به نقل از هریتیج دیلی، یک کاوشگر علاقهمند به فلزیابی در بخش جنوبی فنلاند موفق به کشف یک گنجینه منحصربهفرد از دوره وایکینگها شده است که بزرگترین گنجینه سکههای نقره از این عصر در تاریخ این کشور به حساب میآید. این یافته در نزدیکی روستای کلیسایی سیسما صورت گرفت و میتواند اطلاعات مهمی در زمینه تاریخ تجارت، ثروت و ارتباطات وایکینگها در شمال اروپا ارائه دهد.
این گنجینه در تاریخ سوم سپتامبر ۲۰۲۶ توسط «کاله لاپینن»، یک فلزیابکار آماتور، کشف شد و تنها یک روز پس از آن، باستانشناسان اقدام به بررسی و برداشت آثار در محل کردند.
چهار و نیم کیلو نقره در دل زمین
این گنجینه به انتهای عصر آهن تعلق دارد، که شامل دوران وایکینگها نیز میشود. وزن کل این مجموعه حدود چهار و نیم کیلوگرم تخمین زده میشود؛ اما تعداد دقیق سکهها هنوز مشخص نشده است. کارشناسان میبایست ابتدا تمامی قطعات را پاکسازی، تفکیک و ثبت نمایند؛ با این وجود، برآورد اولیه نشان از وجود هزاران سکه نقره در این مجموعه دارد.
زمان دقیق و تجزیه و تحلیل کامل گنجینه پس از اتمام مراحل مرمت و بررسیهای تخصصی مشخص خواهد شد.
دو ظرف کاهی و معمایی که هنوز روشن نیست
یکی از جالبترین ویژگیهای این کشف، روش دفن آن است. بر خلاف بسیاری از گنجینههای دیگر که معمولاً در یک مکان پنهان میشوند، این مجموعه در دو ظرف ساخته شده از کاه قرار گرفته و در عمق تقریباً ۴۵ سانتیمتری زمین دفن شده است.
این دو ظرف در میان سنگها و به فاصلهای حدود ۱۲ متر از هم قرار داشتهاند؛ این مسئله سؤالات جدیدی را در خصوص نحوه پنهان ساختن این ثروت ایجاد کرده است.
علاوه بر سکهها، چند شیء نقرهای دیگر مانند تکهای نقره، یک دستبند، یک بست فلزی و یک مهره تزئینی نیز از خاک خارج شدهاند.
دستیابی به آثار ظرفهای کاهی قادر است سرنخهای ارزشمندی درباره شیوه نگهداری و پنهانسازی این گنجینه را در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
رکوردی که بعد از ۱۳۱ سال شکسته شد
پیش از این، بزرگترین گنجینه سکههای عصر وایکینگ در فنلاند مجموعهای بود که در سال ۱۸۹۵ در ناحیه نوسیاینن کشف شد. این گنجینه حدود ۱۷۰۰ سکه و اشیای دیگر داشته و وزن آن به حدود دو و دو دهم کیلوگرم میرسید.
اما گنجینه جدید کشف شده در سیسما با وزن سکههایش، بیش از دو برابر رکورد قبلی را نمایان میسازد؛ امری که ارزش آن را برای تحقیقات باستانشناسی چند برابر کرده است.
چرا این سکهها اهمیت دارند؟
گنجینههای سکه برای باستانشناسان فراتر از اشیای گرانبها دارای اهمیت هستند. هر سکه میتواند مکان تولید، زمان ساخت و مسیر جابهجایی فلزات ارزشمند را افشا کند و به ما در بازسازی شبکههای تجاری عصر وایکینگ کمک نماید.
زمانی که متخصصین موفق به تعیین منشأ هر سکه شوند، قادر خواهند بود بفهمند این نقرهها از کدام کشورها به شمال اروپا منتقل شده و چه ارتباطاتی میان جوامع وایکینگی و دیگر مناطق قاره وجود داشته است.
مرحله بعدی؛ شمارش هزاران سکه
اکنون کارشناسان وارد مرحله حساس تحقیق شدهاند؛ فرآیندی که شامل تمیز کردن، تفکیک، شناسایی و ثبت سکهها است.
نتایج این بررسیها نه تنها ابعاد حقیقی گنجینه را مشخص خواهد کرد، بلکه ممکن است پاسخ این سوال را نیز بدهد که چه کسی، در چه زمان و به چه دلیلی یکی از بزرگترین ذخایر نقره عصر وایکینگها را در زیر خاک نهفته است.