پس از یک جام جهانی ناامیدکننده؛ طارمی دوره فعالیتش در اروپا را به پایان رساند/ بدترین اتفاق برای ستاره ملی در آستانه جام ملتهای آسیا
خبر اول از سوی وبسایت اسپورت ۲۴ یونان منتشر شد که در آن اعلام گردید مهدی طارمی با اعضای تیم المپیاکوس وداع کرده و به زودی به امارات عزیمت خواهد کرد تا به تیم الوصل بپیوندد. این باشگاه در لیگ نخبگان آسیا حضور داشته و رقبای شناختهشدهای چون استقلال و تراکتور را در اختیار دارد. بلافاصله پس از انتشار این خبر، میزان قرارداد طارمی با تیم الوصل به ۸۵۰ هزار دلار اعلام شد که این رقم تقریباً یک سوم دستمزد سال گذشتهاش در تیم یونانی به حساب میآید. زمانی که طارمی از اینتر به یونان پیوست، وی نیز یک بار در حقوق خود تخفیف داده بود.
روند کاهش دستمزد و همچنین افت سطح فوتبال برای طارمی و سایر بازیکنان موضوعی است که اجتنابناپذیر به نظر میرسد. با گذشت زمان و افزایش سن، کارایی بازیکنان کاهش مییابد و هر ستارهای، هر چقدر هم که درخشان و مهم باشد، یک روز به پایان حرفهاش خواهد رسید. با وجود تلاش بازیکنان و نزدیکانشان برای انکار این واقعیت، نشانههایی که در این زمینه وجود دارد، حقیقت را به وضوح نشان میدهد.
زمانی که رونالدو به عربستان و مسی به آمریکا رفت، این امر نشانگر آخرین مرحله از دوران حرفهای این دو ستاره بزرگ بود. از زمان ورود بازیکنان ایرانی به لیگهای اروپایی در دهه ۷۰ شمسی، این مسیر در فوتبال ایران به وضوح مشاهده شده است. اولین لژیونرهای ایرانی همچون علی دایی، کریم باقری و خداداد عزیزی که به بوندسلیگا پیوستند، معمولاً بعد از تجربههای خود در اروپا، به کشورهای عربی میروند و در نهایت به لیگ برتر کشور خود باز میگردند.
فارغ از اینکه مانند مهرداد میناوند در ۲۷ سالگی، یا سردار آزمون در ۳۰ سالگی، یا طارمی در ۳۴ سالگی به این مرحله برسند، حقیقتی که بر ذهن همه حاکم است، پایان دوران افتخارآمیز این ستارههاست. هیچ بازیکنی دوست ندارد اروپا را پشت سر بگذارد؛ حتی در مواردی چون جهانبخش میبینیم که او حاضر به پذیرش حضور در تیمهای درجه چندم نیز میشود تا همچنان در قاره سبز بماند و یا در نمونههای خارجی که پیشنهادهای چندینبرابری از کشورهای عربی را به خاطر ماندن در اروپا رد میکنند.
هنگامی که یک بازیکن به امارات و قطر روی میآورد، معمولاً نشانگر این است که او در یکی دو فصل آینده به لیگ برتر کشور خود بازخواهد گشت (خصوصاً در مورد طارمی که احتمال پیوستن او به تیمهایی مثل پرسپولیس یا تراکتور وجود دارد) و چنین بازیکنی دیگر انگیزه چندانی برای بازی در تیم ملی و باشگاهی نخواهد داشت. او به طور عمده از اعتبار و محبوبیت خود بهرهبرداری میکند و بازیکنی که در جوانی پیشنهاد ۲ میلیون دلاری از قطر را رد کرده و به پرتغال با ۲۰۰ هزار دلار رفت، اکنون به میزان پولی که روزی رد کرده، دست خواهد یافت.
در این میان، تیم ملی باید نگران وضعیت خود باشد. امیر قلعهنویی در سالهای اخیر تمام امیدهایش را به بازیکنان بزرگ، به ویژه مهدی طارمی، گره زده و شاهد بودهایم که در جام جهانی و یا جام ملتهای قبلی، هر زمان که طارمی تحت فشار قرار گرفته یا در شرایط ایدهآل نبوده، تیم ما به بنبست میرسد. طارمی در جام ملتهای آتی هم به عنوان تکیهگاه تیم ملی خواهد بود؛ اما این روند بازگشت به عقب قطعاً بر کیفیت بازی او تأثیر خواهد گذاشت.
شاید اگر قلعهنویی از مدتها قبل برای جانشینی سردار و طارمی برنامهریزی کرده بود، اکنون اینچنین نگران نبودیم. ولی با نزدیک شدن به جام ملتها، بازگشت طارمی به آسیا واقعا بدترین خبر برای تیم ملی است.
بیشتر بخوانید: سفر طارمی به امارات؛ ستاره ایرانی برای مذاکره سفر کرد