در تاریخ آگوست ۱۹۶۶، فضاپیمای مدارگرد ۱ ناسا که به عنوان نخستین کاوشگر آمریکایی وارد میدان گرانشی ماه شده است، تصویر تاریخی را ثبت کرد. این تصویر که در تاریخ ۲۳ آگوست به ثبت رسیده، نخستین نمایی از کره زمین است که از نزدیک ماه گرفته می‌شود و به عنوان الهام بخشی برای تصاویری نمادین بعد همچون «طلوع زمین» مأموریت آپولو ۸ شناخته می‌شود.

آغاز یک میراث: مدارگرد ۱ و تصویربرداری از نخستین عکس

مأموریت مدارگرد ۱ (Lunar Orbiter 1) که در ۱۰ آگوست ۱۹۶۶ به فضا پرتاب گردید، به‌طور خاص برای تهیه نقشه‌های دقیق از سطح ماه و شناسایی ۹ مکان بالقوه برای فرود مأموریت‌های آتی آپولو طراحی شده بود. این فضاپیما ظرف چند روز توانست صدها عکس از بیش از ۵ میلیون کیلومتر مربع از سطح ماه به ثبت برساند. در میان این عکس‌ها، یک تصویر سیاه و سفید دانه‌دار وجود داشت که در آن، مناظر خشن و پر از دهانه‌های سطح ماه جلوه‌گر بود و نیم‌دایره‌ای از زمین به رنگ سفید در مقابل سیاهی فضایی برجسته بود.

اگر نبود مدارگرد ۱، ممکن بود فضانورد بیل آندرس نتواند عکس زمین از ماه افسانه‌ای خود با عنوان «طلوع زمین» را در دسامبر ۱۹۶۸ در خلال مأموریت آپولو ۸ به ثبت برساند. این تصویر نمادین، خاک کره زمین را در حال طلوع از پس افق ماه نشان می‌دهد و هم‌اکنون یکی از مشهورترین عکس‌ها در تاریخ کاوش‌های فضایی به حساب می‌آید.

پایان مأموریت و استمرار میراث

در نظر بود که مدارگرد ۱ برای یک سال در مدار ماه باقی بماند، اما بعد از چند ماه، مهندسان ناسا متوجه شدند که وضعیت فضاپیما به حدی بحرانی شده که دیگر قابل تعمیر نیست. برای جلوگیری از هرگونه تداخل احتمالی با مدارگرد ۲ که به زودی قرار بود به فضا فرستاده شود، ناسا دستور به سقوط این فضاپیما به دور ماه در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۶ و در جریان ۵۷۷مین چرخش آن صادر کرد. با این حال، میراث آن همچنان ادامه یافت و مأموریت‌هایی مانند آرتمیس ۲ تصاویر خیره‌کننده‌ای از زمین را در پس‌زمینه ماه به ثبت رسانده‌اند که حس شگفتی مشاهده سیاره ما از ماه را زنده نگه می‌دارد.