راز طول عمر خفاشها ممکن است به مبارزه با سرطان و ویروسها در انسان یاری رساند
طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و بر پایه اطلاعات دیجیاتو، محققان در حال مطالعه سیستم ایمنی خفاشها هستند تا بفهمند چگونه این پستانداران قادرند مدتهای طولانی به زندگی ادامه دهند، با ویروسها سازگار شوند و در برابر بیماریهایی نظیر سرطان ایستادگی کنند. یک پژوهش تازه حاکی از آن است که امکان دارد توانایی خفاشها در مقابله با پیری و تحمل ویروسها بهطور ژنتیکی به یکدیگر مرتبط باشد.
بر اساس اطلاعات یورونیوز، پژوهشگران ارتباطهای ژنتیکی مربوط به طول عمر و مقاوت در برابر بیماریها را در چندین گونه خفاش مورد مطالعه قرار دادند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که برخی سازگاریهای تکاملی خفاشها ممکن است به آنها کمک کند تا هم از عفونتها محافظت شوند و هم سرعت فرایندهای پیری را کاهش دهند.
محققان از دانشگاه کالیفرنیا برکلی تصریح میکنند که خفاشها در مقابله با بیماریها و پیشگیری از سرطان به مهارت بالایی دست یافتهاند. آنها بر این باورند که پژوهش درباره چگونگی شکلگیری این ویژگیها در خفاشها میتواند راههای جدیدی برای مقابله با عواملی که باعث بیماری در انسان میشود، معرفی کند.
پژوهش درباره خفاشهای با طول عمر زیاد
تحقیق حاضر بر روی خفاشهای خانواده Myotis متمرکز است؛ گروهی که در میان پستانداران، سازگاریهای چشمگیری نسبت به طول عمر و مقاومت در برابر بیماریها دارد. بهعنوان نمونه، خفاش برانت (Myotis brandtii) قادر است تا ۴۲ سال زندگی کند.
محققان با ارائه نقشههای ژنتیکی دقیق از هشت نوع مختلف، به بررسی سازوکارهای بیولوژیکی مرتبط با طول عمر و مقاوت در برابر بیماری پرداختند. یکی از کشفیات مهم، شناسایی مکانیزمهایی به منظور جلوگیری از ابتلا به سرطان در خفاشها بود. به عنوان مثال، خفاش قهوهای کوچک (Myotis lucifugus) قدرت بهتری در حذف سلولهای آسیبدیده دارد و میتواند قبل از بروز خسارت، آنها را از بین ببرد.
محققان همچنین به یک عامل ایمنی خاص به نام PKR اشاره کردند. بیشتر گونههای Myotis نسخههای اضافی از ژن مرتبط با این عامل را توسعه دادهاند که به آنها امکان میدهد دامنه وسیعتری از ویروسها را شناسایی کنند.
خفاشها بهعنوان مخزن طبیعی برخی ویروسهای مشترک میان انسان و حیوان شناخته میشوند؛ به این معنا که میتوانند ویروسهایی را حمل کنند که برای انسان خطرناک هستند، بدون آنکه خودشان به بیماری مبتلا شوند.
پژوهشگران توضیح میدهند که خفاشها علاوه بر توانایی در برابر عوامل بیماریزا، یک استراتژی تکاملی دیگر به نام تحمل ویروسی را نیز ایجاد کردهاند. در حالیکه اکثر پستانداران سعی در از بین بردن عامل بیماریزا دارند، خفاشها میتوانند به وجود ویروس عادت کنند و در عین حال از آسیبهای ناشی از واکنش بدن جلوگیری کنند.
خفاشها توانستهاند روشهایی برای کنترل التهاب شدید و استرس سلولی بهوجود آورند. این فرآیندها میتوانند از آسیبهایی پیشگیری کنند که در شرایط مشابه ممکن است برای سایر پستانداران کشنده باشد و به ویروس اجازه میدهد بدون ایجاد بیماری شدید در بدن خفاش باقی بماند.
در خصوص ویروسهای RNA، که مسئول برخی از شیوعهای انسانی نظیر همهگیری کووید-۱۹ هستند، خفاشها در برخی موارد شمار ژنهای مرتبط با سیستم ایمنی خود را تغییر داده و نسخههای اضافی از برخی ژنها را تکامل دادهاند تا توان دفاعی خود را گسترش دهند.
پژوهشگران معتقدند که سازگاریهای طبیعی خفاشها در برابر سرطان و فرسودگی سلولی میتواند به درک بهتر چگونگی مدیریت این فرایندها در انسان یاری رساند. یافتههای این تحقیق همچنین این مسئله را مطرح میکند که بیماریهای مرتبط با پیری و بیماریهای عفونی نباید بهعنوان موضوعاتی کاملاً مجزا در نظر گرفته شوند.
۲۲۷۲۲۷