چالش نیمه دوم؛ آیا استقلال دچار افول شد یا سپاهان دچار تحول گردید؟
هفته سوم رقابتها با یکی از دو بازی سرنوشتساز آغاز شد. استقلال در ورزشگاه شهدای شهر قدس به مصاف سپاهان رفت و با توجه به رویارویی فردای دو تیم سرخپوش مدعی، آبیها این فرصت را داشتند که با کسب این سه امتیاز، بار دیگر به صدر جدول بازگردند. با این حال، اهمیت برنداشتن پیروزی در جدالهای مستقیم مدعیان قهرمانی نیز قابل توجه است!
این بازی با حملات بیامان استقلال آغاز شد تا جایی که مدافعان سپاهان به شدت در وضعیت سردرگمی قرار گرفتند و با اشتباهات مکرر خود، شرایط را برای برتری آبیها فراهم کردند. استقلال خیلی زود به گل نخست دست یافت و پیش از آنکه سپاهان بتواند خود را جمع کند، گل دوم را نیز وارد دروازه حریف کرد. به نظر میرسید بازی به سمت یک نتیجه یکطرفه و غیرمنتظره در حال پیشروی است.
اما بازی در ادامه دچار افت محسوسی شد. دو تیم به رختکن رفتند و در آغاز نیمه دوم، همه چیز به طرز مشهودی تغییر کرد! این بار سپاهان کنترل بازی را به دست گرفت و با شیوه خاص خود سعی داشت به تدریج خود را به دروازه میزبان برساند. استقلال در این مقطع به دفاع روی آورد!
اگرچه از نظر روانی، تسلط استقلال در آغاز مسابقه به عنوان میزبان انتظار میرفت و همچنین میدانداری سپاهان در نیمه دوم نیز کاملاً منطقی بود، چرا که نمیخواستند دومین بازی متوالی خود را برابر رقبای اصلی قهرمانی با دست خالی ترک کنند. اما هنوز علت این تغییر شدید در آغاز دو نیمه محل سوالی است که باید به آن از سوی کارشناسان پرداخته شود.
استقلال به خوبی میدانست که اگر بخواهد کل ۴۵ دقیقه را به دفاع بپردازد، ممکن است شانس بازگشت سپاهان افزایش یابد. آن هم در خانه و در مقابل چشمان هوادارانش؛ بنابراین عقبنشینی آبیها نه ناشی از تصمیم استراتژیک، بلکه برآمده از شرایطی غیرارادی بود. از سوی دیگر، تاثیر صحبتهای مربیان در رختکن و تغییرات سپاهان در شروع نیمه دوم نیز نباید آنقدر بر روند بازی دو تیم تأثیر میگذاشت!
بیشتر بخوانید: شروع خوب برای سهراب و تارتار؛ چشم و هم چشمی دو بزرگ به نفع فوتبال