دستیابی به واکسن آنفلوانزا در شرایط تحریم و جنگ؛ فقط مراکز ویژه بهرهمند شدند
به نقل از خبرآنلاین، هادی احمدی، نماینده انجمن داروسازان ایران در مورد فرآیند واردات واکسن آنفلونزا برای فصل پاییز پیش رو، به ایلنا بیان کرد: به دلیل انسداد راههای ارسال کالا از مدتها قبل و همچنین موانع در انتقال ارز، سازمان غذا و دارو نتوانسته است به میزان لازم واکسن را به کشور وارد کند. بنابراین، تنها تعداد محدودی واکسن وارد شده که این مقدار نیز صرفاً برای مراکز بیمارستانی و ویژه در نظر گرفته شده است.
او همچنین گفت: متأسفانه برای عموم مردم تا به امروز هیچ واکسنی وارد نشده و در حال از دست دادن زمان هستیم. بر اساس اطلاعات موجود، هیچ واکسن عمدهای وارد نشده و علت آن به تحریمها و مشکلات مالی مربوط میشود. به واقع، امکان واردات واکسن به مقدار مطلوب — که تقریباً سالیانه به سه میلیون دوز نیاز داریم — مهیا نشده است.
احمدی تأکید کرد: امسال نیز به دلیل وجود تحریمها و بسته شدن مسیرهای واردات، امکان ورود واکسن به کشور وجود ندارد، مگر اینکه بخواهند بهصورت سریع و فوری آن را وارد کنند که این کار به آسانی صورت نمیپذیرد. چرا که برای واردات واکسن، بایستی شش تا هشت ماه قبل از نیاز، سفارشات لازم ثبت شوند تا تولیدکننده بتواند واکسن را تهیه نماید؛ زیرا سویههای واکسن هر ساله تغییر میکند و باید بر اساس ویروسهای نوین طراحی گردد.
سخنگوی انجمن داروسازان به ادامه مطلب پرداخت و گفت: واکسن یک داروی عادی نیست که بهسادگی قابل تأمین باشد؛ چرا که تهیه واکسن هر ساله دارای زمانبندی مشخصی است و از مرحله تولید تا مصرف، زمان کوتاهی محدودیت دارد. بنابراین، هر کشوری موظف است که شش تا هشت ماه قبل از آغاز فصل نیاز درخواست خود را ثبت کرده و هزینهٔ آن را پرداخت کند. متأسفانه بهدلیل مشکلات ناشی از تحریمها و شرایط جنگی اخیر، این درخواستها از سوی ایران صورت نگرفته و شدنی نبوده است. در نتیجه، تنها تعدادی محدود از واکسنها وارد شده که آن هم برای بیماران خاص تخصیص یافته است. ما امیدواریم که این معضل برای سایر اقلام بروز نکند و مسیرها بازگردند تا بیماران بتوانند به داروهای نوین، واکسنها و دیگر ملزومات ضروری دسترسی پیدا کنند.
وی درباره تولید پایدار واکسن آنفلونزا در کشور بیان کرد: تا به حال هیچ دوزی از واکسن در داخل ایران تولید نشده است، چرا که نیاز به مواد اولیه ضروری دارد. برای تولید واکسن، کشور نیازمند پیشنیازهایی است که واردات برخی مواد جانبی را الزامی میسازد و متأسفانه در این زمینه نیز به موفقیت دست نیافتهایم.
احمدی افزود: با بسته شدن این مسیرها و بروز جنگ، بیشترین آسیب متوجه مردم و بیماران میباشد. اگرچه مادهٔ ۲۳ کنوانسیون چهارم ژنو به روشنی بیان میکند که ارسال دارو و کالاهای بهداشتی باید حتی در زمان جنگ بدون مانع باشد، اما متأسفانه کشورهای اروپایی، دول متخاصم و حتی نهادهای سازمان ملل، بر این ماده پایبند نبوده و به سکوت روی آوردهاند.
نماینده انجمن داروسازان در پایان خاطرنشان کرد: واقعاً میتوان گفت که نسلکشی در حال وقوع است، در حالیکه سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و دولتهای غربی بهطور کامل سکوت کرده و اجازه ارسال داروها را نمیدهند. این عدم ارسال دارو به نیازمندان، یک جنایت جنگی بارز است. کسانی که در این زمینه به اقدامات خود ادامه میدهند، باید در برابر تاریخ پاسخگو باشند و به زودی مشخص خواهد شد که چه جنایتی در حق مردم ایران انجام دادهاند؛ همانا جلوگیری از ورود داروها و کالاهای بهداشتی و کمک به سلامت و زندگی مردم. امیدواریم که روزی دادگاه عادلانهای تشکیل شود تا این افراد در برابر عمل خود پاسخ مسئولانهای بدهند و به صدای افرادی که از دارو محروم ماندهاند، رسیدگی شود.
۴۷۲۳۶