ده فیلم کرهای که میتوانند جذابتر از بسیاری از ساختههای هالیوود باشند؛ از «انگل» تا «قطار بوسان»
فرارو- سینمای کره جنوبی در سالهای اخیر نشان داده است که برای تولید آثار جنایی، ترسناک و تریلر، نیازی به الگوهای تکراری و گرانقیمت هالیوود ندارد. بسیاری از این فیلمها با داستانهای منحصر به فرد، شخصیتهای عمیق و پایانیهای غیرمنتظره، توانستهاند در بسیاری از موارد از نمونههای مشابه آمریکایی جذابتر و خاطرهانگیزتر باشند.
طبق گزارش فرارو، از «پیرپسر» و «خاطرات قتل» تا «انگل» و «قطار بوسان»، این فیلمها نهتنها تماشاگران را سرگرم میکنند بلکه به موضوعاتی چون خشونت، فقر، شکاف طبقاتی، ترس و ناکارآمدی اجتماعی نیز میپردازند.
در این مقاله، به معرفی ۱۰ فیلم کرهای میپردازیم که نشاندهنده قدرت بالای داستانگویی سینمای این کشور است.
فیلم سینمایی «خدمتکار»
این فیلم با ترکیب هوشمندانه عشق، فریب، تعلیق و پیچشهای داستانی، اثری خلق میکند که از بسیاری جهات، جذابتر و نوآورانهتر از نمونههای مشابه هالیوودی است.
داستان در کره دهه ۱۹۳۰ و دوران اشغال ژاپن شکل میگیرد و پیرامون سوکهی، با بازی کیم تهری، میچرخد که بهعنوان خدمتکار وارد خانه هیدکو، وارثی ثروتمند با بازی کیم مینهی، میشود. در آغاز، آنچه بهنظر یک نقشه ساده برای فریب میآید، به رابطهای پیچیده در زمینه عشق، قدرت و خیانت تبدیل میشود.
داستان از دیدگاه شخصیتهای مختلف روایت میشود و هر بار اطلاعات تازهای را فاش میکند. این رویکرد باعث میشود مخاطب با رخدادهایی که قبلاً دیده، مجدداً تفکر کند.
به همراه فیلمبرداری زیبا، طراحی صحنه دقیق و بازیهای قوی، این ساختار روایی «خدمتکار» را به تریلری منحصر به فرد تبدیل کرده است. این فیلم نهتنها از بسیاری از تریلرهای هالیوودی سرگرمکنندهتر است، بلکه در روایت و خلاقیت بصری نیز میتواند از برخی آثار اصلی هالیوود فراتر رود.
فیلم سینمایی «پیرپسر»
این فیلم یکی از آثار مهم در تاریخ سینمای کره جنوبی است؛ اثری که نشان میدهد چگونه یک تریلر آسیایی میتواند بیشتر از بسیاری از فیلمهای پرهزینه هالیوودی تأثیرگذار باشد.wikipedia+1
داستان حول اوه دائهسو، مردی معمولی میچرخد که بدون هیچ توجیهی بهطرز وحشتناکی ربوده میشود و برای ۱۵ سال در یک اتاق به اسارت نگه داشته میشود. آزادی ناگهانی او آغاز سفر دردناکی برای کشف حقیقت و انتقام است.
قدرت «پیرپسر» در این است که برخلاف بسیاری از فیلمهای هالیوودی در ژانر انتقام، بهدنبال قهرمانسازی ساده و پایانهایی قابل پیشبینی نیست. این فیلم از آن دسته آثاری است که پس از تماشا نمیتوان بهراحتی از یاد برد.
این فیلم نهتنها از جهت اجرا و داستان، بلکه به دلیل جسارت موضوع و پایان تکاندهندهاش، نشاندهنده این حقیقت است که سینمای کره جنوبی میتواند تجربیاتی را به بیننده ارائه دهد که سینمایی اصلی هالیوود کمتر جرات انجام آن را دارد: غافلگیری واقعی تماشاگر و به یادسپاری یک تجربه تلخ و ماندگار.
فیلم سینمایی «خاطرات قتل»
داستان در دهه ۱۹۸۰ و در یک شهر کوچک در کره رخ میدهد؛ جایی که چند زن بهطور مشابه به قتل میرسند و دو کارآگاه با روشهایی کاملاً متفاوت مأمور رسیدگی به این پرونده میشوند. پارک دومان، پلیس محلی، بیشتر به شهود و حدس و گمان متکی است، در حالی که سو تهیون تلاش میکند با استفاده از منطق و شواهد، قاتل را شناسایی کند.
