پند یک کارشناس به سهراب؛ ای کاش با صالح به این شیوه رفتار نمیکردی/ نباید تمام گزینههای بازگشت را مسدود میکردی
علی لطیفی، بازیکن سابق استقلال، در گفتوگویی با خبرورزشی به تحلیل تفاوتها و تنشهای اخیر میان سهراب بختیاریزاده و صالح حردانی پرداخته است.
نظرتان درباره اقدام سهراب بختیاریزاده چیست؟ آیا این کار در شرایطی که استقلال پنجره نقلوانتقالات خود را بسته است، صحیح بود؟
فوتبال به وضوح در شرایطی ناپایدار و غیرقابل پیشبینی قرار دارد. دستاوردهای سهراب در حال حاضر مورد توجه قرار گرفته، اما واقعیت این است که باختها میتوانند محبوبترین مربیان را به دشمنان هواداران تبدیل کنند. تراپاتونی، که یکی از بزرگترینهای فوتبال است، به درستی بیان کرده که «فوتبال حافظه ندارد»؛ بدین معنی که حتی اگر یک مربی چندین بار قهرمان شود، در صورت ناکامی در یک فصل، به سرعت از اذهان حذف خواهد شد. این واقعیت به ویژه برای سهراب که تجربه کافی در هدایت استقلال ندارد، بیشتر صحت دارد.
چرا اینطور فکر میکنید؟
شما میتوانید یک مربی را ببینید که با تیمی چون استقلال چندین بار موفقیتهای چشمگیری را کسب کرده و اکنون از او انتظار میرود که در یک فصل خاص، معجزه کند. در این شرط، هواداران معمولاً صبر و تحمل بیشتری از خود نشان میدهند. اما در مورد سهراب عزیز، که همواره با او رابطه خوبی داشتهام، قضیه متفاوت است. او هنوز هم در عرصه مربیگری تجربیات کمتری دارد و در این حوادث میتواند در معرض مشکلات بیشتری قرار گیرد، به ویژه اگر استقلال دچار باختی شود، چرا که او هم اکنون با چالشی جدی از ناحیه نیمکت تیم مواجه است. به همین دلیل، بسیار مهم بود که سهراب به خوبی این وضعیت را مدیریت میکرد.
چرا سهراب به این شکل قاطعانه عمل کرد؟
سهراب به عنوان مربی تازهکار استقلال، به طور طبیعی میخواست که کنترل رختکن را حفظ کند و آرامش لازم را فراهم آورد. در چنین شرایطی، هر مربی نیازمند برقراری نظم و انضباط است. سهراب اعلام کرد که به صالح چندین بار تذکر داده است و به همین خاطر، میتوانم او را کاملاً درک کنم. در این وضعیت، حتی اگر استدلال قانعکنندهای ارائه ندهد، حق مربی در اتخاذ چنین تصمیمی بهخصوص در مورد کسی مانند سهراب بختیاریزاده محفوظ است. هیچکس نمیخواهد در چنین شرایطی که تیمش دچار کمبود بازیکن است، به نوعی خودزنی کند یا اوضاع را به هم بریزد.
در همین زمینه بخوانید: در مورد حردانی، ۱۰۰درصد حق با سهراب است/در دربی خوب بودیم، اما حالا باید به فکر اراک باشیم.
به نظرتان چه نوع برخوردی میتوانست بهتر باشد؟
به طور معمول، مربیان با سابقه در شرایطی مشابه تلاش میکنند تا مسائل را به خوبی مدیریت کنند. مثلاً ممکن است یک مربی بازیکنی را اخراج کرده و سپس یک مربی دیگر در تلاش باشد تا او را به تیم برگرداند. اگر چنین وضعیتی در تیمی که هواداران زیادی ندارد پیش میآمد، سرمربی میتوانست با خیال راحت بازیکن را کنار بگذارد و هیچکس هم ابراز نگرانی نمیکرد. این موقعیت در صورتی که فوتبال به صورت حقوقی پیش برود، میتواند تحت حمایت قرار گیرد، اما برای سهراب بختیاریزاده که به واقعیتهای غیررسمی نیز وابسته است، مدیریت این وضعیت بر پایه شخصیت و اعتبارش بسیار حائز اهمیت بود. از نظر من، اگر در مقام او بودم، بازیکن را نمیکردم بلکه وی را به کمیته انضباطی ارجاع میدادم تا راه جبران و بازگشت داشته باشد و در عین حال شأن و مقام سرمربی باقی بماند.
آیا فکر میکنید این وضعیت به خوبی حل و فصل خواهد شد؟
من به عنوان یک فرد متعصب استقلال، تمنای موفقیت سهراب را برای این تیم دارم. در چنین شرایطی که تیم با کمبود بازیکن مواجه است، مدیریت باشگاه باید نقش اساسی و موثری ایفا کند. به عقیدهام، آقای تاجرنیا باید در این وقت، وارد عمل شود و با تشکیل یک تعهد کتبی و اعمال جریمهای قابل توجه برای صالح حردانی، این شرایط را طوری تنظیم کند که هم شخصیت سهراب به عنوان سرمربی حفظ شود و هم بازیکن را از دست ندهیم. صالح که هنوز دو ماه پیش در جام جهانی تجربه بازی داشته است، میتواند به عنوان بازیکن مهمی باقی بماند. از طرفی، شدت جریمه باید به گونهای باشد که مانع از تکرار بیاحترامی به مقام سرمربی شود و نیازی به نگرانیهای بعدی برای بازگشت بازیکن نداشته باشیم.
پس با این مسئله موافقید که صالح حردانی باید در تیم بماند؟
به طور قطع، ما هنوز در ابتدای هفته ششم هستیم و بختیاریزاده باید به خاطر خود و تیم راهحلی پیدا کند تا این بحران به پایان برسد. دوباره تأکید میکنم که صالح حردانی در این قضیه مسئول شناخته میشود، اما بزرگان باید مداخله کنند و با گرفتن تعهد و اعمال جریمه مناسب، این موضوع را به گونهای ختم کنند که نه جایگاه سهراب آسیب ببیند و نه استقلال از نبود صالح آسیب ببیند.
بیشتر بخوانید: بختیاریزاده به شاگردان پیروز قربانی روحیه داد.