نخستین مراسم دفن با تابوت قارچی قابل تجزیه بیولوژیکی در استرالیا برگزار شد

بر اساس گزارش گاردین، استرالیا نخستین تجربه تدفین با تابوتی از جنس قارچ را به ثبت رساند، حادثه‌ای که فعالان این حوزه آن را از نشانه‌های تغییر نگرش به روش‌های تدفین و افزایش تمایل به گزینه‌های دوستدار محیط زیست می‌دانند.

کارولین، زنی حدوداً ۷۰ ساله اهل سیدنی که خانواده‌اش تمایلی به افشای نام خانوادگی‌اش ندارند، پس از انجام مراسم تشییع در فالکنبریج، در گورستان اسپرینگ‌وود واقع در کوه‌های آبی نیو ساوت ولز به خاک سپرده شد. او به عنوان نخستین فرد در استرالیا با تابوتی از میسلیوم قارچ دفن شده است.

این تابوت توسط شرکت هلندی Loop Biotech ساخته شده است و از میسلیوم، ساختار ریشه‌ای قارچ‌ها و الیاف کنف بازیافتی که از ضایعات کشاورزی به دست می‌آید، تشکیل شده است.

طرز تهیه این تابوت به‌گونه‌ای است که این مواد در قالبی خاص و در دما و شرایط مناسب قرار می‌گیرند و ظرف مدت تقریباً یک هفته، به شکل یک تابوت کامل درمی‌آیند. در مقایسه با تابوت‌های چوبی سنتی که ممکن است برای تجزیه کامل تا ۵۰ سال زمان نیاز داشته باشند، این تابوت در شرایط مناسب طی حدود ۴۵ روز به خاک تبدیل می‌شود.

باب هندریکس، موسس ۳۲ ساله شرکت Loop Biotech، هدف از طراحی این تابوت را ایجاد «پیله‌ای کاملاً زیست‌تخریب‌پذیر» اعلام می‌کند که به جای آلودگی خاک، به غنی‌سازی آن یاری رساند.

این ایده که هندریکس حدود پنج سال پیش به عنوان پروژه大学ی در دانشگاه صنعتی دلفت هلند آغاز کرد، از همان آغاز با توجه به علاقمندی مشتریان استرالیایی مواجه شد؛ با این حال، قوانین سختگیرانه امنیت زیستی در استرالیا باعث طولانی شدن روند ورود این محصول به بازار شده است.

آشا دولی، مدیرعامل شرکت Grace Funerals و رئیس انجمن Funerals Australia، می‌گوید تمایل خانواده‌ها به گزینه‌های پایدار در صنعت تدفین به‌طرز چشمگیری در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

او می‌افزاید، اگر پنج سال پیش کمتر کسی به تأثیرات زیست‌محیطی مراسم تدفین توجه می‌کرد، اینک بسیاری از خانواده‌ها به دنبال برگزاری مراسمی هستند که با سبک زندگی و ارزش‌های فرد متوفی بیشتر سازگار باشد.

کریستین، یکی از دوستان نزدیک کارولین، با نگاهی متفاوت به این مراسم اشاره می‌کند. او معتقد است که مشاهده کارولین بر بستر خزه، حسی از پیوستگی با طبیعت را به وجود می‌آورد و به نوعی او را در آن لحظه، جزئی از طبیعت می‌سازد.

این دیدگاه تولیدکنندگان به مفهوم «مرگ سبز» یا Eco-death نزدیک است که بر اهمیت بازگشت جسد به چرخه طبیعی زمین تأکید می‌کند.

هانا گولد، انسان‌شناس فرهنگی در دانشگاه ملبورن، بر این باور است که کاهش وابستگی به مراسم مذهبی سنتی در بخشی از جامعه استرالیا، موجب شده تا ارزش‌هایی از جمله حفظ محیط زیست در تصمیم‌گیری‌های مربوط به آیین‌های تدفین جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.

سالانه در استرالیا تقریباً ۲۰۰ هزار مراسم تدفین برگزار می‌شود. در حال حاضر، سوزاندن بدن‌ها نسبت به روش‌های دفن سنتی محبوبیت بیشتری دارد، با نسبت تقریباً هفت به سه، که تا حد زیادی به هزینه بالای زمین‌های تدفین در شهرهای کلیدی مانند سیدنی و ملبورن مربوط می‌شود.

با این وجود، گزینه‌های نوینی در حال وارد شدن به این صنعت هستند. از جمله این شیوه‌ها می‌توان به هیدرولیز قلیایی اشاره کرد که به جای آتش از آب برای تجزیه پیکر استفاده می‌کند و همچنین روش کمپوست انسانی که در آن بدن با مواد طبیعی مانند تراشه‌های چوب و کاه تبدیل به ماده‌ای آلی در مدت چند هفته می‌شود.

به‌علاوه، الکس گرینویچ، نماینده مستقل شهر سیدنی، چندی پیش طرحی را برای قانونی کردن روش کمپوست انسانی در ایالت نیو ساوت ولز به تصویب رساند. اگر این طرح به تأیید برسد، این ایالت نخستین منطقه در استرالیا خواهد بود که مجوز رسمی برای چنین روشی ارائه می‌دهد.