خوشبختانه به لب مرز نرسیدی آقای بیرانوند!

به گزارش روزنامه اعتماد، داستان سربازی رفتن علیرضا بیرانوند به یکی از موضوعات جنجالی و پیچیده بدل شده است. بسیاری از علاقمندان به فوتبال در ذهن خود سوال می‌کنند که این همه شلوغی و کشمکش میان ارگان‌های مختلف کشور برای چیست؟ چرا که در نهایت دروازه‌بان تیم ملی باید به سربازی برود، اما نه به شکلی که انتظار می‌رود، بلکه او به بازی در تیمی دیگر به جای تراکتور مشغول می‌شود.

حالا که به نظر می‌رسد برای بیرانوند زمان سربازی‌اش به طور جدی تعیین شده و او باید میان دو باشگاه ملوان و فجرسپاسی انتخاب کند، جای بسی تامل است که چرا باید ماجرای خدمت سربازی یک بازیکن به این اندازه جنجالی باشد؟ با در نظر گرفتن مزایا و معایب خدمت سربازی اجباری، تقریباً تمامی جوانان کشور به مدت دو سال از بهترین سال‌های زندگی خود را صرف این خدمت می‌کنند. اما هیچ‌یک از آن‌ها در این سیاه‌چاله بدون دلیل و منطق وارد نمی‌شوند. سوال اینجاست که چرا داستان یک دروازه‌بان به چنین حد و مرزی می‌رسد که واقعا شگفت‌انگیز است. در ابتدا که نام بیرو به عنوان مشمول سربازی مطرح شد، گفته شد که او در حال تحصیل است. تا ناگهان به خود آمدیم و دیدیم که چند سال گذشته و هنوز خبری از رفتن او به خدمت نیست. وقتی این بحث به طور جدی مطرح شد، این گلر ملی در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که او در حال تحصیل در مقطع دکتری است، اما نام رشته‌اش را نمی‌دانست! این واقعیت عینی است، به طوری که وقتی مجری برنامه از او درباره رشته تحصیلی‌اش پرسید، پاسخ داد که اطلاعی ندارد!

این دو جمله ساده موجب ایجاد یک جنجال بزرگ شد. مدیران دانشگاه‌ها را به پاسخگویی وادار کرد و پای وزارت علوم نیز وسط کشیده شد. حتی پرونده دانشگاه‌های ناموفق در حال بررسی مجدد قرار گرفت و برخی از افراد ابراز کردند که باید در فعالیت‌های برخی دانشگاه‌ها تجدیدنظر شود چرا که تعدادی از آن‌ها به منظور کمک به جوانان برای فرار از سربازی تاسیس شده‌اند.

پس از پایان آن ماجرا، نوبت به شبه‌علمی در تیم‌های ملی رسید؛ ابتدا تیم ملی بزرگسالان که به خاطر اشتباه بیرانوند در مسابقه مقابل مصر نتوانست به مرحله بعد صعود کند و سپس تیم ملی امید که نزدیکان گلر تراکتور سعی کردند با قرار دادن او در لیست تیم برای شرکت در بازی‌های آسیایی، شاید بتوانند با کسب مدالی، مانع از رفتن او به خدمت گردند. با این حال مشخص شد که فهرست امیدها مدت‌ها قبل بسته شده و این به معنای ناکامی در تلاش‌های آنها است.

در یکی از آخرین تلاش‌های عجیب برای وضعیت سربازی بیرانوند، حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه تراکتور خواستار تغییر قانون خدمت سربازی برای این بازیکن شد! او تصریح کرد: «بیرانوند یک سرمایه ملی و از چهره‌های برجسته فوتبال ایران است. او سه بار در جام جهانی حضور داشته و برای فوتبال کشورمان افتخارآفرینی کرده؛ بنابراین باید از او حمایت شود. با این حال، متاسفانه قانون معافیت قهرمانان شامل حال او نمی‌شود. برای مثال، در رشته‌هایی که مدال‌آور هستند، قهرمانان از معافیت برخوردارند، در حالی که بازیکنان چون بیرانوند که در سه دوره جام جهانی بازی کرده‌اند، این امکان را ندارند. به نظرم این موضوع نیاز به بازنگری در قوانین دارد و ما پیگیری‌های لازم را خواهیم کرد.» این بیانات مجری یکی از برنامه‌های تلویزیونی نیز پیگیری شده و در پخش زنده با مقایسه فوتبال با رشته‌های دیگر که به دلیل کسب مدال معافیت دارند، این مسئله را ناعادلانه جلوه داد! اظهارنظری که به وضوح نمایانگر علل و پشتیبانی اعلام شده بر روی آنتن تلویزیونی بود.

در سوی دیگر، برخی از رسانه‌ها خبری درباره وضع قوانین جدید در مورد سربازی منتشر کردند که منجر به واکنش نهادهای نظامی شد. برخی شایعه کردند که بازیکنان می‌توانند به غیر از ملوان و فجرسپاسی، در باشگاه‌های دیگر نیز خدمت سربازی کنند. اما این شایعه به سرعت توسط نهادهای ذی‌ربط تکذیب شد.

در نهایت، هیچ یک از ترفندهای بیرانوند و نزدیکانش به نتیجه نرسید، تا جایی که به نقل از تسنیم، سردار زاهدی، معاون سازمان نظام وظیفه عمومی اعلام کرد که «علیرضا بیرانوند از مهرماه ۱۴۰۵ خدمت سربازی را آغاز خواهد کرد و دیگر نمی‌تواند برای تراکتور بازی کند.» سپس سازمان نظام وظیفه در پاسخ به شایعات برخی رسانه‌ها و افراد علیه سربازی رفتن بیرانوند بیانیه‌ای صادر کرد مبنی بر اینکه «تمامی مشمولان ورزشی به ویژه بازیکنان فوتبال با ورود به سن مشمولیت، باید دوره خدمت سربازی خود را برگزار کنند و می‌توانند از ظرفیت تیم‌های ورزشی نیروهای مسلح استفاده نمایند.»

همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، خدمت سربازی به وضوح مزایا و معایبی دارد که تمام کارشناسان باید در راستای بهبود و یا تغییر آن به طور مستمر تلاش کنند. با این حال، اینکه برخی افراد تا زمانی که بحث سربازی رفتن افرادی چون بیرانوند مطرح می‌شود اظهارنظر می‌کنند که قانون سرباز قهرمان ناعادلانه است و خدمت باعث عقب‌افتادگی جوانان می‌شود، کاملاً مشکوک است. اگر قرار است تحولی در قوانین خدمت سربازی ایجاد شود، باید برای همه جوانان یکسان باشد. بیرانوند نه یک استثنای ویژه است و نه ذاتاً برخورداری خاصی دارد که رفتن او به خدمت سربازی به عنوان یک دغدغه ملی مطرح گردد. او تنها یک دروازه‌بان مستعد است که گاهی اوقات با اشتباهاتش آرزوهای یک تیم و یک کشور را زیر سوال می‌برد، نه چیزی فراتر. نمی‌توان به خاطر این که او به قرار است در یک تیم دیگر به عنوان «خدمت سربازی» بازی کند، ارگان‌های دولتی و نظامی و همچنین رسانه‌ها را درگیر کرد. بیاندیشید اگر او واقعاً قرار بود مانند دیگر جوانان در این اوضاع بحرانی به خدمت برود و بر روی برجک‌های مرزی قرار گیرد، چه فضایی برای سربازی‌اش شکل می‌گرفت!