علی دایی با عدم بازگشتش به دنیای فوتبال بهترین تصمیم را اتخاذ کرده است/ خوشحالم که هرگز رسول خادم را به میادین نبردم!
در دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰، کشتی مازندران دارای یک ملیپوش بود که اگر درگیریهای جنگی به سرنوشت او لطمه نمیزد، به وضوح شایسته کسب حداقل یک مدال جهانی بود.
آیت واگذاری، قهرمان پیشین کشتی آسیا که در بازیهای المپیک ۱۹۸۸ سئول موفق به کسب مقام پنجم شده بود، در دهه ۸۰ به طور موقت به عنوان یکی از اعضای کادر فنی تیم ملی کشتی فعالیت داشت و اکنون به آرامی و به عنوان یک مربی پرورشدهنده به کار خود ادامه میدهد. حضور او در تمرینات تیم امید نساجی قائمشهر و دیدارش با حسن خوردستان، مدافع پیشین نساجی فرصتی پیش آورد تا ما نیز بعد از مدتها با این چهره مشهور کشتی گفتوگو کنیم:
خوشوقتم که علی دایی در ورزش ما نیست
علاوه بر علاقه به کشتی، به فوتبال هم اشتیاق دارم و در زمستان سال ۱۳۸۲، پس از زلزله تلخ بم، زمانی که ورزشکاران برای یاری رساندن به زلزلهزدگان تلاش کردند، من نیز به عنوان یک عضو کوچک از خانواده بزرگ کشتی، در این امر مشارکت کردم. در سالن ۱۲ هزار نفری ورزشگاه آزادی مسابقهای خیریه فوتسال بین ورزشکاران و هنرمندان برگزار کردیم که در آن بسیاری از چهرههای کشتی حضور داشتند؛ از محسن کاوه و علیرضا دبیر گرفته تا پژمان درستکار و... علی دایی نیز در آن جمع بود و من با ایشان در یک تیم قرار گرفتم.
بسیاری میگویند ای کاش علی دایی به ورزش بازگردد، اما من برخلاف این نظرات معتقدم که بازگشت دایی ضرورتی ندارد! اگر او به این زودیها به میدان برنگردد، اهمیت و جایگاه او به عنوان یک شخصیت ارزشمند در ورزش ما بهتر درک خواهد شد. علی آقا به درستی راهی را انتخاب کرده که به بازگشت فکر نکرده است.
نگرانی درباره حسن یزدانی
هنگامی که عسگری محمدیان تصمیم به کاندیداتوری در انتخابات ریاست هیئت کشتی مازندران گرفت، به او توصیه کردم که این اقدام را نکند، زیرا اگر در این مسیر شکست بخورد، من از نخستین افرادی خواهم بود که ناراحت میشوم و همچنین بسیاری دیگر نیز احساس ناخوشایندی خواهند داشت. این نگرانی اکنون شامل حال حسن یزدانی هم میشود و نمیخواهم او در مسابقات جهانی مشکلساز شود؛ زیرا اعتبار کشتی ایران به او وابسته است. البته از یک جنبه یک اطمینان به مردم میدهم و به آنها میگویم که شکست اخیر حسن آقا در برابر حریف آمریکایی را فراموش کنند؛ چرا که او به تازگی به وزن ۹۷ کیلو رسیده و زمان احتیاج دارد، اما قطعاً در مسابقات جهانی قزاقستان او در شرایط متفاوتی خواهد بود.
رسول خادم را به شما میسپارم
سالها به عنوان عضو تیم ملی فعالیت داشتم و بسیاری از کارشناسان به این اعتقاد دارند که حداقل یک مدال جهانی بر گردن من باید باشد، ولی جنگ و مشکلاتی که با آن مواجه شدیم، در واقع مانع این موضوع گشت. یادم میآید که در زمان عزیمت به بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ به پکن، مرحوم محمد خادم، پدر رسول و امیر خادم، در فرودگاه نزد من آمد و گفت: آیت جان! رسول جوان است و نگرانم که برایش دردسر درست کنند. من رسول را به شما میسپارم و شما را به خدا میسپارم!
رسول واقعاً انسانی بزرگوار بود و اگرچه بعدها شرایط وزنی به گونهای شد که با او رقیب شدم و خود را در مقابلش باختم، اما از صمیم قلب خوشحالم که نتوانستم او را شکست دهم. خوشحالم که مقابل این پهلوان مغلوب نشدم زیرا برخی مسائل در ورزش، به ویژه کشتی، از پیروزی بسیار مهمتر هستند.
بیشتر بخوانید: ارنج سرمربی؟ علی دایی ترکیب میچید!
