آیا خون بیرانوند از خون یک پاکبان باارزشتر است؟
روزنامه اطلاعات اشاره کرد: مدیرعامل باشگاه تراکتور با تلخی به قانون سربازی پرداخت و از نیاز به تغییر این قانون سخن به میان آورد و افزود: «بهعنوان مثال، در بعضی رشتهها مثل شطرنج، ورزشکارانی که توانستهاند مدال کسب کنند، از معافیتهای مربوط به سرباز قهرمان بهرهمند میشوند؛ در حالیکه بازیکنانی نظیر بیرانوند که سهبار در مسابقات جامجهانی حاضر بوده و برای فوتبال ایران افتخارات زیادی آفریدهاند، از این امکان محرومند. به نظر من، این مسئله نیازمند بازنگری جدی در قوانین است و ما نیز پیگیریهای خود را در این زمینه ادامه خواهیم داد.»
بدون تردید، نمایندگی در تیم ملی فوتبال یک دستاورد بزرگ به شمار میرود و بیرانوند به عنوان دروازهبان ملی نماد افتخار در ورزش است، اما این افتخار به معنای ملی بودن نیست، چرا که تعریف افتخار ملی بسیار فراتر از صرفاً حضور در ترکیب تیم ملی فوتبال است.
اینکه فوتبال دارای جذب بالای هوادار است، دلیلی بر این نیست که در تمامی شرایط، ورزشکار آن به معنای واقعی کلمه سرآمد دیگران و نماد افتخار ملی محسوب شود.
به نظر میرسد مدیرعامل تراکتور درک دقیقی از جایگاه فوتبال در جامعه ندارد و افکارش تحت تأثیر هیاهوی بیپایه دنیای فوتبال است.
اگر یک فوتبالیست برای مدت چند ماه به عرصه فوتبال نرود و مسابقات صورت نگیرد، چه وقایعی در سطح جامعه رخ خواهد داد؟ آیا این مسأله در شرایط معیشتی مردم یا عملکرد دولت تأثیرگذار خواهد بود؟
در مقابل، اگر سایر بخشهای جامعه به مدت یک ماه فعالیت نکنند، چه پیامدهایی بوجود میآید؟ بهعنوان مثال، اگر کارگران زحمتکش شهرداری یک ماه به وظایف خود نپردازند، چه تاثیری در زندگی روزمره مردم و چگونگی مدیریت دولت در پی خواهد داشت؟
فوتبال تنها یک تفریح است
نباید از یاد ببریم که فوتبال در واقع فقط یک تفریح به شمار میرود و موقعیت واقعی آن در مقایسه با سایر ورزشها حتی پایینتر است، چون ورزشهای همگانی تأثیر مستقیمی بر سلامت عمومی دارند، درحالیکه فوتبال حرفهای چنین تأثیری ندارد! آیا آقای حجت کریمی که از تفاوت میان قهرمانان رشتههای مختلف مانند شطرنج و وضعیت سربازی آنها نگران است، به این نکته توجه دارد که قهرمانان دیگر رشتهها فقط در صورت دستیابی به قهرمانی در سطح جهانی میتوانند از مزایای جوایز بهرهمند شوند، نه صرفاً به خاطر اینکه در ترکیب تیم ملی قرار دارند و ممکن است در مراحل مقدماتی ناکام شوند؟
علاوه بر این، قهرمانان سایر رشتهها در بسیاری از اوقات برای تمرین و شرکت در اردوهای آمادهسازی، حتی از منابع مالی خود استفاده میکنند تا به مسابقات بینالمللی اعزام شوند و موفق به کسب قهرمانی گردند، در حالیکه یک فوتبالیست ملی به طور سالیانه مبالغ کلانی برای شرکت در لیگ داخلی دریافت میدارد، بیآنکه در سطح آسیا حضور داشته و عنوانی کسب کند.
همزمان با برگزاری جامجهانی و هیاهوی پیرامون آن، تیم ملی المپیاد ریاضی ایران با کسب چهار مدال طلا و دو نقره، عنوان قهرمانی چهارمین دوره مسابقات بینالمللی ریاضی چین را بدست آورد، اما این موفقیت شایسته هیچ توجهی از جانب رسانهها نشد.
طبیعی است که افکار عمومی عمدتاً به اخبار فوتبال متمایل باشند و به این موفقیت عظیم بیتوجهی کنند، اما نگرش مدیریتی که بخواهد به مسائل از این منظر نگاه کند، جای تأمل و نگرانی دارد.