بارشهای شدید و رانش زمین در مرز نپال و تبت باعث مرگ حداقل ۶۲۶ نفر، زخمی شدن یکهزار و ۴۷۳ نفر و ناپدید شدن صدها گردشگر و کوهنورد خارجی شد. بیش از چهار هزار نیروی پلیس نپال در حال انجام عملیات نجات در مناطق کوهستانی هستند و شمار افرادی که از اتباع خارجی مفقود شدهاند، از مرز ۶۵۰ نفر گذشته است.
این حادثه پس از ریزش یخچالهای طبیعی در ارتفاعات مرزی به وقوع پیوست و کاروانهای مسافرتی و کوهنوردی را در گذرگاه راسوواگادی (Rasuwagadhi) غافلگیر ساخت. شرکتهای مسافرتی در کاتماندو اعلام کردند که ارتباط با مسافران و راهنماها در محدوده اداره مهاجرت مرزی بهطور کامل قطع شده است.
گوپال تاپا، مدیرعامل شرکت گردشگری لیف هالیدیز، اظهار داشت:
«نُه نفر از کارمندان من بهمانند خانوادهام هستند. آنها نهتنها پرسنل من، بلکه اعضای خانوادهام نیز به شمار میآیند. افرادی که برای راهنمایی گردشگران میآمدند، همه بهنوعی جزء خانوادم به حساب میآیند. ما در حال دعا کردن و ادامه جستجو برای پیدا کردن آنها هستیم.»
بسیاری از شرکتهای گردشگری از ناپدید شدن کاروانهای خود آگاه شدهاند. گروه گردشگری جامعه کوهنوردان (The Trekkers' Society) مرتبط با بنیاد ایشای هند خبر از ناپدید شدن ۷۷ گردشگر خارجی و ۱۲ کارمند نپالی پس از بازگشت از کوه کایلاش (Mount Kailash) میدهد. همزمان، آژانس مسافرتی کاتماندو هالیدی نیز از فقدان ۱۷ نفر، شامل سه کارمند محلی، خبر داده است.
گوویند شارما، شریک مدیریتی شرکت کاتماندو هالیدیز تورز اند تراولز گفت:
«تمامی ۱۷ مسافری که ما داریم به همراه سه کارمندمان مفقود شدهاند. ما همچنان در جستجوی آنها و یاری رساندن به خانوادهها هستیم.»
تخریب پلها، جادهها، خطوط انتقال برق و شبکههای مخابراتی در مناطق راسووا و نواکوت روند کمکرسانی را بهطرز قابل توجهی دشوار کرده است. هلالاحمر و ارتش نپال با برپایی پناهگاههای اضطراری در صدد ارائه خدمات درمانی و اقلام زیستی به آسیبدیدگان هستند، اما شدت ویرانی امکان دسترسی سریع به گذرگاههای مرزی را محدود کرده است.
بیشال کومار بهانداری، رئیس جمعیت صلیب سرخ نپال، گفت:
«مردم تحت تاثیر شوک روانی شدیدی قرار گرفتهاند. در این سیل، آنها نهتنها خانههای خود را از دست دادهاند، بلکه آرامش روحی و احساسات خود را نیز به کلی باختهاند.»