عملیات ویژه پهپاد مسلح و هواپیمای تجسسی چین در مرز صفر

تینا مزدکی_حضور یک پهپاد شناسایی به‌تنهایی نمی‌تواند اهمیت این پرواز را توجیه کند. TB-۰۰۱ علاوه بر قابلیت ماندگاری طولانی به‌عنوان یک وسیله هوایی، توانایی‌های مسلح نیز در خود نهفته دارد و می‌تواند در عملیات شناسایی و در برخی موقعیت‌ها به‌عنوان سلاح عمل کند. فعالیت همزمان این drone با هواپیمای اطلاعاتی Y-۹، بخشی از یک استراتژی وسیع‌تر برای جمع‌آوری اطلاعات، نظارت بر تحرکات نیروهای ژاپنی و فراهم‌آوری داده‌های ضروری برای عملیات آینده به شمار می‌آید.

پرواز TB-۰۰۱ در نزدیکی ژاپن

در تاریخ ۱۸ اوت ۲۰۲۶، پس از شناسایی یک فروند هواپیمای اطلاعاتی Y-۹ و یک TB-۰۰۱ در دریای چین شرقی، نیروی هوایی خود دفاع ژاپن اقدام به پرواز جنگنده‌های خود کرد. این فعالیت از مناطق غرب ناگازاکی تا مسیرهای نزدیک به اوکیناوا که یکی از کریدورهای حساس هوایی و دریایی شرق آسیاست، انجام شد.

وزارت دفاع و ستاد مشترک نیروهای دفاع از خود ژاپن اعلام کردند که جنگنده‌های این کشور به‌منظور نظارت و مشاهده هر دو پرنده وارد عمل شده‌اند.

اهمیت این واقعه بیش از یک پرواز یا برخورد مشخص به ترکیب دو نوع سیستم مربوط می‌شود؛ یک هواپیمای سرنشین‌دار برای جمع‌آوری اطلاعات و یک پهپاد با ویژگی ماندگاری بالا که به‌جز عملیات شناسایی، می‌تواند به‌عنوان وسیله‌ای مسلح نیز به کار رود.

TB-۰۰۱؛ پهپادی با قابلیت ماندگاری بالا

پهپاد TB-۰۰۱، که به نام «عقرب دو دُم» نیز شناخته می‌شود، توسط شرکت چینی Sichuan Tengden Sci-Tech Innovation طراحی و توسعه یافته است. این پهپاد دو موتور و دو دم داشته و در رده پهپادهای متوسط با ارتفاع پروازی نزدیک به متوسط و ماندگاری بالای پرواز قرار می‌گیرد.

طبق مشخصات ارائه‌شده برای این خانواده، TB-۰۰۱ دارای طول بال نزدیک به ۲۰ متر، حداکثر وزن برخاست ۲۸۰۰ کیلوگرم، حداکثر مداومت پروازی ۳۵ ساعت، سقف پرواز ۸۰۰۰ متر و حداکثر سرعت تقریبی ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت است. طراحی ماژولار این پهپاد اجازه می‌دهد تا از تجهیزات و محموله‌های مختلف برای مأموریت‌های گوناگون استفاده شود.

با این وجود، لازم به ذکر است که TB-۰۰۱ قادر نیست همزمان بیشترین مداومت پروازی و بیشترین میزان تسلیحات را داشته باشد. عوامل چون سوخت، حسگرها و تجهیزات خارجی روی کارایی پرنده تأثیر می‌گذارند و میان این قابلیت‌ها یک تعادل عملیاتی وجود دارد.

اهمیت نظامی TB-۰۰۱ با توجه به امکان وجود نسخه‌های مسلح آن دوچندان می‌شود.

آیا TB-۰۰۱ قابلیت حمل موشک دارد؟

پس از حادثه‌ای مشابه در تاریخ ۱۲ ژوئن، شینجیرو کویزومی، وزیر دفاع ژاپن، TB-۰۰۱ را یک پهپاد با قابلیت برد و ماندگاری بالا توصیف کرده که براساس گزارش‌ها امکان حمل موشک‌های ضدکشتی و موشک‌های سطح‌به‌سطح را دارد.

