در ساعات اولیه روز چهارشنبه، در اثر فروپاشی یک یخچال طبیعی واقع در نزدیکی مرز نپال و تبت، سیلابهای ناگهانی و ویرانگری به وقوع پیوست که جان بیش از ۳۳۰ نفر را گرفت و حدود ۱,۵۰۰ تن دیگر ناپدید شدند. این واقعه به عنوان زنگ خطری برای خطرات احتمالی زمینلغزش در این ناحیه تلقی میشود.
ابعاد فاجعه سیل نپال
این سیل مخرب در مرز نپال و تبت، بیش از ۳۳۰ نفر را جان باخت و نزدیک به ۱,۵۰۰ نفر را ناپدید کرد. گزارشها حاکی از آن است که در شهرداری گالچی، که در فاصله ۳۳ کیلومتری از کاتماندو قرار دارد، سطح آب رودخانه تریشولی در عرض ۳۰ دقیقه تا ۹ متر بالا رفته و موجب ویرانی گسترده ساختمانها و پلها شده است. مقامات محلی درباره احتمال طغیان مجدد رودخانههای بوتکوشی، نارایانی و تریشولی هشدار دادهاند.
علت اصلی سیل؛ فروپاشی یخچال طبیعی
«جان تانیکلیف»، پژوهشگر برتر علوم رودخانه در دانشگاه اوکلند نیوزیلند، تصریح کرد که عامل اصلی سیلاب ویرانگر نپال بارش شدید باران نیست، بلکه ناشی از فروپاشی عظیم یخ و سنگ یخچال طبیعی در نواحی مرتفع رودخانه لهنده کُلا است. این فروپاشی به قدری قوی بود که سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS) در ابتدا آن را به عنوان یک زلزله ۵٫۲ ریشتری تشخیص داد، اما بعدها ماهیت واقعی آن به عنوان یک فروپاشی یخچالی و جریانات آوار شناسایی شد.
خطرات ثانویه ناشی از تغییرات اقلیمی
تانیکلیف همچنین یادآور میشود که هرچند علت دقیق این فروپاشی هنوز مشخص نیست، اما تغییرات اقلیمی در منطقه هیمالیا، نظیر کاهش حجم یخچالها و ناپایداری دامنهها، خطرات موجود را افزایش میدهد. او و «باسانتا راج ادهیکاری» از دانشگاه تریبهوان نپال، درباره خطرات ثانویه مانند بالا آمدن بستر رودخانهها و شکلگیری سدهای موقتی که ممکن است منجر به بروز فاجعههای بیشتر شوند، هشدار دادهاند. متخصصان بر لزوم مدیریت «زنجیرههای خطر» به صورت کلی بجای تمرکز بر بلایای فردی، با استفاده از فناوریهای نظارت ماهوارهای، پایش لرزهای و سیستمهای هشداردهنده تأکید میکنند.