیس شهرهای جدید در ایران اشاره کرد و گفت: در طول تقریباً چهار دهه از ایجاد این شهرها ممکن است که حتی یک میلیون نفر نیز در این شهرهای جدید ساکن نشده باشند. این زمینهای خالی در شهرهای جدید نمایانگر هدررفت منابع است. تخمینها نشان میدهد که حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد واحدهای مسکونی در این شهرها خالی مانده که در آینده تبعات آن را خواهیم دید.
مسکن کوچک متراژ، ضرورتی غیرقابل انکار است
این کارشناس مسکن، ساخت مجتمعهای کوچکتر را امری ضروری دانست و گفت: افرادی که مخالف ساخت مسکن کوچکمتراژ هستند، احتمالاً به دلیل اینکه خود درد بیمسکنی را تجربه نکردهاند، اینطور فکر میکنند.
ملکی افزود: بیان این حقیقت که سالانه ما به یک میلیون واحد مسکونی نیاز داریم، نیازمند یک بازنگری عمیق است؛ چرا که ممکن است با انبوهسازی واحدهای خالی که خود مشکلساز خواهد بود، به شرایطی مشابه با ژاپن و چین دچار شویم.
برنامهریزی مسکن نباید تسهیلگرانه و سادهانگارانه باشد
وی در جمعبندی اظهارات خود گفت: سخن من شامل دو بخش است؛ یکی پیچیدگیهای ذاتی ناشی از ماهیت بخش مسکن و دیگری ایدهها و سیاستهای سادهانگارانهای است که از آن ناشی میشود. گاهی اوقات، سیاستگذاران در موقعیتی قرار میگیرند که سیاستهای پیچیده را سادهسازی میکنند. هر زمان که سیاستگذار مسکن اعلام میکند که باید کاری انجام دهیم، باید نگران بود. باید به تمام الزامات مسکن توجه کافی داشت.
مشاور وزیر راه و شهرسازی با تأکید بر اهمیت نحوه سیاستگذاری و تحلیل مسائل، عنوان کرد: اگر برنامهای جدید، بهمعنای ارزش آن طرح نباشد، پس لازم است که بررسی دقیقی انجام شود. اگر بدون نقشه راه حرکت کنیم، هرچقدر سریعتر پیش برویم، به هدف اصلی دورتر میشویم.
وی با اشاره به طرح جامع مسکن در وزارت راه و شهرسازی اظهار داشت: این طرح پیش از این متوقف شده بود و ما آن را بازبینی کردیم تا انشاءالله سیاستهای آتی نیز از این نقشه راه بهرهمند شوند.
انتهای پیام