عدم حضور سوالبرانگیز کادر فنی تیم ملی در لیگ برتر؛ قلعهنویی در هر جایی جز ورزشگاه!
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی ایران در اولین فیفادی پس از برگزاری جام جهانی باید در هفته آینده به میدان برود تا فعالیتهای این تیم برای جام ملتهای آسیا بهطور رسمی آغاز گردد.
فیفادی نزدیک است، لیگ در جریان است و بازیکنان در حساسترین دوره فصل زیر ذرهبین قرار دارند، اما کادر فنی تیم ملی در ورزشگاهها غایب است؛ غیابی که نمیتوان آن را صرفاً یک امر عادی به حساب آورد.
در فوتبال حرفهای، وقتی قرار است تیم ملی شکل بگیرد، از الزامات سرمربی و دستیارانش به شمار میرود که مسابقات لیگ را مستقیماً مشاهده کنند و بازیکنان واجد شرایط را شناسایی نمایند. اما به نظر میرسد که در فوتبال ایران این قاعده به شکل دیگری عمل میکند؛ کادر فنی تیم ملی در لیگ حاضر نیست و هیچ توضیح واضحی در مورد علت این غیاب ارائه نمیشود.
عجیب است که امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، این روزها در بسیاری از مراسم و برنامهها حاضر است؛ از جشن تولدها تا افتتاح رستورانها، اما او در ورزشگاهها برای تماشای مسابقات لیگ و ارزیابی عملکرد بازیکنان که وظیفه اصلیاش محسوب میشود، حضور ندارد.
این پرسش ممکن است ابتدایی به نظر برسد، اما پاسخ آن چندان سرراست نیست: اگر سرمربی تیم ملی برای مشاهده بازیکنان به ورزشگاه نمیرود، پس دقیقاً در چه زمانی و کجا قرار است که این بازیکنان را مورد ارزیابی قرار دهد؟
موضوع هنگامی که عجیبتر میشود که بدانیم هیئترئیسه فدراسیون فوتبال تصمیم گرفته قرارداد قلعهنویی را تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید کند، اما علیرغم این تصمیم، وضعیت کادر فنی هنوز بهطور کامل مشخص نشده است. به عبارتی، فدراسیون برای ادامه همکاری با سرمربی تصمیمگیری کرده، اما ظاهراً هنوز درباره تیمی که قرار است در کنار او کار کند به جمعبندی نرسیده است! این دیگر تنها یک تناقض ساده نیست؛ بلکه علامت سوال بزرگی درباره نحوه مدیریت تیم ملی است.
سعید الهویی، رحمان رضایی، آندرانیک تیموریان، آلین دینکا و هومن افاضلی اعضای کادر فنی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ بودند. اگر قرار است این گروه به فعالیت خود ادامه دهد، چرا وضعیت قراردادهای آنها مشخص نشده و اگر تغییراتی در نظر است، چرا فدراسیون بهصورت شفاف آن را اعلام نمیکند؟
از سویی دیگر، برخی منابع به مسائل مالی و مطالبات اعضای کادر فنی و عدم نهایی شدن قراردادهای جدید اشاره میکنند؛ موضوعی که اگر درست باشد، غیبت کادر فنی در ورزشگاهها میتواند نشاندهنده اعتراض خاموش به فدراسیون باشد! به این معنا که کادر فنی تیم ملی بهجای آنکه در ورزشگاهها حضور پیدا کند و بازیکنان را مشاهده نماید، بهنظر میرسد که منتظر است تا ابتدا فدراسیون وضعیت قرارداد و مطالبات را روشن کند. اگر این تحلیل صحیح باشد، پرسش بزرگتر و اصلیتر این است: چرا باید تیم ملی فدای اختلافات قراردادی شود؟
تیم ملی باید متعلق به فوتبال ایران باشد، نه محلی برای چانهزنی بر سر قراردادها و مطالبات. اختلافات مالی و اداری باید در درون فدراسیون حل شود و نباید تاثیر آن به میدان فوتبال و روند انتخاب بازیکنان منتقل گردد.
