نقد تند زیدآبادی بر حسن رحیمپور ازغدی/ ورود به شورای عالی تحت عنوان «اسلامدان»
احمد زیدآبادی در یادداشتی با عنوان «اسلامدانی بعضیها!» در کانال تلگرامی خود اشاره کرد: «در شرایطی که جنگی در حال وقوع است، به نظر میرسد پردازش به مسایل دیگر میتواند نوعی تفریح قلمداد شود؛ اما نباید فراموش کرد که تفریح نیز میتواند مقولهای مثبت باشد!»
آتش جنگی که شعلهور شده، به احتمال زیاد فروکش خواهد کرد و در مورد جنبههای تداوم، توقف یا پایان آن، به اندازه کافی گفته و شنیده شده است.
به گمان من، مسائل مطرح شده به صورت مکرر بیان شدهاند. اکنون باید به انتظار نشست و دید «خسروان صلاح ملک خویش در چه میدانند!»
اما موضوعات دیگری وجود دارد که دارای جذابیتهای بیشتری هستند و بیدردسر ورود به موضوع جنگاند! بنابراین اجازه دهید به یکی از آن موارد بپردازیم.
همانطور که همگان شاهد هستند، فاطمهی مهاجرانی سخنگوی دولت دارای حجاب کامل و معناداری است. در واقع، حجاب او بر اساس قواعدی که فقها آن را «حجاب شرعی» نامیدهاند، استوار است.
خانم مهاجرانی اخیراً بیان کرده که به رغم حجاب کاملش، عدهای به او توصیه کردهاند که از چادر سیاه استفاده کند و او این درخواست را رد کرده است.
همین ماجرا به سوژهای برای حسن رحیمپور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، بدل شده که به طور خاص جنجالی به وجود آورده است!
آیا نوشتم «جنجالی»؟ بله، زیرا در پی آن هستم تا قدری با احتیاط صحبت کنم وگرنه واقعا به مرز لودگی میرسد! حتی بیان کلمهی لودگی هم خود نوعی ملاحظهکاری است؛ چرا که رفتار آقای ازغدی در این مورد سزاوار توصیفاتی است که در مواقع بهت و حیرت، از زبان مولانا به بیرون پریده است!
آقای ازغدی در تلاش است تا از برخورد تاریخی مرحوم آیتالله خمینی با اوریانا فالاچی، خبرنگار مشهور ایتالیایی، تقلید کند، اما فراموش کرده که تقلید از کارهای زیبا باید با دقت و درایت همراه باشد!
سخنان آقای خمینی به خانم فالاچی با ظرافت و هوشمندی همراه بود و لبخندی به لب ناظران میآورد، اما رفتار تکراری آقای ازغدی نسبت به خانم مهاجرانی صرفا میتواند موجب ناراحتی هر صاحبمعرفتی شود!
من در اینجا قصد ندارم سخنان آقای ازغدی را بهطور مستقیم نقل کنم. فیلم این حادثه در فضای مجازی موجود است و با یک جستجو میتوان آن را یافت!
فقط خواستم خاطرنشان کنم که تمسخر یک خانم با وقار آن هم به این شیوه لودهوار چه کمکی به شخصیت نواةداران میکند؟
شخصی که به اسم «اسلامدان» به شورای عالی انقلاب فرهنگی راه پیدا کرده، در حینی که از زبانش مطالبی ناامیدکننده به گوش میرسد، مایهی شرم هر مسلمان و اهل فرهنگی است!
چنین دیدگاه و رفتار فرهنگیای در این سطح، آیا میتواند توجیهی برای دیدگاه و رفتار سیاسیشان به همراه داشته باشد؟ فاجعهای رخ خواهد داد!»