بهترین شکار نقل و انتقالات به رئال رسید

طبق گزارشات "ورزش سه"، جمله «بهترین خرید روی نیمکت است» به‌طور مکرر در والدبباس به گوش می‌رسد. این خود اطمینان به‌دست‌آمده از تصمیمی است که به‌ویژه در روزهای پایانی آوریل و بعد از تأیید انتخاب مورینیو به‌عنوان سرمربی رئال مادرید، با وجود انتقادات فراوان، اتخاذ شد. سرمربی پرتغالی تنها در عرض کمتر از دو ماه توانسته است نظر تمامی افراد مربوطه را به خود جلب کند.

فوتبال و وقایعی که در زمین بازی پیش می‌آید، در نهایت تعیین‌کننده خواهند بود، اما درک این امر که تصمیم اتخاذشده، صحیح بوده است، در درون باشگاه و به‌ویژه در رختکن و زندگی روزمره این تیم در حال رشد است. این تیم نشان داده است که از دقیقه اول تا آخر هر بازی و در هر جلسه تمرینی، با عزم و اراده بر مبارزه و تلاش مصمم است.

واقعیتی که درباره وقایع جاری در والدبباس وجود دارد، با آنچه در یک سال گذشته رخ داده، کاملاً تفاوت دارد. ژابی آلونسو قادر به برقراری ارتباط لازم نبود و نتوانست با ساختار ضروری میان این باشگاه و سرمربی که همواره باید حاضر باشد، هماهنگی ایجاد کند که در نهایت منجر به ویرانی تمام شواهد شد. بازیکنان نخستین افرادی هستند که این وضعیت را احساس می‌کنند و إذا از مشاهده کنند که این ارتباط در حال زوال است، خود نیز با قطع این ارتباط، به‌عنوان یک گروه موثر عمل نخواهند کرد، رخدادی که حتی در جام جهانی باشگاه‌ها نیز بروز کرد و به بروز احساسات دائمی تردید در ساختار رئال مادرید دامن زد، که هم درمیان مدیران و مسئولان و هم در بین افرادی که قدرت و نفوذ خود را به نمایش می‌گذارند، یعنی بازیکنان، شکل گرفت. آربلوا کوشید، ولی رختکن به سمت مشابهی هدایت شد و تاریخ دوباره تکرار گردید.

مورینیو به صحنه آمد و عادت‌ها، قواعد و سنت‌ها را دگرگون کرد. او تلاشی مضاعف برای بازگرداندن احترام تیم به پیراهن و احترام درونی بازیکنان به خودشان انجام داد تا تیمی که مدتی در خواب و بی‌انگیزه بود را دوباره به تحرک درآورد، تیمی که در دو فصل گذشته به‌صورتی بازی کرده بود که خودش می‌خواست و در هر زمین که خود تمایل داشت. به‌علاوه، مورینیو با هر یک از بازیکنان به‌طور مستقل صحبت کرده و توضیح داده است که چه انتظاراتی از آنان دارد و همچنین به بازیکنانی که در آستانه جدایی قرار داشته‌اند، فرصتی برای تغییر مسیر داده است.

این تحولات موجب شده است که به این نتیجه برسند که تغییر سرمربی و بازگشت به گذشته یکی از بهترین تصمیماتی است که از زمان بازگشت تقریباً ناخواسته کارلو آنچلوتی صورت گرفته است. هر دو مربی ایتالیایی و پرتغالی با پیشنهادات خود به این باشگاه پیوستند، البته حضور مورینیو به پیشنهادات ژرژ مندز که مسئولیت بازگرداندن او به برنابئو را برعهده داشت، وابسته بود.

برخلاف دیگر مربیانی که در رئال مادرید حضور داشته‌اند، فلورنتینو پرز و مورینیو در این ۱۳ سال دوری ارتباطی گهگاه حفظ کردند. پیام‌ها برای لحظات حساس همیشه به‌موقع جابجا می‌شد. مانند دوستی که اگرچه مدتی صدایش را نمی‌شنوید، اما همیشه احساس می‌کنید که کنار شماست. تمامی این عوامل به بازگشتی کمک کرده که همچون بازگشت آنچلوتی شانس‌های خود را نیز به همراه داشت. درباره مورینیو، این شانس آن بود که زیدان پیش از این با تیم ملی فرانسه به توافق دست یافته بود و در خصوص مربی ایتالیایی، هیچ گزینه جدیدی نتوانست نظر او را جلب کند.

سرمربی رئال مادرید از وضعیت موجود خرسند است. او حمایت کامل باشگاه را یافته، اما این حمایت بر پایه روندی از درک متقابل بنا شده است. مورینیو با تحمیل خواسته‌های خود به این باشگاه وارد نشده، بلکه با اقناع و گفت‌وگو به این سمت رفته است. نخستین خواسته او، به جز حذف جریمه‌های انضباطی و اطمینان از بهبودی تمامی بازیکنان مصدوم در والدبباس، این بود که برناردو سیلوا در پست هافبک بازی کند و به نظر می‌رسد این ایده چندان هم بد نبوده است.

منبع: مارکا