از سوی دیگر، فدراسیون فوتبال در آستانه فیفادی قرار دارد و باید فهرست بازیکنان دعوتشده را مشخص کند. اما وقتی کادر فنی حتی در یکی از مسابقات این فصل لیگ حاضر نشده، این پرسش منطقی است که اساساً لیست تیم ملی بر چه مبنایی تأسیس میشود؟ آیا بر اساس آمار و ویدئو؟ گزارش دستیاران؟ فیلمهای مسابقات؟ یا همان شناخت قبلی از بازیکنانی که پیشتر به تیم ملی دعوت شدهاند؟
این در حالی است که گفته میشود کادر فنی برخی اقدامات اولیه برای زیر نظر گرفتن بازیکنان را انجام داده و مسابقات لیگ را نیز از طرق مختلف دنبال میکند. اما فوتبال تنها مختص به عدد و ویدئو نیست. گاهی یک بازیکن باید شخصاً مشاهده شود؛ واکنش او پس از اشتباه، رفتار او در شرایط فشار، تعاملش با همتیمیها و دهها جزئیات دیگر نهتنها از طریق تماشای چند کلیپ قابل ارزیابی نیست.
شگفتآورتر از آن این است که گفته میشود علاوه بر مسائل قراردادی، دلخوریهایی درباره نحوه تدارک و برنامهریزی تیم ملی نیز وجود دارد. بنابراین به نظر میرسد موضوع فقط محدود به قراردادها نیست؛ بستر نارضایتیهای متعددی وجود دارد. فدراسیون فوتبال اگر از چنین اختلافاتی باخبر است، چرا آنها را حل نمیکند؟ و اگر نمیداند، چرا هیچکس در پی توضیح درباره این وضعیت نیست؟
این همان نقطهای است که سکوت فدراسیون، بیشتر از هر پاسخی دیگر، سوالات مهمی را پیش میآورد. قلعهنویی تا جام ملتهای آسیا قراردادش تمدید شده، اما وضعیت کادر فنیاش هنوز در هالهای از ابهام قرار دارد؛ فیفادی نزدیک است، اما کادر فنی در ورزشگاهها دیده نمیشود؛ و بازیکنان در لیگ مشغول به بازی هستند، اما هنوز مشخص نیست که چه کسی قرار است آنها را برای تیم ملی ارزیابی کند.
این تصویر بیشتر به یک تیم ملی که در حال آمادهسازی است شباهت ندارد، بلکه شبیه به تیمی است که هنوز وضعیت مدیریتی خود را روشن نکرده است.
اگر فدراسیون فوتبال تصمیم به ادامه همکاری با قلعهنویی دارد، باید فوراً تمام الزامات لازم برای این همکاری را فراهم کند. نمیتوان انتظار داشت که سرمربی تمدید شود، در حالیکه تیم او بابت قراردادها و مطالبات معطل مانده و بعد انتظار داشت که روند آمادهسازی تیم ملی بدون مشکل پیش برود.
فوتبال ایران یک بار دیگر در آستانه فیفادی با همان سؤال همیشگی رو بهروست: چه کسی باید پاسخگوی این بلاتکلیفی باشد؟ چرا کادر فنی تیم ملی در لیگ حاضر نیست؟ چرا قراردادها هنوز مشخص نشده؟ چرا مطالبات باید به مانعی برای فعالیت کادر فنی تبدیل شود؟ و مهمتر از همه؛ تیم ملی بر اساس چه معیاری قرار است تشکیل شود؟
شاید زمان آن رسیده باشد که فدراسیون فوتبال بهجای سکوت، پاسخهای صریح و روشنی ارائه دهد. زیرا این بار موضوع تنها یک قرارداد باشگاهی یا اختلاف داخلی نیست؛ انگیزههای مربوط به تیم ملی فوتبال ایران در میان است.
253 258