چگونه محدودیتهای ساختاری و وابستگیهای امنیتی اسلامآباد به آمریکا بر تلاشهای میانجیگری بین تهران و واشنگتن تأثیر گذاشت؟/ توضیحات یکی از اعضای هیأت رئیسه مجلس
بر اساس اطلاعات منتشر شده از خبرگزاری خبرآنلاین، احمد نادری در اظهارات خود به تلاش پاکستان برای بهرهبرداری از تناقضات موجود در روابطش با ایران و همپیمانان تازهاش در توافق دفاعی مشترک اشاره کرد. وی بیان داشت که پس از امضای این پیمان بین پاکستان، عربستان و ترکیه، اهمیت نقش پاکستان در دنیای معاصر به مراتب افزایش یافته است. به گفته او، اسلامآباد در پی حفظ روابط خود با تهران است، در حالی که به طور همزمان در حال تقویت همکارهای امنیتی با عربستان و ترکیه میباشد، کشورهایی که به خاطر مواضعشان در عرصههای منطقهای چندان با ایران همراستا نیستند. این وضعیت منجر به یک موقعیت موازنهای پیچیده برای پاکستان شده است.
وی به نقل از خانه ملت ادامه داد: نوع تعامل منیر با تهران به عنوان بخشی از تلاش اسلامآباد برای مدیریت این تناقضات قابل درک است. پاکستان نمیخواهد ایران چنین دیدگاهی را داشته باشد که آن را عضوی از یک جبهه ضدایرانی تلقی کند، در عین حال نیز نمیخواهد ارتباطات خود با همپیمانان عرب و غربیاش را فدای این مسئله نماید.
نادری در ادامه، تنگه هرمز را به عنوان یک عنصر حیاتی توصیف کرد و خاطرنشان ساخت: این گلوگاه فقط یک مسأله امنیتی بین ایران و آمریکا نیست، بلکه یکی از شریانهای اصلی انرژی در سطح جهانی محسوب میشود.
این نماینده مجلس دوازدهم بر این باور است که در حالی که بازگشایی و امکان عبور و مرور آزاد در این تنگه از نظر اقتصادی و امنیتی برای امریکا و بسیاری از کشورهای منطقه ضروری است، تهران این نقطه را به عنوان یکی از اصلیترین ابزارهای فشار خود علیه واشنگتن مدنظر قرار داده است؛ به همین دلیل، هرگونه میانجیگری برای مذاکره در مورد تنگه هرمز، به معنای ورود به حساسترین نقطه مناقشه به شمار میآید.
نادری همچنین با تفکیک مفهوم میانجی از تعریف سنتی یک بازیگر بیطرف، گفت: در سطح بینالمللی هیچ کشور یا نهادی به طور کامل بیطرف نیست و هر میانجی بر اساس منافع خود و روابط امنیتی و محاسبات ژئوپلیتیکی خاص خود عمل میکند.
وی تأکید کرد: مسئله اصلی در اینجا این نیست که میانجی هیچ نوع منفعتی نداشته باشد، بلکه موضوع مهمتر این است که میزان بیطرفی نسبی، قابلیت و توانایی او برای اجرای تعهدات خود چقدر سنجیده میشود.
این نماینده مجلس در ادامه به بررسی ابعاد مختلف این موضوع پرداخت و اظهار داشت: از این منظر، انتقادات مطرح شده درباره روابط پاکستان با تهران نکتههای قابل توجهی را به دنبال دارد. برخی از رسانههای داخلی بر این باورند که رویکرد اسلامآباد نه به عنوان یک ابتکار مستقل منطقهای، بلکه بهعنوان یک اقدام همراستا با منافع واشنگتن تفسیر میشود. اما مقامهای پاکستانی با رد این نگرش، ادعای توصیف «منیر» به عنوان نماینده تامالاختیار ترامپ را نادرست دانسته و ماموریت او را در راستای کاهش تنشهای منطقهای عنوان کردهاند.
نادری آنطور که بیان کرد: در حالی که نمیتوان بدون داشتن دلایل قاطع، مأموریت منیر را صرفاً آمریکایی محسوب کرد، اما نباید از اهمیت ارتباط او با واشنگتن نیز غافل شد.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس افزود: حتی اگر پاکستان با حسن نیت به این فرآیند ورود کرده باشد، یک چالش دیگر این است که میانجی به دلیل ارتباطات نزدیک امنیتیاش با آمریکا و همپیمانانش، در جلب اعتماد تهران با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
این نماینده مجلس در پایان اشاره کرد: به همین دلیل، انتقاداتی که به سفر کوتاه منیر و عدم ملاقات او با مقامات بالای تصمیمگیری ایران مطرح میشود، به عنوان نشانهای از محدودیت در موفقیت ماموریت او تفسیر میشود.
۳۱۲۱۶