ثبت رکورد جدیدی از آبیپوشان خوزستان که شایسته قرارگیری در گینس است!
باور کردن این مسئله دشوار است، اما در عصر حاضر و با گذشت بیش از بیست و پنج سال از آغاز لیگ برتر حرفهای، همچنان تیمی در سطح اول حرفهای فوتبال ایران وجود دارد که فاقد ورزشگاه برای برگزاری مسابقات است. در حالی که مفهوم لیگ به برگزاری بازیهای رفت و برگشت اشاره دارد و هر تیم باید در خانه خود یک مسابقه میزبانی کند و در خانه حریف نیز بازی کند، اما ما بهراستی دچار تعجب میشویم که لیگ را برگزار کرده و وجوه حرفهای پرداخت میکنیم در حالی که یکی از تیمهای قدیمی و نامدار ما که سابقه قهرمانی در لیگ برتر را نیز دارد، هیچگونه زمین خانگی ندارد.
استقلال خوزستان -قهرمان لیگ پانزدهم- در طول فصل بیست و پنجم به شدت آواره و منزوی بوده است. این تیم تنها یک بار در اهواز به میدان رفت که آن هم در ورزشگاه رقیب همشهری و مقابل استقلال تهران بود. سایر بازیهای این تیم در تهران، آبادان و اصفهان برگزار شد و در خوزستان هیچ زمینی وجود نداشت که این تیم بتواند سه بازی متوالی را در آنجا میزبانی کند.
هر بار بهانههای زیادی وجود دارد و همه آنها قابل پذیرش هستند. امیدوار بودیم که پس از یک سال کابوسوار، مسئولان این باشگاه که با بسته بودن پنجره نقل و انتقالات مواجهاند، حداقل به فکر تهیه یک ورزشگاه برای تیم خود باشند. اما متأسفانه هیچ اقدامی صورت نگرفته است. به نظر میرسد که واژه خجالت در فرهنگ مدیران فوتبال خوزستان و تیمهای اهوازی معنایی ندارد....
این مدیران پس از رکورد شرمآور فصل گذشته، در این فصل با رکورد دیگری روبهرو شدهاند. رکوردی که مشابه رکورد قبلی اگر منابع مالی کافی داشتند، میتوانست به راحتی در کتاب رکوردهای گینس ثبت شود. آبیهای خوزستان هر چهار بازی ابتدایی این فصل را در تهران و با فاصلهای بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر از اهواز انجام دادهاند.
استقلال خوزستان هر دو بازی میزبانی خود را در تنها ورزشگاهی که اجازه حضور تماشاگران را ندارد، در تهران برگزار کرده و هر دو رقابت خارج از خانه نیز در پایتخت بوده است. بازی اول این تیم در دستگردی و با نتیجه ۲ بر صفر به آلومینیوم واگذار شد، سپس در هفته دوم ۴-۱ مقابل پرسپولیس در شهر قدس شکست خوردند. در هفته سوم در دستگردی با نساجی به تساوی ۱-۱ رسیدند و در نهایت در هفته چهارم با پیکان در همین ورزشگاه امروز با نتیجه بدون گل مساوی کردند.
برگزاری ۴ بازی در تهران در حالی که تیمی از شهری هستید که سزاوار پایتختی فوتبال ایران است، حقیقتاً سوالی پیش میآورد. شهری که همچون تهران، نمایندگان آبی و قرمزش قهرمان لیگ برتر حرفهای شدهاند. آیا کسی در اهواز وجود دارد که بتواند پاسخی به این مشکل بدهد یا حداقل کمی خجالت بکشد؟