انتشار ویدیویی عجیب از خداداد عزیزی؛ چگونه «پسر بد» فوتبال ایران پرورش یافت؟
پس از جنجالهای اخیر و صدور رأی محرومیت و مجازات خداداد عزیزی از سوی کمیته انضباطی، ویدیویی منتشر شده که او در آن اظهار میکند به منظور بازدید از زمینی در مشهد که نوجوانان در آن فوتبال بازی میکنند، عازم این شهر خواهد شد.
در این ویدیو، خداداد با کنایه به انتشار یک فایل صوتی حاوی الفاظ غیرمناسب، به باشگاه گلگهر و کمیته انضباطی اشاره میکند و میگوید به ناچار به «پسر بد فوتبال ایران» تبدیل شده است.
اما واقعیت این است که خداداد عزیزی در تمام مدت فعالیتش در فوتبال ایران هرگز به طرز خاصی مؤدب و بیعار بوده است. نحوه بیان او همواره واضح، تند و بهطور گاهی شوخطبعانه بود؛ اما تفاوت عمدهای میان آن خداداد و شرایط فعلی وجود دارد.
او در محافل دوستانه و میان دوستان نزدیک، هر آنچه که میخواست بدون هیچ تردیدی بیان میکرد و ممکن بود از زبان تندی نیز بهره گیرد؛ اما در مکانهای عمومی، در برابر دوربینهای خبرنگاران، در برنامههای زنده تلویزیونی یا در فضای فوتبال، هرگز به شکل علنی و بیپروایی به توهین و فحاشی نمیپرداخت.
خداداد به وضوح یکشبه به این مرحله از توهین و بیادبی نرسیده است. در واقع، یک روند طولانی و تدریجی دراینمیان وجود داشته که به تدریج مرزهای قبلی را نیز جابجا کرده است.
برای یادآوری شایسته است به روزی اشاره کنیم که بازیکنان فوتبال به یاد و خاطره فقید مهرداد میناوند مسابقهای برگزار کردند. در آن زمان، خداداد عزیزی به دوربین خبرنگاران نزدیک شد و بدون هیچ ملاحظهای، به سالها و روزگار گذشته ناسزا گفت؛ عملی که بههیچعنوان شایسته گفتوگو با خبرنگاران و پخش آن در فضای مجازی نبود.
عادل فردوسیپور نیز بعدها به همین نکته اشاره کرد که ظاهراً خداداد تصور میکند که فحاشی برای او هیچ عواقبی ندارد؛ شاید به همین خاطر بود که این نوع ادبیات به تدریج بیشتر و بیشتر شد.
با گذشت زمان، ماجرا به درگیریهای مستقیم با مجریان تلویزیونی در جریان برنامههای زنده کشیده شد؛ جایی که باز هم خداداد بابت آن رفتار، عواقب جدی را نداشت. حتی بیادبی زیرلبی در صداوسیما نیز ظاهراً تبعات خاصی برای او ایجاد نکرده است.
در اینجا باید یک سؤال ساده مطرح کرد: وقتی که یک رفتار به طور مکرر تکرار میشود و هر بار بدون عواقب جدی باقی میماند، آیا عجیب است که در نهایت مرزهای آن رفتار دوباره جابهجا شود؟
روندی که خداداد در «تمرین فحاشی در انظار عمومی» پی گرفت، سرانجام به مرحلهای در پشت درهای رختکن گلگهر رسید که دیگر نه میتوانستند چیزی را پنهان کنند و نه با شوخی، عصبانیت یا ویژگیهای شخصیتی توجیهش کنند.
اگر تصور میکنید خداداد عزیزی «یکشبه» پسر بد فوتبال ایران شده است، در اشتباهید، چرا که این تصویر به تدریج و در طول سالهای اخیر شکلگرفته است و متأسفانه به جایگاه نامطلوب فعلی رسیده است...
اینجا ببینید: خداداد طلبکار شد: به مشهد میروم تا به یک زمین چمن سر بزنم؛ فردا کسی از گل گهر ویدیو ضبط کرده، در جریان باشید/ من پسر بد فوتبال ایران هستم؛ شما خوبید!