پایان کار ملی احمد نوراللهی بی‌هیچ وداعی!
طبق گزارش ورزش سه، فهرست بعدی تیم ملی ایران به‌زودی منتشر خواهد شد و به‌نظر می‌رسد که نام احمد نوراللهی در این لیست همچنان غیبت خواهد داشت. این هافبک سابق پرسپولیس که به تازگی فوتبال خود را در امارات و باشگاه اتحاد کلبا پیگیری می‌کند، مدت‌هاست از ترکیب تیم ملی خارج شده و فاصله‌اش با پوشیدن پیراهن ایران به اندازه‌ای رسیده که می‌توان پایان دوران ملی‌اش را پیش‌بینی کرد.
آغاز داستان از هنگ‌کنگ
جدایی نوراللهی از تیم ملی به تاریخ ۲۵ آبان ۱۴۰۲ بازمی‌گردد؛ روزی که تیم ملی ایران در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ با هنگ‌کنگ روبرو شد. نوراللهی در جمع نفرات نهایی مسابقه نبود و بر اساس گزارش‌ها، از این تصمیم ناراضی بود و حاضر نشد مانند دیگر بازیکنانی که در لیست نبودند، روی سکو بنشیند. او بدون اجازه محل اقامت تیم ملی را ترک کرد و به اردو بازنگشت. به‌زودی، تیم ملی اعلام کرد که او به دلیل «رفتار غیرحرفه‌ای» و به دستور کادر فنی از اردو کنار گذاشته شده است.
اما داستان در اینجا به پایان نرسید. قلعه‌نویی بعداً ابراز کرد که نوراللهی برای بازی با هنگ‌کنگ جزء گزینه‌های اصلی نبوده، زیرا تصمیم داشت از امید ابراهیمی و محمدجواد حسین‌نژاد در آن بازی استفاده کند، اما برنامه‌اش این بود که نوراللهی در بازی بعدی مقابل ازبکستان در میدان حضور یابد.
عذرخواهی که هرگز محقق نشد
پس از این واقعه، بازگرداندن نوراللهی به تیم ملی به موضوعی انضباطی تبدیل گشت. قلعه‌نویی خاطرنشان کرد که اگر نوراللهی عذرخواهی کند، درهای تیم ملی برای او باز خواهد بود، اما این عذرخواهی هرگز از جانب او انجام نشد.
بنابراین، یکی از هافبک‌های بااستعداد و باتجربه ایران، فرصت حضور در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ را از دست داد و جام جهانی ۲۰۲۶ نیز بدون او برگزار شد.
همچنان نوراللهی به فوتبال باشگاهی‌اش در امارات و با تیم‌های شباب الاهلی، الوحده و کلبا ادامه داد، اما پایان دورانش در تیم ملی به سرعت راکدتر از آنچه انتظار می‌رفت فرارسید. این ستاره ۳۳ ساله که بیش از ۳۰ بازی ملی را در کارنامه دارد، سال‌هاست که از چرخه ملی خارج شده و در این مدت نیز نسل جدیدی از هافبک‌ها به تیم ملی پیوسته‌اند.
با این حال، این بازیکن شماره ۸ سابق پرسپولیس و تیم ملی هنوز هم می‌تواند سال‌های خوبی را در عرصه باشگاهی پیش رو داشته باشد، اما در سطح ملی، داستان او بیشتر شبیه به یک خداحافظی غیررسمی است که به آرامی به پایان رسیده است؛ مسیری که شاید آخرین فصل آن به همان دیدار با هنگ‌کنگ در آبان ۱۴۰۲ مربوط باشد.