کد خبر 688835
۱۴۰۵/۰۶/۱۲ ۰۴:۱۵

صادق خرازی: در زمان ورود چینی‌ها برای ایجاد پایگاه امنیتی در کشور، ما در خواب عمیقی به سر می‌بردیم / امروز، عصر تعاملات متقابل است

ساعت 24 - صادق خرازی اظهار داشت: وزارت امور خارجه ما قادر به درک تحولات و ابعاد جدیدی که در چین به وجود آمده، نمی‌باشد. برای این که بتواند به درستی این موضوع را بفهمد، نیاز دارد تا نگرش خود را تغییر دهد. به همین دلیل، ضروریست که رویکردها و دیدگاه‌های ما مورد بازنگری قرار گیرد.
صادق خرازی: آن زمانی که چینی‌ها می‌خواستند در کشور ما یک پایگاه امنیتی داشته باشند، ما خواب بودیم/ دنیای امروز، دنیای بده‌بستان است

به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، صادق خرازی، فعال برجسته سیاسی از جریان اصلاحات، در مصاحبه‌ای با خبرآنلاین تحت عنوان «واکنش صادق خرازی به انتقادات برادرش از دولت/ مسئولان، خود و فرزندانشان را کنترل کنند، مشکلی پیش نخواهد آمد» به بررسی سوالات مرتبط با وضعیت سیاست داخلی کشور و موضع‌گیری‌های اخیر برادرش، محمدباقر خرازی پرداخته است. در ادامه، بخشی از این مصاحبه را مطالعه می‌فرمایید؛

* آینده دیپلماسی و وضعیت جنگ ایران و آمریکا را چطور ارزیابی می‌کنید؟

بدون تردید آمریکایی‌ها به اهداف خود دست نخواهند یافت و این موضوع ارتباط مستقیمی با نحوه مدیریت ایران در حال حاضر دارد. اگر ما بتوانیم به درستی امور را مدیریت کنیم، از نظر ضعف و چالش دچار مشکل نخواهیم شد. مشکلات و نابرابری‌هایی وجود دارد، اما این به تاب‌آوری مردم و نحوه حکمرانی ما باز می‌گردد.

حکمرانی صحیح به این معنا نیست که ما فقط دست‌های خود را بالا ببریم و بگوییم تسلیم شده‌ایم. حکمرانی درست این است که بدانیم در وزارت‌خانه‌های نفت، کشور و خارجه چه اتفاقاتی می‌افتد؛ در وزارت کشاورزی چه فعالی انجام می‌شود و مفهوم تقوا در وزارت اقتصاد کجای کار است؟ مردم ایران به تبعیض‌ها، نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌ها حساس هستند. اگر این مسائل حل و فصل شوند، مردم ایران پیروز خواهند شد و آمریکا در موقعیت شکست قرار خواهد گرفت.

دستگاه سیاست خارجی ما نمی‌تواند واقعه‌های چین را درک کند

دستگاه دیپلماسی ما توانایی درک تجلی و تبلوری که در چین به وقوع پیوسته است، ندارد. اگر بخواهد این موضوع را درک کند، نیاز است تا عینکی که بر چشم دارند را تغییر دهد. بنابراین گرایش‌های ما باید بازنگری شده و نظریات‌مان باید دگرگون گردد.

بیشترین مکالمه‌ها را با وزرای اروپایی انجام می‌دهیم که به ما توجهی نمی‌کنند، در حالی که باید به سمت شرق گرایش پیدا کنیم. امروز جهان در حال دگرگونی بنیادی است و اگر این واقعیت را درک کنیم، می‌توانیم در عرصه بین‌المللی حرفی برای گفتن داشته باشیم.

پس از برجام، چه کمکی از چینی‌ها دریافت کردیم؟

* در جنگ‌های اخیر، روسیه و چین چه کمکی به ایران کردند و آیا این کمک‌ها مطابق انتظار تهران بودند؟ نقدی وجود دارد که ایران بر روی کمک این دو کشور زیاده‌روی کرده است.

چه کمکی؟

* به عنوان مثال، ما درخواست کمک نظامی از روسیه به ویژه جنگنده‌ها داشتیم، اما هیچ جنگنده‌ای دریافت نکردیم.

