آقای خاتمی! آقای قالیباف! شما از صلح سخن میگویید، اما ایالات متحده به دنبال خاتمه جنگ نیست
به نقل از خبرآنلاین، روزنامه جوان نوشت: هنگامی که مسئولان رسمی با خطاب قراردادن مردم داخلی، تأکید میکنند که زمان پایان دادن به جنگ فرارسیده است، بهنظر میرسد که عدهای در کشور به دنبال «جنگ به هر قیمت» هستند نه «صلحی شرافتمندانه». تا آنجا که مشاهده میشود، سیاست کشور به هیچ وجه اینگونه نیست.
برای مثال، آقای قالیباف که مسئولیتهای مهمی را در وضعیت کنونی کشور بر عهده دارد، بیان میکند که از مشکلاتی نظیر گرانی و کمبودها آگاهی داریم و به دنبال صلح هستیم، اما نمیتوانیم به سادگی از صلح صحبت کنیم: «هرچند قدرت نظامی ما بالا باشد، اما اگر مردم گرسنه باشند و از نظر مالی و اقتصادی در شرایط ناپایدار قرار داشته باشیم، نمیتوانیم دوام بیاوریم. امنیت و اقتصاد با یکدیگر ارتباطی تنگاتنگ دارند. اگر امنیت را برقرار کنیم و برای تداوم آن گامهایی در جهت بهبود اقتصادی برنداریم، این امنیت پایدار نخواهد بود. بهعنوان یک رزمنده، درک عمیقتری از ارزش صلح داریم نسبت به کسانی که صرفاً از آن سخن میگویند». این موضوع به روشنی نشان میدهد که سهلانگاری در مورد مفهوم صلح، اشتباهی است که نمیتوان به سادگی از آن گذشت.
در عوض، مقامات آمریکایی، از جمله ترامپ و معاونانش، همواره اعلام میکنند که در پی تعیین تکلیف فوری در خصوص وضعیت جنگ با ایران نیستند. ممکن است برخی بر این باور باشند که این فقط یک پروپاگاندای سیاسی است و آمریکا در واقع به دنبال پایان جنگ است و تنها تصمیم ما باقی مانده است! اما تجربه نشان میدهد که چون خاک آمریکا از صحنه جنگ فاصله دارد، آنها در تلاشاند تا شرایط موجود یعنی محاصره را تمدید کنند و سایه جنگ را حفظ نمایند که این وضعیت خود به نوعی جنگ دیگر است و حتی بدتر از آن؛ آنها با همکاری اعراب متعهد، بار تبعاتی مثل گرانی سوخت یا خستگی نیروهای خود را کاهش میدهند.
بنابراین سوال کلیدی این است: اگر شما بخواهید در همین شرایط با این توجیه که زمان مناسبی است چون جهان اخلاقاً ما را تأیید میکند، به جنگ خاتمه دهید و آمریکا مخالف باشد، چه خواهد شد؟ پاسخ روشن است: آمریکا خواهان امتیازات بیشتر خواهد بود و این زیادهخواهی هرگز متوقف نخواهد شد و شما را به صلح شرافتمندانه نخواهد رساند، مگر آنکه به صلحی غیرشرافتمندانه رضایت دهید که حتی در این صورت نیز ممکن است از آن نیز محروم شوید. انتخاب دشمن جنگ غیرشرافتمندانه است، چرا که در این حالت خود را میتواند در نقش یک حریف بینقص حفظ کند.
هیچ چیز به اندازه ابهام و ابهام در صحبت با مردم میتواند ایجاد مشکل کند. اگر پیشنهادی دارید که بتوان با آن بهطور اساسی جنگ را پایان داد (نه فقط برای مدتی کوتاه) و در این روند، عزت و اقتدار کشور محفوظ بماند و منافع قانونی کشور نیز آسیب نبیند و شواهد کافی دارید که این میتواند بهترین گزینه باشد، لطفاً با جزئیات آن را مطرح کنید. این روش به مراتب بهتر از پاسکاری مسئولیت مشکلات مداوم بین یکدیگر در برابر دیدههای دشمنی است که به شکل مشخصی بیگناه و بیطرف نشان داده میشود!
17302