این فیلم در کنار ایجاد تعلیق، طنز سیاه و نقد اجتماعی را نیز وارد داستان خود میکند. همین ترکیب باعث میشود «خاطرات قتل» بهتنهایی صرفاً درباره یک قاتل ناشناس نباشد.
سونگ کانگهو و کیم سانگکیونگ هر دو اجراهایی به یادماندنی ارائه میدهند و فضای بارانی، تاریک و روستایی فیلم بر اضطراب داستان میافزاید. «خاطرات قتل» برخلاف بسیاری از تریلرهای هالیوودی، پاسخ مشخص و پایانی آرامشبخش نمیدهد.
فیلم با یک پرسش باقی میماند؛ پرسشی که حتی سالها بعد نیز تماشاگر را رها نمیکند.
فیلم سینمایی «دو خواهر»
این فیلم یکی از بهترین آثار وحشت روانشناختی در کره جنوبی محسوب میشود؛ زیرا بهجای تکیه بر ترساندنهای سطحی، ترس را از درون شخصیتها بیرون میکشد.
وقتی دو خواهر به خانه بازمیگردند و با نامادری خود روبهرو میشوند، دگرگونی آغاز میشود؛ مجموعهای از وقایع مرموز که مرزهای واقعیت، خاطر و توهم را محو میکند.
نقطه قوت این فیلم در ارتباط دادن وحشت با مفاهیمی چون تروما، فقدان و احساس گناه است. «داستان دو خواهر» در مقایسه با بسیاری از آثار ترسناک هالیوودی نشان میدهد که ترس لزوماً به جلوههای ویژه گرانقیمت وابسته نیست و میتواند از یک داستان شخصی و روانشناختی نشأت بگیرد.
این ظرافت روایی و فضای ایجاد شده، این اثر را بر بسیاری از تولیدات هالیوود متمایز کرده است.
فیلم سینمایی «میزبان»
این فیلم قواعد سینمای هیولایی را با طنز سیاه، درام خانوادگی و نقد اجتماعی در هم میآمیزد. داستان با ظهور یک موجود جهشیافته در رودخانه هان آغاز میشود؛ اما خیلی زود مشخص میشود که هیولای واقعی صرفاً موجودی نیست که قربانیانش را از بین میبرد.
نقطه قوت فیلم در شخصیتپردازی یک خانواده غیرمعمول است که برای نجات دختر کوچک یکی از اعضای خانواده، وارد نبردی شخصی و خطرناک میشوند.
«میزبان» در عین اینکه سرگرمکننده است، یک فیلم سیاسی و اجتماعی نیز به شمار میرود و نشان میدهد چگونه یک اثر میتواند تماشاگران را سرگرم کند و همزمان به تفکر وادارد.
فیلم سینمایی «تعقیب کننده»
این فیلم روایتگر زندگی کارآگاه سابقی است که پس از ناپدید شدن چند زن، به ارتباط بین این پروندهها و یک قاتل زنجیرهای مشکوک میشود. نقطه قوت فیلم، تعلیقی است که نه از غافلگیریهای مبتذل، بلکه از احساس درماندگی و نزدیک بودن خطر ناشی میشود.
نا هونگجین با استفاده از ریتمی تهاجمی و فضاسازی سرد، تصویری تاریک از شهری را ترسیم میکند که در آن قانون اغلب یک قدم از جنایت عقبتر است. کیم یونسوک و ها جونگوو در دو نقش اصلی، تنش فیلم را تا مرز فروپاشی پیش میبرند.
«تعقیبکننده» فراتر از یک فیلم درباره یک قاتل زنجیرهای، نقدی تلخ بر ناکارآمدی سیستم و بیتفاوتی انسانی است.
فیلم سینمایی «قطار بوسان»
این فیلم با بازی گونگ یو یکی از موفقترین آثار زامبی سینمای کره جنوبی به شمار میرود؛ اثری که پس از اکران در سال ۲۰۱۶، بهسرعت مرزهای کره جنوبی را رد کرده و در میان مخاطبین جهانی به شهرت زیادی دست یافت.