چرا باید تا این حد خود را راضی و خودخواه فرض کنیم که فکر کنیم هر آنچه می‌خواهیم، باید به ما داده شود؟ این‌گونه نیست که ما در تهران نشسته و تصمیم‌گیری کنیم که چین باید خواسته‌های ما را برآورده کند. آنها نظرات و سیاست‌های خود را دارند. وقتی که شما در محضر یک مقام چینی قرار می‌گیرید و او احساساتش را بیان می‌کند، ممکن است نتوانید تحمل کنید یا به سرعت از آنجا خارج شوید. پس از برجام، ما به جز تحقیر چینی‌ها چه اقدام مثبتی انجام داده‌ایم؟ نمی‌خواهم بیشتر از این ادامه دهم که چه تغییراتی با حضور رئیس‌جمهور چین رخ داد.

امروزه، دنیا بر پایه تعامل و ارتباطات بنا شده است. چرا عربستان و امارات موفق به کسب نتیجه در چین می‌شوند و ما نه؟ زیرا آنها سرمایه‌گذاری‌های خود را بر اساس واقعیت‌های کنونی جهان انجام می‌دهند. شما نمی‌توانید با چند نفر که در رده‌های پایین از جمله نگهبانی سفارت عربستان هستند، در روسیه و سایر کشورهای آسیایی، سیاست خارجی را اداره کنید. من به کسی توهین نمی‌کنم؛ سفرای ما افراد فرهیخته و باتجربه‌ای هستند، اما متأسفانه فاقد تخصص لازم برای این کار هستند.

ما به چین می‌گوییم رابطه اقتصادی‌ات با آمریکا را که میلیاردها دلار است، کنار بگذار و تنها به ما کمک کن

کشورهای دیگر بر نیروی انسانی خود سرمایه‌گذاری می‌کنند، اما ما این کار را نکردیم. چینی‌ها که از ما خواستند به‌طور موقت در ایران پایگاه داشته باشند، ما هیچ توجهی نکردیم و نتیجه این بی‌توجهی همین شده است. نمی‌توانید انتظار داشته باشید که فقط به ما کمک کنند. اگر چین‌ها نبودند که نفت شما را می‌خریدند، چه برنامه‌ای داشتید؟ همین کمک اندکی که انجام دادند، چینی‌ها حاضر نیستند به ما اعتراف کنند که در حال کمک به ما هستند. اظهارات مبنی بر کمک نکردن، نادرست است و ما خود را در مخمصه قرار می‌دهیم.

ما با چینی‌ها در مورد تغییرات جهانی گفتگو می‌کنیم؛ آن‌ها اعلام می‌کنند که این تغییرات را نمی‌پذیرند. تمام تفکرات ما انتزاعی و نظری است. آن‌ها ما را به عنوان یک عنصر نامطلوب تلقی می‌کنند که این موضوع برای من نیز ناراحت‌کننده است. اما آنها تمایل ندارند مشخصه‌های خود را با ما تلفیق کنند. در زمانی که چینی‌ها برای ایجاد یک پایگاه امنیتی در کشور ما خواستار همکاری شدند، ما در بی‌خبری بسر می‌بردیم.

ما می‌گوییم سالانه ۶۰ تا ۷۰ میلیارد تومان فعالیت می‌کنیم، در حالی که کشورهای عربی با چین بیش از ۶۰۰ میلیارد دلار همکاری دارند. ما از چین می‌خواهیم که ارتباطات اقتصادی‌اش با آمریکا را که گوشه‌ای از چند هزار میلیارد دلار است، کنار بگذارد و به ما کمک کند. این مقایسه کاملاً نادرست است و با این دیدگاه غیرممکن است که به نتیجه مطلوب برسیم. روس‌ها معمولاً در آخرین لحظات موضوعات را مطرح می‌کنند و در لحظات حساس ما کناره‌گیری می‌کنیم و در دقیقه نود درخواست می‌کنیم که فلان چیز را به ما بدهند؛ خوب، آن‌ها این کار را نمی‌کنند. حتی همین کمکی که انجام می‌دهند، شایسته‌ی قدردانی است. ما نباید بحران‌های بین‌المللی را تنها از یک زاویه بررسی کنیم. نه می‌توان با خوش بینی و نه با بدبینی به سمت سیاست خارجی پیش رفت. مهم‌ترین نکته واقع‌بینی است و تا وقتی که واقع‌بینی را در نظر نگیریم، جایی برای ابراز نظر نخواهیم داشت.

31215

نظرات کاربران

نظر شما

ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین، افترا، لینک، تبلیغات و نوشته‌شده با حروف لاتین معذور است.

هنوز نظری برای این خبر تایید نشده است.