خطر عمده جنگ اقتصادی، نوعی فرسایش تدریجی و آرام است

قادر باستانی تبریزی در نوشتاری برای روزنامه جمهوری اسلامی تصریح کرد: «آمریکا به‌وضوح بیان می‌کند که هدف آن از فشار بر ایران، تغییر رفتار یا دریافت امتیاز در مذاکرات نیست. صحبت از یک جنگ اقتصادی سخت و کاهش توان ملی و حتی احتمال تغییر یا سرنگونی نظام سیاسی مطرح شده است.

در این اوضاع، آنچه می‌تواند کشور را به شدت آسیب‌پذیر سازد، روزمرگی، چندصدایی و عدم تصمیم‌گیری در داخل است. ایران به یک نقشه روشن، اراده‌ای قوی و گفت‌وگویی صمیمی با مردم نیازمند است. تصمیمی که ضمن عدم پنهان کردن هزینه‌ها، افق عبور از بحران را نیز مشخص کند.

امروز جامعه بیش از هر زمان دیگری به یک صدای معتبر، مسئول و قابل اعتماد نیاز دارد تا مردم اطمینان حاصل کنند که حق سخن گفتن و تصمیم‌گیری را دارند و حرفش فردا با تنها یک سخن دیگر نقض نخواهد شد.

ماه‌های دشواری در پیش است و تصمیمات پیش‌رو، در بسیاری از موارد، شامل انتخاب بین گزینه‌های بد و بدتر خواهد بود، اما عدم تصمیم‌گیری از هر دو وضعیت خطرناکتر است. کشور نمی‌تواند به طور همزمان تحت فشار جنگ اقتصادی، فرسایش اجتماعی و تهدیدات خارجی قرار گیرد و همچنین منتظر روشن شدن تمامی شرایط باشد.

نظام اسلامی نیازمند یک تصمیم کلان و یک تفاهم اساسی است. باید تفاهم‌نامه اسلام‌آباد احیاء شود یا با ابتکاری سیاسی نو، مسیر رسیدن به توافقی معنادار باز گردد. اکنون منافع ملی به شدت در معرض خطر است و بیش از هر زمان دیگری به چاره‌اندیشی سیاسی سریع و شجاعانه نیاز دارد.

خطر جدی این است که جنگ اقتصادی پایدار و بی‌صدا، سرمایه انسانی، اجتماعی و زیرساخت‌های کشور را به تدریج نابود کند. جامعه باید با راهکاری روشن برای عبور از بحران روبرو شود و نه با روزمرگی، تناقض‌ها و بی‌تصمیمی. بی‌تصمیمی به‌طور خاص مردم را به شدت نگران می‌کند. موضوع اصلی، اقتصادی نیست، بلکه پاسخ اصلی به مشکلات سیاسی است. کشوری که در شرایط جنگی قادر به مدیریت نخواهد بود، نمی‌تواند با مردم در حالت عادی ارتباط برقرار کند. نمی‌توان به اتخاذ تصمیمات دشوار پرداخت، در حالی‌که مسئولیت آن را با همگان تقسیم کرد.

برای حفظ موجودیت کشور، سیاست خارجی باید بیشتر از پیش بر اساس مصلحت بنا شود. تکیه صرف بر حقوق، بدون درک واقعیات صحنه بین‌المللی، سبب می‌شود که کشور از امکان مانور استراتژیک محروم گردد. هنرمندی در آن است که حق، مصلحت و قدرت به‌طور همزمان دیده شوند و از میان گزینه‌های دشوار، بهترین و کم‌هزینه‌ترین راه انتخاب گردد.

موضوع امروز این نیست که آمریکا چه اقداماتی انجام می‌دهد، بلکه مهم‌تر این است که ما چه تصمیمی در رابطه با اقداماتی که آمریکا انجام می‌دهد، داریم. جنگ اقتصادی را نمی‌توان با روزمرگی پیش برد و نمی‌توان جامعه را با سکوت و ابهام در کنار خود نگه داشت. بزرگترین دارایی کشور، اعتماد مردم است.»