هنرمندانی که صداهایشان از سرقتهای تلفن همراه به گوش رسید!
طبق گزارش خبرنگار ایسنا، دزدیهای خیابانی در کلانشهرها، به ویژه در تهران، پدیدهای نیست که تازگی داشته باشد، ولی گاه شدت آن را بیشتر احساس میکنیم. در این میان، چهرههای شناختهشده هنری و فرهنگی نیز شکایتهایی در مورد این موضوع مطرح میکنند. اخیراً سیاوش طهمورث، بازیگر با سابقه تئاتر، سینما و تلویزیون، به جمع افرادی پیوسته که موبایلشان به سرقت رفته است.
در ادامه، گزارشی از این رویداد و مرور سرقتهای مشابهی که در سالهای اخیر علیه هنرمندان رخ داده است، ارائه میشود که نشاندهنده این است که این پدیده به یک معضل رایج و نگرانکننده در زندگی روزمره شهری تبدیل شده است.

سیاوش طهمورث - بازیگر قدیمی - در تاریخ دوشنبه (۱۶ شهریورماه) در منطقه خیابان شریعتی سهراه طالقانی، در حین مکالمه با تلفن همراه و عبور از خیابان، دچار سرقت موبایل شد که توسط یک موتورسوار انجام گرفت.
این بازیگر پس از این واقعه، ویدیویی به اشتراک گذاشت که در آن اظهار داشت: «متاسفم و نمیدانم چه بر سر ما آمده است. چرا باید به چنین وضعیتی دچار شویم؟ دیروز، دوشنبه، در سهراه طالقانی و شریعتی در حال صحبت با گوشیام بودم و نزدیک پیادهرو قرار داشتم که ناگهان یک مرد با موتور به من نزدیک شد و گوشیام را قاپید. پس دیگر حتی نمیتوانم در خیابان با گوشیام به راحتی صحبت کنم؟ و آن کسی که این گوشی را برمیدارد، فکر میکند چقدر میتواند آن را بفروشد؟ عزیزم، ابتدا این یک عادت است، و بعد از آن عادت به انجام کارهای خلاف. لطفاً این کار را نکنید. این ماجرا به خود شما برمیگردد. هر چقدر بیشتر به دست آوردید، باید بیشتر خرج کنید و بیشتر بدوید و حتی این جرمها نیز نمیتوانند پاسخگوی شما باشند. امیدوارم صدای مرا بشنوید و بدانید که گوشی چه کسی را دزدیدید. قربان شما!»
پیشتر نیز مواردی از سرقت موبایل بازیگران گزارش شده است. در اواخر تابستان ۱۴۰۳، موبایل بهزاد خلج - بازیگر سینما و تلویزیون - که در آن زمان در سریال «آقای قاضی» به ایفای نقش میپرداخت، توسط یک باند سرقت متشکل از چهار جوان ۱۸ساله دزدیده شد که در نهایت نیروی انتظامی همه اعضای این باند را دستگیر کرد.

این موضوع همچنین برای حامد کمیلی - بازیگر سینما و تلویزیون - در اردیبهشتماه ۱۴۰۱ نیز رخ داد. وی در حال عبور از میدان فردوسی تهران بود که دو مرد سوار بر موتورسیکلت نزدیک او شده و در حالی که این بازیگر در مقابل داروخانه ایستاده بود، گوشیاش را قاپیدند و به سرعت از محل فرار کردند.

در شهریور ۱۳۹۹ نیز مهراب قاسمخانی - نویسنده و بازیگر - در صفحه اینستاگرام خود نوشت که فردی سوار ماشین دخترش شده و با گذاشتن قمه بر گردنش گوشیاش را دزدیده است.
همچنین در شهریور ۱۳۹۷ نیز تلفن همراه مهراب قاسمخانی در میدان هفتمتیر به سرقت رفته بود. وی در همان زمان در اینستاگرامش نوشت: «دوست عزیزی که امروز توی میدون هفت تیر گوشی منو دزدیدی، باور کن اگر به من پسش بدهی هیچ کاری با تو ندارم و خیلی بیشتر از مقداری که میتوانی بفروشیش به تو میدهم. یادداشتهای توی گوشیم برایم بسیار ارزشمند هستند... آیا هنوز کمی انسانیت در وجود تو باقی مانده است؟...
پ.ن اول: دوباره قول میدهم که هیچ کاری با تو نداشته باشم.
پ.ن دوم: دوستان دیگری که ممکن است گوشیدزد میدون هفت تیر را بشناسند، به او بگویند که پول بیشتری نصیبش میشود.

