پیتر هگست در آستانه اخراج بهدلیل ناکامی در جنگ ایران
فرارو- دنیل ال. دیویس، پژوهشگر ارشد مؤسسه دیفنس پریوریتس و سرهنگ دوم بازنشسته ارتش آمریکا؛ امروز بهسختی میتوان گفت چه کسی بیشتر تحت فشار قرار دارد: رهبران ایران یا پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا که مسئول پیشبرد جنگ علیه آنهاست.
به گزارش فرارو، طی ماههای گذشته، نام هگست بارها در گزارشهای منفی رسانههای بزرگ آمریکا مطرح شده است؛ از تلاش او برای به راه انداختن «جنگ علیه تنوع، برابری و شمول» در وزارتخانه گرفته تا رویاروییهای تندش با اعضای کنگره و حتی انتقادهای تلویحی دونالد ترامپ از عملکرد او در دومین جنگ با ایران.
اکنون، در آستانه انتخابات میاندورهای آمریکا، این پرسش مطرح است که آیا دونالد ترامپ برای فاصلهگرفتن از ناکامیهای جنگ ایران، تصمیم خواهد گرفت پیت هگست را کنار بگذارد. البته ترامپ باید این تصمیم را مدتها پیش میگرفت.
از وعده تفاوت تا همراهی با جنگ؛ تغییر مسیر پیت هگست
در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، زمانی که پیت هگست بهعنوان گزینه دونالد ترامپ برای تصدی وزارت دفاع معرفی شد، او در شبکه انبیسی نیوز از این انتخاب دفاع کرد. استدلالش این بود که هگست شاید بتواند گزینهای متفاوت و مورد نیاز باشد؛ نه یک «کهنهکار» دیگر از مجتمع صنعتی-نظامی که همواره از جنگ استقبال کرده است.
با این حال، او همان زمان نیز حمایت خود از این انتخاب را به دو ملاحظه اساسی مشروط کرده بود.
نخستین هشدار این بود که هگست باید با وزیران دفاع پیش از خود تفاوت داشته باشد و به یک «بلهقربانگو» تبدیل نشود؛ کسی که حتی وقتی یک ارزیابی واقعبینانه نشان میدهد پیروزی در یک جنگ امکانپذیر نیست، باز هم آن را پیش ببرد.
هشدار دوم نیز این بود که اگر آمریکا به حمایت از جنگهای دیگر ادامه دهد و ذخایر تسلیحات راهبردی و حیاتی خود، بهویژه موشکها، بهشدت کاهش پیدا کند، هگست باید رئیسجمهور را متوجه کند که ادامه این مسیر میتواند امنیت ملی آمریکا را بیدلیل به خطر اندازد.
اما هگست، هر دو هشدار را نادیده گرفت.
در مورد نخست، زمانی که ترامپ تصمیم خود برای آغاز جنگی صرفاً هوایی و موشکی علیه ایران را مطرح کرد، هگست باید نخستین مقام نظامی میبود که به رئیسجمهور هشدار میداد هیچ راهبرد نظامی متکی صرفاً بر حملات هوایی و موشکی نمیتواند نظام ایران را به زانو درآورد. ورود به چنین جنگی، بدون برخورداری از یک راهبرد عملی برای پیروزی، چیزی جز قرار دادن آمریکا در مسیر شکستی اجتنابناپذیر نبود.
در مورد هشدار دوم نیز مسئله روشن بود: ورود به چنین جنگی میتوانست ذخایر موشکهای تهاجمی و دفاعی حیاتی آمریکا از جمله موشکهای کروز دوربرد «جِیایاساِساِم»، موشکهای «تاماهاوک»، رهگیرهای «پَک-۳» و سامانه رهگیری «تاد» را به سطحی نگرانکننده کاهش دهد؛ وضعیتی که میتوانست توان آمریکا برای تأمین الزامات امنیتی خود در دیگر نقاط جهان را نیز به خطر بیندازد.
با این حال، هگست در هر دو زمینه ناکام ماند و عملاً به فراهمشدن شرایط برای شکست دونالد ترامپ کمک کرد.
