پیوند بین تغییرات صوتی و زوال عقل
طبق گزارشی از ایسنا، پژوهشگران دانشگاه «درکسل» واقع در ایالت پنسیلوانیا در این تحقیق به نتیجهای دست یافتند که نشان میدهد افرادی که به اختلال کمشنوایی مبتلا نیستند، اما از افت کیفیت صدا به لحاظ زیر و بمی، وضوح، بلندی، محدودیت در گستره صوتی یا دیگر مسائل مرتبط با صدا رنج میبرند، تا ۵۸ درصد بیشتر در معرض ابتلا به اختلالهای شناختی یا زوال عقل نسبت به افرادی که فاقد مشکلات صوتی هستند، قرار دارند.
رابرت ساتالوف، نویسنده اصلی این تحقیق، بیان میکند: در صورتی که با اختلالی مواجه باشید که بر کیفیت صدای شما تاثیر بگذارد یا هنگام صحبت کردن یا آواز خواندن احساس ناراحتی کنید، طبیعی است که تمایل کمتری به مشارکت در فعالیتهای اجتماعی یا دیگر فعالیتهای تحریککننده مغز داشته باشید. این مساله را میتوان در بیماران مبتلا به پارکینسون مشاهده کرد، جایی که اختلالات صوتی اغلب پیش از بروز سایر علائم جسمی این بیماری خود را نشان میدهند.
در این مطالعه، متخصصان بیماران مبتلا به اختلالات تشخیصدادهشده صدا را با یک گروه کنترل که شامل افرادی بدون مشکل در صدا یا شنوایی بود، مقایسه کردند تا تعیین کنند کدام یک از این افراد ممکن است در آینده با زوال عقل یا اختلالهای شناختی رو به رو شوند.
همچنین، ساتالوف در گزارش مدیکال اکسپرس اظهار داشت: ما ارتباط قویتری را با زوال عقل در بیمارانی مشاهده کردیم که با هم اختلال صدا و کمشنوایی داشتند، اما نکته حائز اهمیت این است که خطر ابتلا در افرادی که تنها دارای اختلال صدا و فاقد کمشنوایی بودند، بیشتر از بیماران تنها کمشنوا بود. این ممکن است برای بسیاری از این بیماران مفید باشد که با یک متخصص گوش، حلق و بینی مشورت کنند تا او بتواند زمینهای برای ارزیابی شناختی فراهم کرده و در تدوین یک برنامه مناسب مراقبتی به بیماران کمک کند.
این یافتهها به چالش کشیدن تمرکز معمولی بر کمشنوایی به عنوان نشانهای برای شناسایی افت شناختی را نشان میدهد، حال آنکه دادههای موجود در این مطالعه با پژوهشهای قبلی درباره رابطه بین کمشنوایی و زوال عقل همخوانی دارد.
انتهای پیام