سایت جبهه پایداری، قالیباف را متهم به ارسال سیگنالهای مذاکراتی به آمریکا کرد
ساعت 24 - محمدباقر قالیباف، که ریاست مجلس شورای اسلامی را بر عهده دارد، در آغاز نطق خود در نشست آنلاین مجلس، شرایط خود برای آزادسازی تنگه هرمز را بیان کرد. او تصریح کرد که این تنگه تنها پس از برطرف شدن محاصره، لغو تحریمهای نفتی و آزادسازی داراییهای مسدود شده ایران قابل بازگشایی خواهد بود و همچنین پایان عملیات نظامی در تمامی جبههها را بهعنوان پیشنیازهای اضافی ایران مطرح نمود.
بر اساس گزارش خبرآنلاین، وبسایت جبهه پایداری اعلام کرد: یکی از نکات قابل توجه در میان شروط مطرحشده از سوی رئیس مجلس، غیاب هزینههای ناشی از نقض تفاهمنامه اسلامآباد توسط آمریکا و همچنین اقدام نظامی این کشور در جنوب ایران میباشد. در این راستا، انتظار میرفت که موارد مرتبط با نقض توافقات توسط آمریکا و خروج از تفاهمنامه اسلامآباد در شروط اعلامشده از سوی رئیس تیم مذاکرهکننده لحاظ گردد.
مسئله کلیدی اینجاست که اگر آمریکا این امکان را داشته باشد که هر زمان بخواهد تفاهم سیاسی را زیر پا بگذارد و با بهرهگیری از نیروی نظامی به زیرساختهای ایران و منازل مسکونی آسیب بزند و در نهایت در صورت عدم موفقیت در تحقق اهداف میدانی به نقطه آغازین مذاکرات بازگردد، چه دلیلی برای تصمیمگیری در جهت پایبندی به تعهدات خود به ایران باقی میماند؟
این دغدغه زمانی پررنگتر به نظر میرسد که طرف آمریکایی به نتیجهگیری برسد که جریمهای بابت نقض توافق و آغاز عملیاتهای نظامی، هیچگونه هزینه سیاسی و اقتصادی برای واشنگتن ایجاد نخواهد کرد. در چنین اوضاعی، مذاکره به گزینهای بدل میگردد که فقط در مواقعی که ابزار نظامی نتوانسته است به اهداف مطلوب دست یابد، مورد استفاده قرار میگیرد.
بدین ترتیب، تیم مذاکرهکننده ایران باید به طرف آمریکایی اعلام کند که هر دور جدید از مذاکرات، نباید از همان نقطهای که دور قبل متوقف شده شروع شود. نقض توافق، عملیات نظامی و آسیب رساندن به ایران بایستی در محاسبات مذاکراتی آمریکا بهشکل مستقیم تأثیر داشته باشد. به بیان دیگر، واشنگتن نمیتواند از ابزار نظامی برای تغییر موازنه استفاده کند و در عین حال، در صورت شکست، بدون پرداخت هزینه اضافی به فرآیند مذاکره بازگردد.
تیم مذاکرهکننده باید از استراتژی «افزایش تدریجی هزینههای مذاکره» برای مجازات آمریکا بهره ببرد و هر اقدام خصمانه جدید نباید تنها به ایجاد یک بحران موقت نظامی منجر گردد، بلکه باید به افزایش هزینههای بازگشت به مسیر دیپلماسی برای طرف مقابل بیانجامد. در غیر این صورت، پیامی مخابره خواهد شد که حتی حمله نظامی نیز نمیتواند عزم تهران برای توافق با آمریکا را تضعیف کند.
اتخاذ چنین شیوهای میتواند محاسبات ترامپ را نیز تحت تأثیر قرار دهد. آمریکا باید درک کند که آسیبها و پیامدهای هر حمله نظامی، در صورت عدم موفقیت این استراتژی، از روند مذاکرات خارج نخواهد شد و در مذاکرههای آتی بهعنوان بخشی از هزینهای که باید به منظور دستیابی به توافق پرداخت کند، مطرح خواهد شد.
در نهایت، اگر هدف از فشار بر تنگه هرمز افزایش هزینههای راهبرد فشار حداکثری آمریکا باشد، این سیاست نمیتواند صرفاً محدود به عرصه نظامی باشد. تنگه هرمز بهعنوان یک اهرم مؤثر تنها زمانی عمل خواهد کرد که همزمان با فشار میدانی، محاسبات سیاسی و مذاکراتی طرف مقابل نیز دچار تغییر شود. در غیر این صورت، اگر آمریکا از این اطمینان برخوردار باشد که میتواند ابتدا با ابزار نظامی وارد عمل شود و در صورت شکست، بدون پرداخت هزینهای متناسب دوباره به میز مذاکره برگردد، اثرات بازدارنده ابزارهای اقتصادی و ژئوپلیتیک به کلی از بین خواهد رفت.
23302