مؤسسه ملی مطالعات دفاعی ژاپن اطلاعات فنی بیشتری درباره نسخه‌های مسلح TB-۰۰۱ ارائه کرده است. فرمت مسلح این پهپاد دارای دو جایگاه برای نگهداری تسلیحات در زیر بال‌ها و ظرفیت حمل محموله‌ای نزدیک به ۱۲۰۰ کیلوگرم تخمین‌زده شده است.

در نمایش‌ها و تمرین‌هایی که مربوط به این خانواده است، از تسلیحاتی نظیر موشک ضدکشتی C-۷۰۲K، موشک دقیق‌زن زمینی CM-۵۰۲KG، تسلیحات هوابه‌سطح خانواده FT و بمب‌های هدایت‌شونده استفاده گردیده است.

البته این اطلاعات بدان معنا نیست که TB-۰۰۱ مشاهده‌شده در نزدیکی ژاپن در ۱۸ اوت به‌طور قطع مسلح بوده است؛ هیچ مدرک علنی برای تأیید این ادعا وجود ندارد و حتی اگر مسلح هم بوده، نوع و مقدار تسلیحات آن نامشخص است.

مزیت اصلی TB-۰۰۱ چیست؟

ویژگی بارز TB-۰۰۱ شاید نه در سرعت یا قدرت تسلیحاتی آن، بلکه در توانایی پایش طولانی‌مدت در منطقه عملیات خود نهفته باشد. یک پهپاد با مداومت پروازی بالا می‌تواند زمان طولانی در حوزه هدف باقی بماند و به‌جای اینکه فقط یک تصویر لحظه‌ای از فعالیت‌های نظامی بگیرد، قادر است تغییرات آن منطقه را در طول زمان پیگیری کند.

این نوع حضور می‌تواند به کشف الگوهایی چون زمان پرواز جنگنده‌ها، شروع فعالیت سامانه‌های راداری، حرکت کشتی‌ها، تغییرات در وضعیت دفاعی و دیگر فعالیت‌ها کمک شایانی نماید.

در صورت بهره‌برداری از نسخه مسلح، این ماندگاری مزیت دیگری نیز به همراه دارد؛ پهپاد می‌تواند در منطقه باقی بماند و در انتظار شناسایی یک هدف یا دریافت اطلاعات جدید باشد، به‌جای اینکه صرفاً به‌هنگام شناسایی هدف اعزام گردد.

البته TB-۰۰۱ هواپیمایی نسبتاً بزرگ، غیر پنهان‌کار و کند است و به همین خاطر، تصاحب آن در یک محیط دفاع مدرن می‌تواند با چالش‌هایی مواجه باشد. در این شرایط، ارزش واقعی آن بیشتر در قالب یک واحد شناسایی و پشتیبانی از حمله در یک شبکه بزرگ‌تر دیده می‌شود تا به‌عنوان یک مهاجم مستقل.

همراهی Y-۹ و TB-۰۰۱ چه معنایی دارد؟

حضور همزمان Y-۹ و TB-۰۰۱ بر اهمیت این پرواز می‌افزاید. ژاپن در اعلامیه رسمی خود نوع خاص Y-۹ را مشخص نکرده و نیز اشاره نکرده که آیا این دو هواگرد در حال تبادل اطلاعات، اجرای جنگ الکترونیک یا تشکیل یک تیم مشترک سرنشین‌دار و بدون سرنشین بودند یا خیر.

بنابراین نمی‌توان با قاطعیت اظهار نظر کرد که این دو هواگرد در ۱۸ اوت یک مأموریت مشخص و مشترک را دنبال می‌کردند. با این حال، قابلیت‌های این دو نوع هواگرد به‌طرزی مکمل یکدیگر عمل می‌کنند. یک هواپیمای ویژه اطلاعاتی بر مبنای Y-۹ می‌تواند فضای بیشتری برای نصب حسگرها، سامانه‌های پردازشی و تجهیزات ارتباطی فراهم کند و در عوض، TB-۰۰۱ قادر است برای مدت بیشتری در منطقه بماند بدون اینکه جان خدمه در معرض خطر قرار گیرد.

از همین رو، در یک ساختار شبکه‌ای، این دو نوع هواگرد می‌توانند وظایف مختلفی در فرایند جمع‌آوری اطلاعات به عهده بگیرند؛ هرچند شواهدی عمومی وجود ندارد که نشان دهد چنین یکپارچه‌سازی در مأموریت ۱۸ اوت واقعاً صورت گرفته است.

منبع: armyrecognition

۵۸۳۲۳