این مایع حیاتی به عنوان یک واسط انتقال فشار هیدرولیکی از زیر پای راننده به کالیپرها و لنت‌های ترمز عمل کرده و باید در برابر تغییرات دما مقاومت خود را حفظ کند. در صورتی که این مایع ویژگی‌های اولیه خود را از دست بدهد، جریان صحیح فشار هیدرولیک در مدار مختل شده و عملکرد کلی سیستم ترمز با کاهش محسوس و خطرناکی مواجه خواهد شد.

بنابراین، حتی برای وسایل نقلیه با کارکرد کم، ضروری است به طور دوره‌ای نظارت و در زمان مناسب، این مایع تعویض گردد تا از بروز عواقب مخرب در سیستم ترمز خودرو جلوگیری شود. در ادامه، به بررسی عواقب منفی ناشی از استفاده از روغن ترمز فرسوده در خودرو پرداخته می‌شود.

دلایل افت کیفیت روغن ترمز خودرو با گذشت زمان

روغن ترمز در گروه سیالات هیدرولیکی با ترکیب شیمیایی ویژه قرار دارد که یکی از ویژگی‌های بارز و استاندارد آن، به ویژه در گریدهای DOT 3 و DOT 4، قابلیت جذب رطوبت از محیط اطراف است.

منافذ بسیار ریز شلنگ‌های لاستیکی، درپوش مخزن و تغییرات دما، همگی می‌توانند به ورود بخار آب به داخل مدار کمک کنند. به همین دلیل، حتی در صورتی که خودرو به طور مداوم خاموش باشد یا تنها مسافت‌های کوتاه طی کند، ورود قطرات مینیاتوری آب به داخل ترکیب روغن به شکلی پیوسته و غیرقابل اجتناب اتفاق می‌افتد. به همین صورت، در گذر زمان، خواص این مایع به تدریج دستخوش تغییر می‌شود.

عواقب کاهش نقطه جوش و پدیده خطرناک تراکم بخار

بزرگ‌ترین اثر منفی ورود رطوبت به مدار هیدرولیک، افت غیرمحسوس و قابل توجه نقطه جوش استاندارد روغن ترمز است. در حین انجام ترمزگیری‌های مکرر، حرکت در سراشیبی‌های طولانی یا توقف‌های ناگهانی با سرعت‌های بالا، لنت و دیسک حرارت بسیار بالایی تولید می‌کنند که به صورت مستقیم به روغن ترمز منتقل می‌شود.

در چنین وضعیتی، اگر به سبب ورود آب، نقطه جوش روغن افت کرده باشد، مایع به دمای جوش می‌رسد و در داخل مجاری هیدرولیک حباب‌های بخار شکل می‌گیرد. زیرا گازها و بخارها به دلیل خاصیت تراکم‌پذیری، فشار اعمال شده بر پدال را به جای انتقال مستقیم به کالیپرها، صرف فشرده‌سازی حباب‌ها می‌کنند که این می‌تواند منجر به پدیده‌ای به نام اسفنجی‌شدن، نرمی پدال یا خالی‌کردن ناگهانی سیستم ترمز شود.

فرسایش و خوردگی اجزا حساس مدار هیدرولیک

عواقب ماندگاری روغن ترمز استفاده شده تنها به کاهش کارایی ترمز در شرایط داغ محدود نمی‌شود، بلکه ماندگاری آب در مدارهای هیدرولیکی بسته زمینه‌ساز اکسیداسیون و فرسایش فلزات را فراهم می‌آورد. رطوبت موجود در مدار به مرور زمان به زنگ‌زدگی، خوردگی و تشکیل حفره‌های میکروسکوپی در سطوح درونی سیلندر اصلی ترمز، پیستون‌های کالیپر و مجاری انتقال می‌انجامد. این آسیب‌ها به تدریج باعث نشتی در مدار، خرابی زودهنگام آب‌بندها و متحمل شدن هزینه‌های سنگین تعمیر به مالک خودرو خواهد شد.

الزامات سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا

ابعاد آسیب‌پذیری ناشی از آلودگی این مایع به حدی بحرانی و تأثیرگذار بر ایمنی است که سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا (NHTSA) در راهنماهای رسمی خود هشدارهای بسیاری در خصوص جلوگیری از ورود رطوبت و ذرات آلاینده به سیستم هیدرولیک صادر کرده است.

این نهاد نظارتی مشخص کرده است که هرگونه ورود آب یا آلودگی به سیستم هیدرولیک، احتمال استحکام ترمز خودرو را به شدت کاهش داده و همچنین، نه تنها احتمال وقوع تصادفات جاده‌ای ناشی از نقص فنی را بالا می‌برد، بلکه مستلزم صرف هزینه‌‌های زیادی برای تعمیر قطعات آسیب‌دیده نیز می‌شود.

زمان‌بندی سرویس دوره‌ای

با توجه به تفاوت در طراحی پلتفرم‌ها، نوع روغن استاندارد مورد استفاده و الزامات هر سیستم، نمی‌توان یک دوره مشخص و یکسان برای تمامی خودروها تعیین کرد. با این حال، اکثر تولیدکنندگان خودرو در سطح جهانی برنامه‌های نگهداری و تعویض این مایع را بیشتر بر اساس زمان، نه بر حسب کیلومتر کارکرد، تنظیم کرده‌اند.

عموم دفترچه‌های راهنمای فنی تعویض کامل روغن ترمز را در فواصل ۲ ساله توصیه می‌کنند، هرچند تطابق آن با استانداردهای کارخانه سازنده الزامی است. بنابراین کم‌کارکرد بودن خودرو هرگز دلیل موجهی برای تأخیر در این سرویس حیاتی نخواهد بود، و در زمان مشخص، تعویض کامل مایع ضروری خواهد بود.

یک باور نادرست رایج در میان کاربران این است که شفافیت یا رنگ ظاهری روغن ترمز را معیاری برای ارزیابی سلامت آن می‌دانند، در حالی که رنگ روغن تنها می‌تواند نشانه‌های ابتدایی از آلودگی‌های بزرگ را نشان دهد و میزان دقیق رطوبت حل‌شده در مایع به‌طور چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست.

جمع‌بندی نهایی

در پایان، باید به این نکته اساسی توجه شود که فرسایش روغن ترمز برخلاف باور عمومی، تنها به مسافت پیموده‌شده مرتبط نیست. فرایند مداوم جذب رطوبت از محیط و تغییر خصوصیات شیمیایی، دلیل این است که تعویض این مایع به یک اقدام نگهداری کاملاً مبتنی بر زمان تبدیل می‌شود.

حتی اگر خودرو برای مدت‌ها بدون استفاده در پارکینگ قرار گیرد یا مسافت پیمایش بسیار پایینی را به ثبت برساند، اجرای دقیق زمان‌بندی‌های اعلامی از سوی سازنده الزامی است؛ چرا که پایداری و سلامت شیمیایی روغن ترمز خودرو، ضامن عملکرد صحیح مدار ترمز و حفظ ایمنی سرنشینان در جاده‌ها می‌باشد.