فیلم با اتکای به یک موقعیت ساده، یعنی سفر با قطار، کابوسی نفسگیر از شیوع یک ویروس مرگبار شکل میدهد. «قطار بوسان» داستان پدری را روایت میکند که به همراه دخترش بهسوی بوسان حرکت میکند، اما حمله زامبیها قطار را به میدانی برای بقا تبدیل میکند.
نقطه قوت «قطار بوسان» تنها در هیجان و صحنههای اکشن نیست؛ بلککه همزمان به مسائل مرتبط با ترس، خودخواهی و فداکاریهای انسانی میپردازد.
موفقیت جهانی این فیلم نشان داد سینمای کره جنوبی قادر است بدون تکیه بر فرمولهای هالیوودی، مخاطبان بینالمللی را جذب نماید. ترکیب ریتم سریع، شخصیتپردازی قوی و بار احساسی، «قطار بوسان» را به یکی از شناختهشدهترین آثار زامبی قرن بیستاُم تبدیل کرده است.
فیلم سینمایی «انگل»
این داستان حول یک خانواده کمدرآمد میچرخد که به آرامی راه خود را به زندگی یک خانواده ثروتمند پیدا میکنند؛ اما آنچه ابتدا بهنظر یک کمدی درباره فریب و جاهطلبی میرسد، به زودی به داستانی تلخ درباره شکاف طبقاتی تبدیل میگردد.
بونگ جونهو با نگارش فیلمنامهای دقیق و تصویرسازیهای حسابشده، اختلافات طبقاتی را نه تنها به طور ظاهری، بلکه از طریق معماری، فضای شهری و روابط بین افراد به تصویر میکشد. «انگل» در هر پرده مسیر جدیدی را پیش میگیرد و بدون از دست دادن ریتم، تماشاگر را شگفتزده نگه میدارد.
این اثر با کسب نخل طلای کن و چهار جایزه اسکار، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم بینالمللی، تاریخساز شد.
فیلم سینمایی «سوختن»
جونگسو، جوانی منزوی و بیکار، پس از ملاقات دوباره با هائهمی، دختری از گذشتهاش، وارد رابطهای عجیب با مردی میانسال و مرموز، به نام بن، میشود. اما وقتی هائهمی بهطرز ناگهانی ناپدید میشود، شک و تردید آرام آرام جای واقعیت را میگیرد.
قوت اصلی فیلم در همین ابهام نهفته است؛ زیرا هیچگاه به تماشاگر نمیگوید که چه چیزی را باید بپذیرد. لی چانگدونگ از یک داستان جنایی بهظاهر ساده، تصویری تند از شکاف طبقاتی، تنهایی و رنجهای نهان جوانان میسازد.
بازیهای یو آهاین، جون جونگسو و استیون ین فضای مرموز فیلم را به خوبی منتقل میکند. «سوختن» صرفاً یک تریلر نیست؛ این فیلم با پایانش تازه آغاز بحث و گفتگو درباره آن است؛ زیرا تماشاگر را با یک معمای ساده وارد داستان میکند و در نهایت او را با سوالات بسیاری بیپاسخ رها میکند.
فیلم سینمایی «هیچ راه دیگری نیست»
این اثر یک بحران روزمره را به جهانی هولناک و غیرقابلپیشبینی تبدیل میکند. فیلم درباره یو مانسو، یک کارمند با تجربه است که بعد از اخراج، برای یافتن شغف جدید در وضعیتی رقابتی قرار میگیرد که بهتدریج به یک نبرد مرگبار تبدیل میشود.
لی بیونگهان در نقش مردی که تحت فشارهای اقتصادی و ترس از سقوط قرار دارد، بهطرز قدرتمندی بازی میکند.
پارک چانووک، بحران بیکاری و ناامنی اقتصادی را با طنز سیاه، خشونتی کنترلشده و سبک بصری دقیقی به تصویر میکشد. در اینجا قتل تنها جنبه داستانی نیست؛ بلکه نشانهای از سیستمی است که انسانها را برای بقای خود رو در روی هم قرار میدهد.
«هیچ راه دیگری نیست» در نهایت یک نقد گزنده درباره سرمایهداری، طبقه متوسط و ترس از بیمصرف شدن است؛ اثری که در پس کمدی تلخ خود، اضطرابی کاملاً معاصر را پنهان کرده است.