حتی خود دونالد ترامپ نیز در اواخر مارس، هگست را در موقعیت دشواری قرار داد و گفت او نهتنها مخالف جنگ نبوده، بلکه از اصلیترین مشوقان آغاز آن بوده است.
ترامپ درباره او گفت: «پیت، فکر میکنم تو اولین کسی بودی که صحبت کردی و گفتی: بیایید انجامش دهیم.»
هگست نیز تنها چند روز پس از آغاز جنگ، در چهارم مارس، در پنتاگون حاضر شد و با لحنی قاطع اعلام کرد که آمریکا در عملیات «خشم حماسی» «قاطعانه، ویرانگرانه و بدون رحم» در حال پیروزی است. اما ارزیابیهای عینی از وضعیت جنگ چنین تصویری را تأیید نمیکرد.
اکنون، بیش از شش ماه از آغاز جنگ گذشته و واقعیت بهمراتب روشنتر شده است: بدون یک تهاجم زمینی تمامعیار، مسیر مشخصی برای پیروزی آمریکا در این جنگ وجود ندارد.
هگست و انکار فرسایش توان نظامی آمریکا
جنگ برای تغییر نظام سیاسی ایران، ذخایر مهمترین موشکهای تهاجمی و دفاعی آمریکا را بهشدت تحلیل برده است. اما آیا وزیر دفاع این واقعیت را پذیرفته و برای جبران این کاهش ذخایر اقدامی کرده است؟ بر اساس این مقاله، پاسخ منفی است.
پیت هگست نهتنها این مشکل را نادیده میگیرد، بلکه چنان رفتار میکند که گویی اساساً چنین مشکلی وجود ندارد.
او تنها چند روز پیش مدعی شد که آمریکا «هیچ کمبودی در مهمات ندارد» و تأکید کرد که ذخایر تسلیحات تهاجمی و دفاعی این کشور به واشنگتن اجازه میدهد عملیات را «تا هر زمانی که لازم باشد» ادامه دهد.
با این حال، حتی این ادعا نیز ظاهراً نتوانسته رئیسجمهور را متقاعد کند. بر اساس گزارشهای منتشرشده، ترامپ در جریان نشستی در کمپ دیوید، هگست را بهدلیل کاهش ذخایر مهمات مورد انتقاد قرار داده است.
پیت هگست در مورد وضعیت نیروهای آمریکایی مستقر در منطقه نیز رویکرد مشابهی در پیش گرفته است. او حاضر نیست اذعان کند که ادامه جنگ فشار سنگینی بر نیروهای آمریکایی، از جمله خدمه ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن»، وارد کرده است.
همانطور که کاهش ذخایر مهمات را کماهمیت جلوه داد، این بار نیز گزارشها و نگرانیهای مطرحشده از سوی نیروها و خانوادههایشان را «اخبار جعلی» خواند و مدعی شد روحیه در ناو هواپیمابر مطلوب است و رسانهها شرایط را «بهطور کامل نادرست» منعکس کردهاند. اما ملوانان و خانوادههای آنها روایت متفاوتی دارند.
چه پیت هگست در ارائه ارزیابی صادقانهای از توانمندیها و محدودیتهای واقعی نیروهای مسلح آمریکا به رئیس خود کوتاهی کرده باشد، چه نتوانسته باشد تشخیص دهد که آیا این جنگ اساساً قابل پیروزی است یا نه و چه در قبال نیروهای مستقر در میدان از رهبری لازم برخوردار نبوده باشد، در هر سه زمینه یک نتیجه روشن به دست میآید:
پیت هگست برای تصدی وزارت دفاع صلاحیت لازم را ندارد.
دونالد ترامپ اکنون درگیر جنگی شده است که آمریکا راهی برای پیروزی در آن ندارد. در چنین شرایطی، آخرین چیزی که رئیسجمهور به آن نیاز دارد، وزیر دفاعی است که از انجام وظایف اصلی خود ناتوان باشد.
فارغ از ملاحظات و هزینههای سیاسی این تصمیم، زمان آن رسیده است که پیت هگست از سمت خود کنار برود.