هومن حاجی عبداللهی - بازیگر سینما و تلویزیون - نیز در زمستان ۱۴۰۲ قربانی این مسئله ناخوشایند شد. او در یک استوری به سرقت موبایلش با استفاده از قمه در حوالی خیابان پاسداران تهران اشاره کرده و در صفحه خود نوشت: «امروز پنجشنبه ۷ دیماه، ساعت ۹:۳۰ صبح در روز روشن، خیابان پاسداران ساقدوش - نبش رحمانیان غربی بهوسیله قمهای به طول نیم متر به من حمله کردند و گوشیام را برداشتند از آنجا که چند دقیقه چیزی نمیدیدم. خواهش میکنم مراقب خودتان باشید. توانستم توییت کنم.»
همچنین ویدا جوان - بازیگر سینما و تلویزیون - در بهمن ۱۴۰۲ با انتشار ویدیویی در صفحه اینستاگرامش از سرقت تلفن همراش برای دومین بار خبر داد. وی در این ویدیو توضیح میدهد که دو موتورسوار گوشی او را از داخل ماشینش دزدیدند و در حین سرقت به او آسیب رسانده و دستش را صدمه دیده است.

علیرضا داوودنژاد - کارگردان سینما - نیز در عصر روز سهشنبه ۱۴ شهریورماه ۱۳۹۷، در جمع مدیران و خبرنگاران یک روزنامه حاضر بود. پس از گفتوگو و بازدید، دقایقی پس از خروجش از دفتر روزنامه، طعمه دزدان موبایلقاپ شد.
داودنژاد درباره این حادثه میگوید: «به محض اینکه از روزنامه خارج شدم، پیاده در خیابان نوبخت به سمت نیلوفر در حرکت بودم و در حال صحبت با تلفن همراهم بودم که ناگهان مردی قد بلند و سیاهپوش از پشت به سرم ضربهای زد. در حالی که کاملاً شوکه شده بودم، او تلاش کرد گوشی را از دستم بگیرد.
برای همین مرا هل داد و گوشی را ربود. سپس با سرعت به جلو دوید و چند متر جلوتر سوار موتورسیکلت همدستش شد و از آنجا فرار کردند. این کارگردان سینما همچنین در ادامه گفت: گوشی من بسیار گرانقیمت بود و اطلاعات زیادی در آن داشتم.»
او در پیامی از دزدان خواست که با او تماس بگیرند و گوشیاش را برگردانند و افزود: «اگر این کار را بکنید، پاداش خوبی میدهم.»

مریم بوبانی - بازیگر سینما و تلویزیون - نیز در آذرماه ۱۴۰۲ در صفحه اینستاگرامش از دزدی موبایلش گفت. وی در پستی نوشت: «در روز روشن جلوی مجتمع قضایی از داخل ماشین، در کمتر از یک ثانیه گوشیام را از دستم دزدیدند. هنوز از ترس بدنم میلرزد.»

مونا فرجاد - بازیگر سینما و تلویزیون - در آبانماه ۱۴۰۲ تلفن همراهش در مقابل یکی از رستورانهای تهران دزیده شد. در آن زمان مطرح شد که این سرقت با تهدید قمه همراه بوده و باعث بستری شدن او در درمانگاه گردید. بعداً، مونا فرجاد در صفحه اینستاگرامش شب حادثه را از این قرار تعریف کرد: «دیشب جلوی رستوران ایستاده بودیم و در حال مرور پوستر فیلمهای خارجی در فضای مجازی بودیم. به ناگاه حس کردم که کسی در کنارم ایستاده و بعد به مقابل خودم با مردی با کلاه مشکی و ماسک مواجه شدم.
در کسر ثانیه فریاد زدم «دزد» و به یقه دوستم چنگ انداختم و در همین حین چشمانم به تیزی قمه دزد که قصد ضربه به ما داشت، افتاد. نمیدانم چگونه حداقل دو متر به عقب پرت شدیم.
از دورتر، مارال مردی قمهبهدست را بالای سر ما دید که به سمت ما حملهور است و نوشان طهماسبی که در کنار مارال ایستاده بود، فکر کرد که کار تمام است و ما را زدهاند. صدای جیغ و فریاد کمک کرد تا دزد از همدستش فرار کرده و بگریزد.
اگر من متوجه حضور دزد نشده بودم و به سرعت عکسالعمل نشان نمیدادم، دوستان عزیزم که بهطور اتفاقی در رستوران بودند به یاری ما نمیآمدند و اگر خداوند همراهمان نبود، احتمالاً اکنون با فاجعهای مواجه بودیم که فکر کردن به آن لرزه بر بدنم میاندازد.

بررسی این رویدادها نشان میدهد که دزدی تلفن همراه در معابر عمومی، بدون توجه به موقعیت اجتماعی قربانیان، به الگویی تکراری و خطرناک تبدیل گشته است؛ الگویی که در آن دزدان موتورسوار با سرعت عمل و غافلگیری، امنیت شهروندان را تهدید میکنند.
از سهراه طالقانی تا میدان هفتتیر و از جلوی مجتمع قضایی تا رستورانهای پایتخت، این داستان برای هنرمندان و شهروندان عادی تکرار شده و گاه با ناامنیهای جدی همراه است.
شاید تکرار این داستانهای تلخ، روزی به نقطه عطفی بدل شود تا رویکردی جدی به روشهای پیشگیری و مقابله با این معضل اجتماعی مطرح گردد؛ پیش از آنکه فرد بعدی، خود ما باشیم.
انتهای پیام